Barbara Barend en het Holocaust-Dogma, de Film “Denial”, een Schaduw uit het Verleden van Horst “Derrick” Tappert, Michael Hoffman (en meer interessant nieuws)…

Op maandagavond 3 april 2017 hebben we eens gekeken naar het actualiteitenprogramma, “Tijd voor MAX.” Een van de onderwerpen die er besproken werden, was de film “Denial” die gisteren (donderdag 7 april 2017) voor de eerste maal in de Nederlandse bioscoop te zien was. De film was in de Verenigde Staten al op 30 september 2016 in premiëre gegaan. De makers van de film beweren dat die op een ware gebeurtenis is gebaseerd. En ergens ís dit ook zo; de film toont het bekende Irving vs Lipstadt-proces waar David Irving Deborah Lipstadt in 1996 had gedagvaard. Dit deed hij omdat Lipstadt Irving in haar boek, “Denying the Holocaust: The Growing Assault on Truth ans Memory” een “vervalser van de geschiedenis” had genoemd. Dit proces kreeg destijds wereldwijd de aandacht. En nu is er zoals gezegd, een film over gemaakt. https://theguardiand.com/film/2017/jan/26/denial-review-holocaust-rachel-weiss I

2016-12-22_585b7aa97b648_denialfront

 

David Irving: Brilliant Historicus. 

 

Irving, een brilliante historicus, (vnl. op het gebied van WW II), wordt door de mainstream media (en ook in het genoemde actualiteietenprogramma) als “holocaust-ontkenner” afgeschilderd. Op deze wijze werd Irving op een vernederende wijze gekleineerd. Maar wat zijn hoedanigheid als historicus betreft, waren er die het volgende te zeggen hadden over Irving; twee van hen zijn John Keegan en Gordon Craig:

“British writer David Irving’s books have been praised by some of the most eminent scholars in his field. The military historian John Keegan, who says Irving “knows more than anyone alive about the German side of the Second World War”, considers his work “indispensable for anyone seeking to understand the war in the round.” Gordon Craig, a leading historian of German history at Stanford University, also calls Irving’s work “indispensable.” He adds, “I always learn sometimes from him.” 

 

Een andere Mening. 

 

Bij het programma, “Tijd voor MAX (waar Barbara Barend als een van de gasten aanwezig was), had men echter een andere mening over Irving die er een “holocaust-ontkenner” werd genoemd. Toen het onderwerp over “Denial” werd aangesneden, liet men er enkele fragmenten van zien. Het eerste fragment speelt zich af in een volle zaal waar Lipstadt (gespeeld door Rachel Weiss), haar speech hield. Dan staat er een man op uit het publiek en vraagt haar waarom zij David Irving naar beneden haalt. Lipstadt reageert hierop met de volgende woorden:

“Je mag een mening hebben maar ik praat niet met iemand die de Holocaust ontkent.” 

Dan staat er iemand op die zegt, David Irving zelf te zijn en,

“…en ik heb hier 1000 dollar voor degene die bewijs levert voor de Holocaust.” 

De reactie van Lipstadt:

“Ik ga niet met u in discussie. Nooit”. 

Irving:

“Omdat u dat niet kan.” 

We zullen het bij dit fragment laten. Daarop stelt Sybrand Niessen, een van de presentatoren, met Barbara Barend de discussie:

“Ja, Barbara, je hebt de film voor ons gezien? Uhm, Heftig.” 

Barend: Ja, nou ja, goed, het is zo al al heftig an sich dat iemand de holocaust onkent; deze man wordt dan ook nog gezien als ‘n, als ‘n, nou ja,.” 

“Historicus”, vult Niessen aan, waarop Barend verdergaat met:

“Ja, historicus die goeie bronnen raadpleegt, en deze man, ja, ontkent en hij doet dat op verschrikkelijke wijze door mensen, ook slachtoffers vreselijk te beledigen.” 

Niessen: “Zij wil niet in debat,hè, zegt zij ook hè. Waarom zou zij niet in debat willen eigenlijk?”

