Juni 1967: De Waarheid over de Zesdaagse Oorlog & De Lafhartige Israëlische Aanval op de USS Liberty.

Het was een stralend heldere dag, 8 juni 1967. Dit was ook de dag waarop de Zesdaagse Oorlog haar vierde dag inging. Vier dagen daarvoor hadden Egypte, Jordanië, Syrië, gezamenlijk een massale verassingsaanval  op Israël uit willen voeren, maar Israël was hiervan tevoren op de hoogte en sloeg als eerste toe. De reden zou zijn geweest dat de drie Arabische landen onder leiding van de toenmalige Egyptische president Gamal Abel Nasser, het plan opgevat hadden, Israël van de kaart te vegen. Door een preventieve luchtaanval op de gevechtsvliegtuigen van de Arabische landen (die nog aan de grond stonden) uit te voeren, wist Israël dit plan te verhinderen. De einduitslag was dat Israël (wat tegenover de Arabische legers numeriek in de minderheid zou zijn), desondanks een klinkende overwinning behaalde. Nadat dit nieuws wereldkundig werd, had het overgrote deel van de wereld niets anders dan lof voor Israël; 22 jaar na het einde van WW II (waarin de holocaust plaats had gevonden), was Israël er in geslaagd, een tweede genocide te voorkomen. Althans….zp luidt de offciele versie. Het zou pas veel later zijn dat de ware toedracht voor de Zesdaagse Oorlog (in beperkte kring weliswaar) bekend zou worden. Wat hadden bijvoorbeeld Israëlische hoogwaardigheidsbekleders hierover te zeggen? Voormalig premier van Israël, Menachem Begin (die de Palestijnen ooit eens vergeleken had met “kakkerlakken op twee benen”), had in 1982 dit over de Zesdaagse Oorlog te zeggen:

“In June 1967 we had a choice. The Egyptian army concentrations in the Sinai approaches did not prove that (President of Egypt) Nasser was really about to attack us. We must be honest to ourselves. We decided to attack him.”

En Mordecai Bentov, lid van de Israëlische regering, zei er ooit eens dit over:

“The entire story of the danger of extermination was invented in every detail and exaggerated a postiori to justify the annexation of new Arab territory.”

“We were not threatened with genocide on” (the) “of (the) “Six Day War, and we had never thougth of such a possibility.” (Generaal Haim Barlev, voormalig stafchef in 1972) https://rehmat1.com/2012/06/05/israels-1967-war-of-aggression-against-arabs

Vandaag de dag hebben we nu het internet zodat eenieder kan weten wat er zich wérkelijk heeft afgespeeld tijdens dit zes dagen durende conflict.

 

De USS Liberty – 8 Juni 1967. Niet-Erkende Oorlogsverklaring aan de Verenigde Staten.

 

