De Armeense Genocide: Wél of Níet Erkend?

Al voor lange tijd is er gesteggel en onrust rondom de Armeense Genocide, de massamoord die in 1915 op de Armeniërs gepleegd werd door de Young Turks. (Jonge Turken) In het (recente) verleden hebben landen zoals Frankrijk er bij de Turkse overheid op aangedrongen, dit grootschalige bloedbad waarbij destijds talloze (voor de meerderheid Christelijke) Armeniërs op brute wijze om het leven werden gebracht, eindelijk eens te erkennen als een genocide. (volkenmoord) In december 2004 bijvoorbeeld, had de toenmalige Franse minister van Buitenlandse Zaken, Michel Barnier, tegen journalisten na een vergadering in Brussel met de overige Europese lidstaten meegedeeld dat Turkije het Armeense bloedbad nu eens als genocide moest erkennen. Dit was nl. een van de voorwaarden wilde Turkije toe kunnen treden tot de Europese Unie. http://www.rferl.org/content/article/1056400.html Het land heeft dit echter altijd geweigerd te doen. Maar op donderdag 2 juni 2016 nam der Deutsche Bundestag (het Duitse parlement) een resolutie aan waarmee het Armeense bloedbad van 1915 als genocide werd erkend; Turkije was daar niet blij mee en president Recep Tayyip Erdogan, reageerde hierop door o.a.de ambassadeur naar Ankara terug te roepen voor overleg. http://www.csmonitor.com/World/Global-News/2016/0602/Germany-recognizes-Armenian-genocide-angering-Turkey-video

 

Een Stuk Geschiedenis.

 

Ze waren er intussen aan gewend geraakt om als tweederang burgers door de Turkse overheid te worden behandeld, de Armeniërs; toch was er niet veel te merken van spanningen tussen beide partijen daar die over het algemeen toch redelijk goed met elkaar overweg konden ondanks bepaalde restricties die de Turkse regering hen had opgelegd. Volgens een bron zou de onrust die er later onder de Armeniërs begon te heersen, terug te voeren zijn op de overwinning van Rusland op Turkije tijdens de Russisch-Turkse Oorlog van 1877-1887; Turkije moest hierbij een groot gebied aan land met de steden, Kars en Batuni, aan het Russische Keizerrijk afstaan onder het Verdrag van Stefano. Verder maakte Rusland duidelijk dat het de Christelijke Armeense minderheden die in het Ottomaanse Rijk werden belegerd, beschermd wilde zien. Het Ottomaanse Rijk, zo oordeelde Rusland, had de morele plicht de Armeense Christenen te beschermen. In de praktijk kwam hier echter weinig van terecht en door het Verdrag van Berlijn werd de macht van Rusland ingeperkt zodat het weinig invloed uit kon oefenen op de situatie in het Ottomaanse Imperium. Onder dit laatste verdrag werd de Armeense Christenen hulp en steun vanuit Europa beloofd. En rond 1890 begonnen de Armeniërs dan ook te eisen dat de beloften, hen gedaan te Berlijn, nu zouden worden ingewilligd. Het was toen dat het in dat jaar en de jaren daarop flink onrustig werd onder de Armeniërs; zij wilden een einde zien aan de discriminatie waaronder zij al nu zo lang te lijden hadden gehad, wilden een eigen wettige regering en het kiesrecht. En het was Sultan Abdul Amid II, die hierop reageerde met onderdrukking en terreur; over grote delen van het Ottomaanse Rijk vielen vele Armeniërs ten prooi aan afschuwelijke wreedheden. Hierbij kwamen duizenden Armeniërs om het leven. Deze massaslachtingen zouden later bekend worden als de Hamidiaanse Bloedbaden en zouden de opmaat vormen tot de Armeense Genocide van 1915…..

 

Aanloop tot de Armeense Genocide van 19125.

 

De dageraad der vrijheid voor de Armeniërs leek eindelijk aan te breken toen er in juli 1908 een staatsgreep plaatsvond waarbij de sultan en zijn regering ten val werden gebracht door de Jonge Turken. Aangezien die de Armeniërs de vrijheid beloofd hadden, waren die maar al te graag bereid hen bij de machtsovername te steunen. En zo stichtten de Jonge Turken hun Comité voor Eenheid en Vooruitgang. Van de beloofde hervormingen die de Jonge Turken in zouden voeren, kwam echter niets terecht; erger nog, nadat die eenmaal de macht vast in handen en een extreem-nationalistisch regime opgezet hadden, beraamden die een plan om alle Armeniërs over het hele Ottomaanse Rijk te liquideren. En op 24 april 1915 die het begin van de Armeense Genocide zou zijn, werden de Armeense leiders (en dat waren er honderden) onder een pretext gesommeerd naar Istanbul te komen. Eenmaal daar, werden die echter om het leven gebracht en waren de Armeniërs nu een volk zonder leiders. Vervolgens werd de Armeniërs (die er aanvankelijk geen idee van hadden wat hun leiders was overkomen, anders dat zij daar in Istanbul vergaderden), gevraagd al hun wapens in te leveren; het was in die tijd dat de Eerste Wereldoorlog (de Grote Oorlog) circa acht maanden en tien dagen aan de gang was en die wapens, zo maakte de Jong-Turkse regering hen duidelijk, waren nodig voor de oorlogsinspanningen; Turkije was in die tijd een bondgenoot van Duitsland wat op zijn beurt in oorlog was met de Geallieerden en als zodanig was ook Turkije bij het conflict betrokken. De Armeniërs gaven hier gehoor aan, lieten zich ontwapenen en zo zouden zij niet in staat zijn, zich te verweren tegen de verschrikkingen die hen spoedig zouden overvallen.