Barend: “Nou, dat begrijp ik ook wel, want het is gewoon een leugen, dat staat vast. Ik bedoel, je gaat ook niet debatteren (dat zegt zij zelf ook), of de wereld wel of niet rond is; dat stadium zijn we gepasseerd. We weten dat die” (de holocaust-TN) “heeft plaatsgevonden dus wat zou je nog met iemand in debat gaan, weet je. Wij kunnen met elkaar in debat gaan, vinden we, hè, als we maatregelen nemen tegen homogeweld doen we dat op die manier of die manier, lagere school, middelbare school, maar dit” (de holocaust-TN) “is gewoon een feit, en er is helemaals niet om over in discussie te gaan.” 

Even daarna heeft Barend ook nog iets over “complottheorieën” te zeggen:

“Ja, nou ja, weet je wat het moeilijk is, en ik denk ook wel dat je dat nu ziet door de geschiedenis heen, je kan natuurlijk wel, eh, complottheorieën, hè, je kan dingen beweren, hè, je kan het mooi staven met, nou, zogenaamd jou onderzoeken, en dat kan je gewoon verspreiden, dat kunnen we vandaag de dag ook. We kunnen ook dingen vandaag de dag ook ontkennen: Onderzoek wijst dit uit, ’t kan me niet schelen, ik vindt dat, en ehm, dat is ehm, het ettert maar, hè, bijna bizar.” 

Hier zullen we het bij laten. Het onderwerp over de holocaust en het Irving vs Lipstadt-proces wordt in het laatste deel van deze uitzending besproken. https://www.npo.nl/tijd-voor-max/03-04-2017/POW_03412387

quote-the-greater-the-ignorance-the-greater-the-dogmatism-william-osler-22-15-39

 

Een Dogma. 

 

Wat hier aan datgene wat Barend wordt gezegd zo fascinerend maakt, is dit: Daar Barend beweert dat er geen discussie over de holocaust mogelijk is omdat “We weten dat die heeft plaatsgevonden…”, maakt zij eigenlijk duidelijk dat het hier om een dogma gaat. Welnu, wát is nu een dogma? We zijn op zoek gegaan en we hebben er de definities van gevonden die het meest duidelijk maken van wat een dogma nu precies is:

“Een dogma”…”is een verzameling doctrines of leringen die als autoriteit wordt erkend door een religie, ideologie of andere organisatie. Een dogma is een fundamenteel concept ter onderbouwing van een gedachtengoed, daarom wordt” (van) “de aanhanger van dit gedachtengoed verwacht er niet van af te wijken en het nooit te betwisten of te betwijfelen.” 

De tweede (en laatste) definitie betreffende een dogma, luidt als volgt:

“Een voorschrift dat wordt opgelegd door een hogere instantie (wordt meestal gebruikt over een stelling over geloof.)” https://www.startpagina.nl/v/maatschappij/vraag/2618/dogma

Bij beide citaten hebben we de alinea’s benadrukt met vette letters. Zoals al uit deze definities blijkt, wordt het woord dogma toch vooral in verband gebracht met “een verzameling doctrines of leringen” en “…een stelling over geloof.” Kortom, de term “dogma” heeft vnl. betrekking op religie. En datgene wat als een dogma wordt beschouwd, kan niet worden bediscussieerd, kan hier niet van worden afgeweken of zelfs maar worden betwijfeld. En dit doet ons weer denken aan de Rooms-Katholieke Kerk in het verleden. De kerk had destijds onvoorstelbaar veel invloed en macht. Die werd door velen in die tijd als volgt vertaald met, “Zelf de straatstenen zijn Rooms.” Hiermee werd tot uitdrukking gebracht dat de kerk en haar leider, de paus, zoveel macht hadden dat zelfs elke individuele straatsteen het eigendom van de paus leek te zijn. Degenen die het niet eens waren met een of meer Rooms-Katholieke doctrines, werden door de paus en het Vaticaan in de ban gedaan. (geëxcomminiceerd) Met revisionisten ging men echter een stap verder; die werden niet slechts uitgesloten maar tevens geruïneerd.

dogmatism150901

 

Robert Faurisson. 