Zoals al gezegd, was de achtste juni in 1967een heldere stralende dag; er was geen wolkje aan de hemel te zien en het zicht was gewoon goed. Op die dag bevond het Amerikaanse spionageschip, de USS Liberty, zich in internationale wateren, 12 en een halve zeemijl ten noorden van het schiereiland, Sinai. Oorspronkelijk was de USS Liberty een vrachtschip uit WW II wat later door de Amerikaanse geheime dienst, de National Security Agency (NSA) tot een voor die tijd een van de modernste spionageschepen was getransformeerd. Zo beschikte het over het TRSSCOM system, waarmee het rechtstreeks in contact stond met de NSA. Daar het op die vroege morgen al flink zonnig en warm was, lag de bemanning op het dek in de zon te baden. Gedurende zes uur lang had er een verkenningsmissie door Israëlische verkenningstoestellen plaats waarbij die circa 200 voet laag vlogen over de Liberty. De bemanning zag duidelijk de herkenbare identiteitstekens van de vliegtuigen: de bekende zespuntige Ster van David. De Israëlische piloten op hun beurt, zagen duidelijk dat de Liberty een Amerikaans schip was, getuige de Stars and Stripes, de Amerikaanse vlag die hoog aan de mast hing; de Amerikanen, wetende dat zij met een bondgenoot te doen hadden, wuifden naar de Israëlisch waarop die terugwuifden. Bovendien waren op de boeg van het schip duidelijk de letters, USS Liberty te lezen. Daar het zicht die dag uitmuntend was en de Israëlis herhaaldelijk zeer laag over het schip vlogen, kon dit niet voor hen verborgen geweest zijn.Na circa zes uur verkenningsvluchten uitgevoerd te hebben, vertrokken de Israëlis. Om 14:00 uur in de middag verschenen er echter drie ongemarkeerde gevechtsjagers van het type, Mystere en Mirage III die de Liberty met raketten en zwaar mitrailleurvuur begonnen te bestoken. Hierbij werden eerst alle communicatiemiddelen van het schip lamgelegd en de vier kanonnen van 50 kaliber aan stukken geschoten. Hoewel de bemanning trachtte tóch een noodsignaal uit te zenden bleek dit ook niet mogelijk daar ook de vier noodkanalen lamgelegd waren. Behalve raketten en mitrailleurvuur maakten de geheimzinnige aanvaller ook gebruik van napalm, die zij over het hele dek van het schip sproeiden. Als dit spul eenmaal in aanraking komt met het menselijk lichaam, brandt het alles gewoon wég. Op dat moment waren er al zes mariniers gedood en circa honderd gewond (waaronder de kapitein, William McGonagle.) Vervolgens verschenen er drie torpedoboten die met hun torpedos trachtten, de Liberty tot zinken te brengen. En terwijl de overige bemanningsleden wanhopig probeerden de gewonden in veiligheid te brengen namen de torpedoboten op circa 50 voet afstand, de reddingsloepen onder vuur; die vuurden vijf torpedos af waarvan er vier het doel misten. de Laatste, de vijfde, boorde zich echter in het midden van het schip waar de machinekamer zich bevond. Om die reden kon het niet verder varen daar de motoren waren vernietigd; het was kennelijk de bedoeling van de onbekende aanvallers dat er geen overlevenden zouden zijn! Eigenlijk was deze aanval een regelrechte oorlogsverklaring aan de Verenigde Staten die het echter zelf als zodanig nooit erkend had!

 

Een Wanhopig Noodsignaal.

 

Hoewel de Liberty onophoudelijk onder vuur lag, wisten enkele bemanningsleden toch een noodsignaal uit te zenden met een antenne die aanvankelijk niet onder vuur was genomen.Het signaal, Rockstar, (waarmee het duidelijk maakte dat de Liberty aangevallen werd), werd opgepikt door de Amerikaanse Zesde Vloot, de USS America,  die een eind verderop lag; die besloot daarop Amerikaanse gevechtsvliegtuigen te sturen om het schip te hulp te komen. En zoals dit de gewoonte was, lichtte de bevelvoerende officier van de Zesde vloot, admiraal Geiss,  Washington in dat hij opdracht had gegeven voor de lancering van de gevechtsjagers. De minister van Defensie in die tijd, was Robert McNamara. Toen die op de hoogte was gesteld van de actie door de Zesde Vloot, nam hij contact op met de officier die hier opdracht voor had gegeven en eiste geïrriteerd dat de toestellen moesten worden teruggeroepen, hetgeen ook gebeurde. Later liet de officier de jagers voor een tweede maal lanceren die echter ook teruggehaald moesten worden en ook dit gebeurde. Ditmaal kwam president Johnson zelf aan de lijn waarbij hij vertelde dat hij “that g..damned ship” naar de bodem wenste te zien! Waarom nu deze vreemde reactie van Washington om tweemaal de Amerikaanse gevechtstoestellen terug te halen terwijl er nota bene een Amerikaans schip onder vuur lag? Geiss stond voor een raadsel!

USSlibertyAvatar

 

De Geheimzinnige Agressor: Israël!

 