 

Een Verborgen Stuk Geschiedenis.

 

thZNTR4QJ9

 

Maar Abdul Hamid II en de Turken waren echter niet de enigen die de Armeniërs letterlijk de geschiedenis in wilden zien verdwijnen; zij werden hierin bijgestaan door zeer fanatieke en vlijtige Kabbalistische Joden. Bij de massamoorden die er in 1895 en 1896 gepleegd werden, speelden tevens Sefardische Joden uit Saloniki een grote rol! Het waren deze laatsten die hun Joodse identiteit achter Turkse namen hadden weten verborgen te houden en de Armeniërs wisten dan ook niet dat zij naast de Turken ook met Turkse Joden van doen hadden (voor hen waren het allemaal Turken). Het waren zij die toen zij zagen dat de tijd rijp was voor een staatsgreep in Turkije, Abdul Hamid II en zijn regime ten val brachten en daarna zélf de macht grepen. En hun geschiedenis gaat aanzienlijk vérder terug; hier vindt u een uitgebreid tijdschema van de geschiedenis van de Jonge Joodse Turken waarvan Talaat Bey, Djavid Bey, Refik Saydan Bey en andere Turks-Joodse leiders die de Armeense Holocaust op hun geweten hadden en het is allemaal terug te voeren tot de tijd van de Turkse Jood, Sabbatai Zwi, die zich in 1680 in Salonica uitriep als de Joodse Messias….http://www.realjewnews.com/?p=77  (“Jews Plotted the Armenian Holocaust”) En dit stuk geschiedenis kan met recht een verborgen geschiedenis worden genoemd.

armenian-genocide-640x426

AIs6GyG-320x238

De Armeense Genocide: Wél of Niet Erkend?

 

Zoals we gezien hebben, heeft Duitsland op 2 juni 2016 een resolutie aangenomen waarmee het bloedbad in Armenië van 1915 als genocide werd erkend, zeer tot ongenoegen van Turkije. En het getouwtrek over dit vraagstuk is zoals al gezegd, voor een lange tijd bezig. In het nog niet zo lange verleden werd Turkije echter bijgestaan door verschillende organisaties toen dit land pertinent geweigerd had de Armeense genocide te erkennen; het kreeg hierbij de steun van vier grote instellingen: de B’nai B’rith International, Anti Defamation League (ADL), The American Jewish Committee en het Jewish Institute for National Security Affairs. (JINSA) Wat was nu het geval? In de lente van 2007 was men in het Amerikaanse Congres van plan, twee resoluties door te voeren waarmee de Verenigde Staten de Armeense massamoord als genocide aan wilden merken. Deze resoluties werden echter flink tegengewerkt door de vier genoemde Joodse organisaties; die wisten kennelijk wat hun verre verwanten in 1915 allemaal hadden aangericht en die waren dan ook beslist niet van plan, dit wereldkundig te laten worden! Maar nu heeft Duitsland waarvan de voorvaderen de holocaust op hun geweten zouden hebben, toch de definitieve stap naar  Armeense genocide-erkenning gezet. En daar de voorvaderen van het huidige Turkije nu alleen als de hoofddader voor de genocide wordt gehouden, zullen de vier Joodse organisaties nu vermoedelijk níet in oppositie tegen het Duitse besluit gaan. Maar nu reist de vraag: is de genocide die destijds in Armenië plaatshad, nu wél of níet erkend. Het antwoord is, die is weliswaar als een Armeense genocide erkend maar niet als een door Turkse Joden gepleegde genocide! Stel je eens voor, als Turkije nu al flink dwarsligt nu Duitsland het Armeense bloedbad als genocide erkend heeft en er bij Turkije aandringt dit ook te doen, wat zou het dan zijn als datzelfde Duitsland er bij Israël op aan zou dringen, de Armeense genocide tevens als een door Joden gepleegde genocide te erkennen? De gevolgen laten zich vermoedelijk raden; het land zou weer eens het verwijt toegeworpen worden dat het tijdens de heerschappij van Hitler en de Nazi’s verantwoordelijk was voor de holocaust (waarvan we nu echter weten dat deze geschiedenis geheel ánders verlopen is dan wat de gevestigde historici ons ervan willen laten weten!)

 

Ton Nuiten – Zaterdag 18 juni 2016.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s