 

Naast David Irving telt de Revisionistische beweging ook andere geleerden (waarvan de meerderheid vergevorderde doctorsgraden op hun onderzoeksgebied hebben) zoals o.a. Robert Faurisson. Op de 11-de Internationale Revisionistische Conferentie in Irvine, Californië (10-12 oktober 1992) vertelde Faurisson dat het geloof in de holocaust “een religie” was. Hij zei verder dat hoewel zij (hij en de overige revisionisten) tegen een religie te strijden hadden, zij niet wisten hóe die te bestrijden. Verder zei Faurisson dat zij af konden gaan op demografieën (bevolkingsleer), historische documenten, forensische bewijzen enz., maar dat er in de geschiedenis geen voorbeeld te vinden was, hoe een religie te vernietigen. (“The Holocaust Dogma of Judaism: Keystone of the New World Order” Ben Weintraub  1959, blz. xiii) Nu moet er eerst iets worden duidelijk gemaakt; wat Faurisson hiermee wilde zeggen, is niet hoe hij dacht het Joodse volk of/en hun geloof in een hogere godheid te vernietigen. Met zijn woorden wilde hij slechts duidelijk maken dat de holocaust als religie zou moeten worden ontmaskerd. We schrijven dit nl. omdat revisionisten zoals David Irving door de gevestigde media worden afgeschilderd als een stel domme jongens die tot gruwelijke dingen in staat zouden zijn (zoals Barbara Barend dit bij Tijd voor MAX zo goed met David Irving deed! En zij is beslist niet de enige!). Op dinsdag 17 maart 1992 (al heel wat jaren geleden dus), publiceerde Faurisson op zijn blog een artikel waarin hij o.a. het volgende schreef betreffende de executie-gaskamers die door de Nazi’s gebruikt zouden zijn om er miljoenen Joden mee te vergassen:

“For 30 years, I have been looking for a Nazi gas chamber – in vain. I have visited Auschwitz and many other camps, but have found no gas chambers. I have read thousands of documents, books and articles but not even in such books as “The Gas Chambers Existed” (Georges Wellers, Les Chambres á gas ont existé: des documents, des témoignages, des chiffres,” Paris, 1981) or “Auschwitz, Technicue and Operation of the Gas Chambers” (Jean-Claude Pressac, New York, 1989) have I ever seen the slighted photo or drawing of any of those fantastic chemical slaughterhouses supposed to have functioned, most of them, with Zyklon B. Nor have I ever seen a Nazi gas chamber on a television programme. 

This is strange.” 

Faurisson schreef dit met betrekking tegenover de Zweedse media voor welke hij ooit eens zei, “Toon of teken mij een gaskamer.” robertfaurissonblogspot.nl/1992/03/my-challenge-to-swedish-media–show-me.html  Wanneer we lezen wat Faurisson nog meer over dit en andere ww II-gerelateerde onderwerpen te zeggen heeft, blijkt dat we hier beslist niet met een domme jongen te maken hebben waarvan Barbara Barend ons graag wil doen geloven dat hij dit wél zou zijn! Welnu, hóe heeft men getracht om Faurisson vanwege zijn alternatieve visie op de holocaust, gaskamers etc. op andere gedachten te brengen? We zouden aannemen dat men hem de ware feitelijkheden en de bewijzen van de executie-gaskamers voor zou hebben gelegd opdat hij dan zelf tot “inkeer” gekomen zou zijn  en zijn visie zou hebben herroepen. En dat is iets wat men op alle andere gebieden van het (niet met de holocaust- of WW II-gerelateerde) revisionisme doet, “Kijk eens hier; u beweert dit over dat stuk geschiedenis, maar het moet juist dít zijn.” Degene die dan een vergissing op dit gebied heeft begaan, krijgt zo de kans zijn (verkeerde) visie bij te stellen (te revisioneren) en zo wordt de fout dan ongedaan gemaakt. Robert Faurisson heeft men die kans echter niet gegeven; in plaats van hem op een fatsoenlijke wijze te corrigeren (mócht hij het mis hebben), werd hij vervolgd, opgejaagd, wat zijn financiën en carriere betreft te gronde gericht en is zelf eenmaal bijna doodgeslagen door enkele Joodse schurken van de Jewish Defense League, waarvan de daders nooit zijn gepakt! Dát is de wijze waarmee men tracht hen die een alternatieve visie over de holocaust hebben, te “overtuigen”! Nee, mevr. Barend, de revisionisten die u voor onze ogen verachtelijk afschildert als een stelletje “holocaust-ontkenners (zónder enige verdere uitleg van waaróm zij bepaalde zaken precies “ontkennen”), zij beslist geen “domme jongens”!