De Israëlische verkenningsvliegtuigen hadden in de vroege morgen vóórdat de aanval om 14:00 op de Liberty plaats zou vinden, niet voor niets verkenningsvluchten boven dit schip uitgevoerd; aangezien het eerste wat door de aanvallers lamgelegd werden, de communicatiemiddelen en de kanonnen, hadden die de gegevens over de Liberty doorgegeven aan de Israëlische luchtmacht! Die had vervolgens de ongemarkeerde gevechtsjagers erop uit gestuurd het schip te vernietigen. En eerst bij het zien van de Israëlische vlag op de torpedoboten, kreeg de bemanning in de gaten dat de (aanvankelijk onbekende) aanvaller Israël was! Maar waarom wilde Israël dit schip nu naar de zeebodem sturen? Eén van de redenen was dat Israël de Verenigde Staten aan haar kant bij de oorlog in het Midden-Oosten wilde betrekken; het plan was om op deze wijze de schuld van de aanval aan Egypte toe te schrijven! Amerika zou dan vervolgens een vergeldingsaanval op dit land hebben gelanceerd! Israël heeft al vanaf het begin geweten dat het schip wat het aanviel, een Amerikaans schip was. Een Israëlische piloot die hierbij betrokken was, Evan Toni, zou later tegen voormalig Amerikaans Congreslid, Pete McCloskey getuigen dat hij zag dat het schip wat hij onder vuur moest nemen, een Amerikaans schip was; hoewel hij contact opnam met de legerleiding en dit door gaf, kreeg hij desondanks de opdracht: “Attack it!” In totaal kwamen er 34 Amerikaanse mariniers om het leven en raakten er 174 gewond. Ondanks de allesverwoestende aanval bleef het schip wonderwel drijven en daar de aanvallers zagen dat zij hun doel om het schip naar de zeebodem te zenden mislukt was, was dit één van de redenen dat zij hun aanval uiteindelijk staakten en weer vertrokken. Later trachtte Israël zich door leugens te rechtvaardigen; een van de verzinsels was dat de Liberty zou per vergissing zijn aangezien voor het Egyptisch schip, El Quseir. En degene die persoonlijk de opdracht voor deze lafhartige aanval op de Liberty gaf, was niemand minder dan Moshe Dayan, destijds minister van Defensie van Israël! Later werd deze aanval door Lyndon Baine Johnson en Robert NcNamara in de doofpot gestopt; zij wilden nl. niet dat hun “bondgenoot” in verlegenheid zou worden gebracht! De overlevenden van de Liberty kregen later de opdracht over de ware toedracht van de aanval op de Liberty te zwijgen op straffe van de krijgsraad. Later besloten zij echter het stilzwijgen te doorbreken. En ondanks oproepen om deze zaak goed te onderzoeken, is hier echter nooit gehoor aan gegeven; het enige wat er over gezegd werd, was dat Israël zich “vergist” had wat de ware identiteit van de Liberty betreft. En deze mythe wordt tot de dag van vandaag volgehouden. Het onderzoek naar de ware toedracht van de aanval en wat verricht werd door Admiraal John McCain,  was eigenlijk niet meer dan een “showproces”, een farce. De overlevende mariniers die de waarheid naar buiten wilden brengen, werden door Israël “anti-Semieten” en “Jodenhaters” genoemd,  de traditionele strijdkreet wat door  dit kleine land altijd wordt gebruikt als haar misdaden openbaar worden of geopenbaard dreigen te worden! Voor een goed en gedetailleerd verslag over de aanval, de leugens van Israël en de daaropvolgende doofpot en meer,kunt u hier terecht: https://www.youtube.com/watch?v=z3PShsRuTQk  (“USS Liberty Incident – When America was Attacked by Israel History Channel Documentary.”) Later werd er echter werkelijk een onafhankelijk onderzoek naar de zaak verricht door o.a. Thomas H. Moorer (Admiraal in ruste) en oud-ambassadeur, James Akins. Het werd op 22 oktober 2003 gepubliceerd en daar kwam er een heel ánder verhaal mee uit de bus! http://www.ifamericansknew.org/us_ints/ul-commfindings.html

 

Israël: Een Natie die “Drijvende” Wordt Gehouden door Miljarden Amerikaanse Dollars Per Jaar!

 

Nu zouden we kunnen verwachten dat hoewel het incident met de Liberty een “vergissing” van de kant van Israël zou zijn geweest, de Amerikaanse regering en het Amerikaanse Congres zich zouden hebben bezonnen over maatregelen tegen dit land. Een voorbeeld hiervan zou kunnen zijn dat de Verenigde Staten hun jaarlijkse steun in de vorm van miljarden dollars aan Israël op hadden kunnen schorten. In 1997 bijvoorbeeld, kwam het aantal “leningen” aan Israël neer op 8,7 miljard dollar; dit laat zich vertalen in circa 24 miljoen dollar per dag, 1 miljoen dollar per uur en dit 365 dagen (een jaar) lang! We hebben “leningen” tussen aanhalingstekens geschreven daar die door het Congres worden kwijtgescholden en waarbij de prijs om die toch terug te betalen, in de schoot van de Amerikaanse belastingbetalers wordt geworpen! Zo gaat de Amerikaanse overheid met haar eigen burgers om; en desondanks is er zelf nooit eens getracht de steun aan Israël (al was het maar tijdelijk) op te schorten! Zelfs nu het onafhankelijke onderzoek door o.a. Thomas H. Moorer en James Akins Israël als de dader die de Liberty doelbewust aangevallen had, aangewezen had, heeft dit niet tot tegenmaatregelen geleid. Het wás en blééf een “vergissing”!