 

Enkele Citaten. 

 

Dan volgen hier enkele citaten van enkele holocaust-historici die het volgende geschreven hadden over de vergassingen:

“We have no material or forensic evidence to support eyewitness reports of gassings..” (Joodse holocaust-historicus, Jan van Pelt) 

“Sources for the study of the gas chambers are at once rare and unreliable.” (Joodse holocaust-historicus, Arno Mayer in zijn boek, “Why Didn’t the Heavens Not Darken?”)  

“In the absence of any ‘direct’, ie, palpable, indisputable and evident proof, lacking so far as we know at present, we have to rely on indirect proof.” (Jean-Claude Pressac)

“Most of the memoirs and reports are full of preposterous verbosity, graphomanic exaggeration, dramatic effects, overestimated self-inflation, dilettante philosophizing, would-be lyricism, unchecked rumors, bias, partisan attacks and apologies.” (Samuel Gringauz, Pruissisch- Joodse historicus en kamp-overlevende)

“For the scientific historian, a witness statement does not represent real history.” (Jaques Baynac, Franse historicus)

Nou, het zegt nogal wat, al deze getuigenissen! En dat de holocaust (waarbij het overgrote merendeel van Joden zouden zijn  vergast) werkelijk plaatsgevonden heeft en dus vast staat en dat hierover geen debat gevoerd kan worden, mvr. Barend? Mijn hemel, de bovenstaande citaten waarvan enkele van Joodse holocaust-historici afkomstig zijn, zouden eigenlijk een open en eerlijk debat aan moeten moedigen, zonder dat er gul, grif en hezwind met scheldnamen zoals “leugenaar” en “anti-Semiet” gestrooid zal worden!

real-in-my-mind

 

Horst “Derrick” Tappert: Een Schaduw uit zijn Verleden. 

 

Wie zal zich hem nog herinneren, de bekende Duitse acteur, Horst Tappert, wijd en zijd bekend om zijn rol als politiecommissaris Derrick? In het nog recente verleden verscheen er regelmatig een aflevering van deze Duitse crimi op het televisiescherm. Velen waren fan van hem en velen hadden Tappert in hun hart gesloten. Kortom, Horst Tappert was geliefd bij velen! En dit bleef zo, tot vrijdag 26 april 1013. Het werd toen nl. bekend dat Tappert geen onbesmet verleden had gehad (de acteur is op 13 december 2008 te Planegg in Duitsland overleden.) In plaats dat hij lid zou zijn geweest van de Duitse Wehrmacht (zoals hijzelf altijd had beweerd) bleek Tappert lid te zijn geweest van de Waffen-SS. Tappert zou dus hebben gelogen over dit deel van zijn levensverhaal hetwelk “een schaduw uit zijn verleden” was. De omroep die hier de verschillende afleveringen van “Derrick” presenteerde, was dezelfde omroep, “Tijd voor Max.” Nadat bekend was geworden dat Tappert over een deel van zijn verleden gelogen zou hebben, besloot de directeur van de omroep, “Jan Slagter, de nog resterende afleveringen van “Derrick” niet meer uit te zenden. Want, zo meende Slagter, een acteur die gelogen had over zijn verleden kon niet worden geëerd ook al was die dan al overleden. http://www.telegraaf.nl/prive/21519581/_Max_haalt_derrick_van_de_buis_.html

 

De Wehrmacht & Waffen-SS. 

 

Maar wát waren nu die Wehrmacht en Waffen-SS? Het feit is, Horst Tappert was niet de enige die lid was van de laatste. “Ja, dat wéten we”, zullen sommigen zeggen, maar het grote geheim is, De Waffen-SS was eigenlijk een multicultureel leger, samengesteld uit vele verschillende nationaliteiten! Te stellen dat Hitler een zuiver Deutsches Herrenvolk wilde creëeren zoals ons in het verleden zo vaak is verteld, hoeft waarschijnlijk dan ook niet op waarheid te  berusten. https://www.youtube.com/watch?v=uMQcuxTYPd|(“Multicultural Wehrmacht & Waffen SS”) In deze clip is ook een Nederlandstalige poster te zien met de titel, “EUROPA IS AANGETREDEN! Met de SS-standaard westland in den strijd tegen het bolsjewisme.” En zo wordt duidelijk waaróm zovele verschillende nationaliteiten (en zeer waarschijnlijk ook Horst Tappert) zich hadden aangemeld bij de Waffen-SS: om te strijden tegen een wereldwijde dreiging, het Bolsjewisme genaamd en wat van Joodse origine was! Jaren voordat Hitler en de Nazi’s met hun (vermeende) uitroeiingsbeleid van de Joden zouden beginnen, hadden Joods-Bolsjewistische leiders al miljoenen en miljoenen dodelijke slachtoffers op hen geweten! En dat is nu het grote probleem met de herdenking van de Duitse hereniging die nu elk jaar in november plaatsvindt. Naar aanleiding van de jaarlijkse herdenking van de hereniging van West-Duitsland met Oost-Duitsland waar de gevestigde media dan aandacht aan besteedt, wordt er in verschillende TV-programmas slechts gesproken over Oost-Duitsland en de geheime terreurpolitie, de Stasi. Er komen dan getuigen naar voren die hun ervaringen met de terreurpolitie verhalen. Tot nu toe hebben we echter nog geen op waarheid gebaseerde documentaire gezien over de waarlijk gigantische massa-genocides in Sovjet-Rusland waarin de ware identiteit van de daders werd onthuld! Wie heeft er hier ooit zelfs maar gehoord van Genrikh Yagoda, de hoge Sovjet-ambtenaar? Antwoord: zeer waarschijnlijk niemand. Maar wie wás hij eigenlijk? Hier is een verwijzing naar de website van een Joodse columnschrijver waarin hij in ee artikel uitlegt wat Yagoda’s ware identiteit was; Yagoda was nl. een der grootsteJoodse massamoordenaars van de 20ste eeuw! http://www.ynetnews.com.articles/0,7340,L-3342999,00.html (“Stalin’s Jews.”) En denk hieraan, Sever Plocker (zoals de naam van de schrijver van dit artikel luidt) is Joods, een moedige en dappere Jood die datgene bediscussieert waar mevr. Barend met afschuw terug voor zou deinzen nl. dat Joden zoals Yagoda de grootste massamoordenaars der 20tse eeuw waren! Zou mevr. Barend hier misschien enige interesse in kunnen hebben, vragen we ons af.

nkvd

Zie ook http://www.thegulag.org

ukraine-six-million-perish-headline

Miljoenen Slachtoffers  Bespot en Gekleineerd. 

 

In maart jl. had er in Washington D.C. een kleine demonstratie plaats. Voor het Victims of Communism Memorial wat destijds op 12 juni 2007 werd ingewijd, maakten links-georiënteerde jongeren duidelijk, hóe zij over dit kleine memorial dachten; zij staken uit minachting hun middelvinger op in de richting van dit gedenkteken waarmee de miljoenen en miljoenen werden herdacht die tijdens het meest wrede regime wat ooit was opgezet, werden vermoord. Op deze wijze werden deze slachtoffers bespot en gekleineerd! Mocht eenzelfde kleine groep (of zelfs maar een individu) zich zo gedragen voor een der vele holocaust-memorials in Amerika (of voor hetzelfde geld in  Europa), dan zal het duidelijk zijn dat verschillende Joodse organisaties hier protest op aan zou tekenen en de groep of persoon er later een passende straf voor opgelegd zou krijgen! https://www.infowars.com/leftists-flick-off-memorial-dedicated-to-victims-of-communism/

Victims of Communism Memorial 03 -- 08-14-07

15.0000 Joden in Dienst van Hitler’s Leger. 

 

Iets wat nu al enige tijd bekend is (maar waaraan hier waarschijnlijk maar weinig aandacht is besteed) is het feit dat er 15.000 Joden waren die meestreden in het leger van Hitler! Het was Brian Mark Rigg, professor militaire geschiedenis aan de American Military University (en zelf Joods) die deze gegevens over dit stuk oorlogsgeschiedenis die door vele academici handig over het hoofd werden gezien, boven water wist te krijgen. Rigg had hier talloze voormalige militairen voor geïnterviewd. http://www.rense.com/general43/jewserved.htm

 

De Hoofdprijs. 