 

Het Christenzionisme (Joods-Christendom): Een Sektarische Cultus.

 

De christenzionisten staan er nog altijd verbaasd bij te kijken: hoe is het toch mogelijk dat Israël, dat kleine kwetsbare volkje, toch die oorlogen in het verleden en andere problemen heeft doorstaan en dat het ook vandaag nog als natie bestaat? Dit kán toch niet anders dan een groot wonder van God zijn! Wel, vergeet het maar, en geloof het maar niet; Israël werd altijd al gesteund door een militair superieur Amerika en beschikt vandaag over de nieuwste en meest geavanceerde oorlogstechnologie dankzij haar machtige Westerse bondgenoot; hier is niets bovennatuurlijks aan en het is zeker géén “wonder van God”! De christenzionisten zijn de meest bijgelovige en verblinde mensen ter wereld. Zij zijn het slachtoffer geworden van zoals de Bijbel dit zo treffend zegt, “misleidende geesten en leringen van demonen.” En hoe komt dat? Zij zijn met totale blindheid geslagen, “…door huichelarij van leugenaars, die hun eigen geweten als met een brandijzer hebben toegeschroeid.” (1 Timotheüs 4:1-2) En deze “leugenaars” zijn op hun beurt weer mensen wiens geweten niet langer spreekt als Israël weer eens tijdens een inval in Gaza duizenden Palestijnen vernietigt en verwondt; daarentegen worden zij bevangen met een gevoel van fanatisme ten gunste van Israël als dit land door een of meer mensenrechtenorganisaties wordt aangeklaagd vanwege haar openlijke oorlogsmisdaden! Het christenzionisme (“joods-christendom”), is eigenlijk niet meer dan een sektarische cultus waarin slechts één land en haar volk als afgoden worden vereerd!

 

Poging tot Manipulatie van Amerika:  Benjamin Netanyahu & Barack Obama.

 

De lafhartige Israëlische aanval op de Liberty is echter niet de enige poging om Amerika bij een conflict aan de kant van Israël betrokken te krijgen; we zijn nog allemaal bekend hoe Netanyahu enige tijd geleden  voor de Verenigde Naties verklaarde dat het land Iran, binnen de kortste keren over een atoombom zou beschikken en daarom een bedreiging voor Israël zou vormen. Netanyahu vond echter dat Amerika te weinig ondernam om het gevaar vanuit Iran in te dammen. De krant, De Telegraaf, van maandag 17 december 2012 kwam met een artikel, “Netanyahu voert druk op Iran en de VS op”, (blz. 7) In het artikel werd melding gemaakt dat terwijl Netanyahu Barack Obama preste om eindelijk eens tegen Iran in actie te komen, Obama het gevoel had door hem te worden gemanipuleerd; de Ajatollahs in Iran moesten een ultimatum  worden gesteld; weigerden die hier op in te gaan, dan zou, zo vertelde Netanyhu de Amerikaanse president, er militaire actie moeten komen. In die tijd waren de betrekkingen tussen Amerika en Israël minder goed. Nadat de Amerikaanse regering eindelijk een deal met Iran had weten te sluiten, werd dit door Netanyahu een grote vergissing genoemd. Het wordt duidelijk dat de Israëlische regeringsleiders hun manipulatieve streken nog altijd niet zijn verloren. En net zoals ooit eens Idi Amin Dada er achter kwam dat de Israelische leiders “criminals” zijn, zou het eens goed zijn dat ook andere regeringsleiders dit eens openlijk gaan erkennen! En dit is helemaal van toepassing op de christenzionisten, mensen die een onlogische, fanatieke voorliefde voor Israël hebben!

LBJ-2

 

Ton Nuiten – Dinsdag 7 Juni 2016.

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s