 

Maar wat het hoogtepunt in dit artikel betreft (ofwel de hoofdprijs), die hebben we tot nu  bewaard; wie heeft er ooit gehoord van het Mel Mermelstein vs the Institute for Historical Review? Wel, in  1979 hield het het revisionistische instituut, het Institute for Historical Review (IHR) haar eerste conferentie aan de Northrop University in Los Angeles. Tijdens die gelegenheid loofde het instituut $50.000 uit aan de eerste de beste die kon bewijzen dat er Joden in Auschwitz vergast zouden zijn; iets meer dan een jaar later dook er een zakenman uit Zuid-Californië op, Mel Mermelstein, die de beloning opeiste; hij beweerde van zichzelf een holocaust-overlevende te zijn. Tegelijkertijd daagde Mermelstein de IHR voor het gerecht voor nog eens $17 miljoen. Dit zou het begin zijn van een moeizaame en lange rechtszaak waarbij de IHR enkele tegenslagen te verduren zou krijgen maar wat uiteindelijk toch de juridische overwinning behaalde: Een triomf voor het revisionisme! http://www.ihr.org/jhr/v14//v14n1p25_okeefe.html (” ‘Best witness’: Mel Mermelstein, Auschwitz and the IHR “) Zou het niet eens goed zijn dat er ook hier, over dit proces, een film zou worden gemaakt en dat we die later naast “Denial” zouden gaan vertonen? Ons lijkt het wel een interessant idee…

preview-of-e2809cre2809d

 

Een Revisionist van Naam: Michael Hoffman over “Denial.” 

 

Had professor Robert Faurisson ooit eens via de Zweedse media gevraagd om een foto of tekening van een (Nazi)-gaskamer, veel later zou de vermaarde revisionist, Michael Hoffman, voor de Zweedse alternatieve media zijn visie geven over de film, “Denial” tijdens een interview. revisionistreview.blogspot.nl/2016/08/hoffman-interviewed-about-denial-movie.html?zx=fc2a1e0d50e89361(als u op de link klikt, wees dan niet verbaasd als u dan eerst op een webpagina terechtkomt waar u een waarschuwing voor een site met een inhoudswaarschuwing aantreft. Die betreft een blog waarvan “..de content ervan aanstootgevend is”, zoals sommige lezer Google zouden hebben gemeld. Maar als u op de link, “Ik ga akkoord en wil doorgaan” klikt, zult u op de blog waarop u dan komt, horen wat er wérkelijk gezegd wordt.)

 

“I Sat for Three Months Only Ten Feet Away From Irving and Saw a Contemporary Amalek.” 

 

We weten niet of dit ook in de film, Denial” te zien en te horen is, maar tijdens het proces Irving vs Lipstadt, zou Deborah Lipstadt het volgende hebben gezegd:

“Voor drie maanden zat ik slechts tien voet verwijderd van Irving en zag een tijdgenoot van Amalek. Er is geen compromie mogelijk met zulk een kwaad.” https://www.youtube.com/watch?v=W8GB_8WCmyU (“Deborah Lipstadt, Amalek and David Irving”)

Voor degenen die onbekend zijn met wát Lipstadt destijds bedoelde toen zij David Irving later als een tijdgenoot van Amalek aanduidde, moeten we even naar de Bijbel. In het boek, Exodus (Ex. 17:8-13) lezen we over de strijd van de Israëlieten met de Amalekieten. De Amalekieten waren eigenlijk afkomstig uit het geslacht van Ezau. Welnu, nadat de Israëlieten de strijd tegen Amalek hebben gewonnen, geeft God hen de volgende opdracht:

“Toen zei de HEERE tegen Mozes: Schrijf dit ter gedachtenis in een boek en prent het Jozua” (Mozes’ latere opvolger) “dat Ik de herinnering aan Amalek van onder de hemel geheel zal uitwissen.” (vers 14)

Nu is enige toelichting op deze geschiedenis noodzakelijk; De Amalekieten waren een medogenloos, gewetenloos en wreed volk. En de geschiedenis in dit hoofdstuk die voorafgaat aan de schermutseling met de Amalekieten beschrijft de hevige dorst waar de Israëlieten tijdens hun tocht door de droge woestijn onder leden. Door een goddelijk wonder wordt hen water geschonken. Ook nadat de Israëlieten van het water hadden gedronken, waren zij nog zwak en konden zij zich slechts met de grootste moeite tegen de Amalekieten verweren. De wrede Amalekieten wisten waarschijnlijk dat de Israëlieten op dat moment zeer zwak en uitgeput waren. Zij hadden zich nl. ten doel gesteld om de Israëlieten volkomen uit te roeien. Het is om die reden dat God later aan Mozes de opdracht gaf, Amalek te vernietigen. De weerzin van Israël die de Amalekieten koesterden, valt eigenlijk terug te voeren op een vete tussen twee broers: Jakob en Ezau. De laatste die een bittere hekel aan Jakob (later Israël) had gekregen, werd door zijn kleinzonen de Amalekieten vertienvoudigd overgeërfd. En God wist dat Amalek om die reden elke gelegenheid in de toekomst aan zou grijpen om de Israëlieten alsnog geheel te vernietigen. Vandaar de voor ons zo onbegrijpelijke opdracht van God aan Mozes. Terug nu naar Deborah Lipstadt. Wát Lipstadt met deze uitspraak bedoelde, is eigenlijk dat zij Irving beschouwde als een der Amalekieten die de volkomen vernietiging van het Joodse volk wilde! Maar wat Irving wérkelijk deed, was niet het ontkennen van het feit dat de Joden zoveel onder het Nazi-dom te lijden hadden gehad (laat staan dat hij de vernietiging van geheel het Joodse volk voor ogen zou hebben gehad!), maar wel aan de omvang ervan twijfelde. En het was dit wat Lipstadt in het verkeerde keelgat geschoten was. Om die reden alleen beschouwde Lipstadt Irving als een “Amalekiet” wiens herinnering moest worden uitgewist. Ofwel: hij moest worden “uitgeroeid.” En dit is nu bepaald geen menslievede gezindheid te noemen! Maar Lipstadt had hier niet slechts David Irving op het oog: Allen die de “enorme omvang” van de vernietiging van Joden door het Nazi-regime reduceren tot naar zij menen wat de ware omvang zou zijn, worden door haar bestempeld als “Amalek”! By the way, Lipstadt verwees met haar mensonvriendelijke uitspraak niet naar het Oude Testament maar naar de Talmud! En die bevat beslist geen positieve passages over de niet-Joodse volken! In het bijschrift onder de video lezen we o.a. dat die op 23 februari 2006 op Google (waarop die was geplaatst) was verwijderd. Lipstadt beklaagde de stap die Google had genomen:

“I am sorry the video is gone. It was such a blatant example of the venoumos hatred these folks feel towards Jews. It also was a prime illustration of their delusional conspiracy theories. I had used it in a number of speeches to illustrate their thinking.” 

Maar….zat mevr. Barend zelf ook niet met “complottheorieën” in haar maag die zoals zij het vertelde, je mooi kon staven, “…met, nou, zogenaamd jou onderzoeken…”? En had ook niet Elma Drayer, columniste van de Volkskrant (en Joods) de grootste moeite met Richard Gage, voorzitter van “Architects and Engineers for 911 Truth, die op 16 april 2015 zijn alternatieve lezing over de terreuraanslagen op 9/11 aan de Technische Universiteit Leiden zou houden? Net zoals Barend niets over de holocaust ter discussie wilde stellen en Irving een “leugenaar” noemde, zo deed Drayer dit ook niet betreffende 9/11 en was Richard Gage volgens haar een “complotdenker” en een “idioot.” Voor haar was de officiële visie (volgens welke 21 slordige islamitische kapers de airliners zouden hebben gekaapt en daarna de aanslagen zouden hebben gepleegd) de enige juiste. We vragen ons dan ook af wat de houding van beide dames tegenover Deborah Lipstadt zou zijn!

 

Enkele Ware Complottheorieën van WW II. 

 

Toch zijn er zaken van WW II die later echter als een “complottheorie” werden ontkracht:

1: De Nazi’s hadden weten zeep te produceren uit het lichaamsvet van overleden Joden. (In die tijd was de vereiste techniek om dit te kunnen doen er niet.)

2: Al het hoofdhaar van (vnl. Joodse) kampgevangenen wat daarvoor was afgeschoren, werd door de Nazi’s gebruikt om er matrassen en ligkussens mee op te vullen. (Net zoals dit in alle kampen het geval was, werd het hoofdhaar van elke kampgevangene afgeschoren om er de luizen mee tegen te gaan. Die droegen de zo gevreesde tyfusbacil met zich mee waardoor er zich anders een tyfusepidemie zou verspreiden. Dat dit uiteindelijk tóch gebeurde, was te danken aan de Geallieerde terreurbombardementen over Duitsland waardoor de Duitse infrastructuur volkomen verwoest werd. Was het aanvankelijk al moeiljk om het Zyklon B-gas wat in de vorm van pellets in blikken werd getransporteerd, op tijd afgeleverd te krijgen in de Duitse kampen, na de totale verwoesting van de infradtructuur was dit onmogelijk geworden; zo kon de tyfusepidemie ongehinderd om zich heen grijpen en vielen er talloze slachtoffers. Vandaar ook die bergen met dode lichamen in en vlak buiten de Duitse kampen!)

3: De huid van dode Joden waar tattoos op stonden, werd van hen afgestroopd om hier lampenkappen mee te produceren. (Dit gerucht was de ronde gaan doen nadat iemand vlak na de bevrijding van het kamp, Dachau, naast vele andere spullen die er op een expositie waren tentoongesteld om zo de “Nazi-gruwelen” te bewijzen, er een lamp met kap had neergezet. Van de kap werd beweerd dat die van mensenhuid was vervaardigd, totdat….het bleek dat die van geitenhaar was gemaakt!)

4: De Nazi’s waren erin geslaagd om via experimenten de hoofden van overledenen te verschrompelen. (Deze “verschrompelde mensenhoofden” waren echter niet het resultaat van gruwelijke experimenten, maar waren geïmporteerd vanuit Zuid-Amerika, en werden op geen enkelle wijze gebruikt bij wat voor gruwelexperimenten dan ook!)

4: Hitler hield wat de genocide van de Joden betreft, er een bewust vernietigingsbeleid op na. (Ondanks de tonnen aan Duits materiaal wat ongeschonden in Geallieerde handen viel vlak na de oorlog, is er tussen de talloze documenten, papieren etc. geen schriftelijke order van Hitler noch zijn ondergeschikten gevonden waarin expliciet melding werd gemaakt van een bewust vernietigingsbeleid.) Daarnaast moet ook nog worden vermeld dat de Geallieerden erin waren geslaagd de gtalloze gedecodeerde boodschappen tussen de verschillende Nazi-organisaties te onderscheppen en te ontcijferen; ook de berichtgeving tussen de verschillende kampadministraties. En in geen van deze berichten werd er ook maar enigszins melding gemaakt van vergassing van gevangenen! Mocht dit alles op waarheid berusten, dan kunnen we van al deze zaken nagaan óf die op waarheid gefundeerd zijn; het internet stelt ons nu immers in staat om dit te doen, want, “De waarheid vreest geen onderzoek.”  En mócht er het een en ander achteraf onjuist zijn, dan wil dat nog niet zeggen dat de revisionisten van kwade wil zouden zijn (zoals mevr. Barend en mevr. Lipstadt dit kennelijk wél van mening zijn!) Daar we nu naast de officiële versie van de holocaust nu ook de alternatieve versie hiervan hebben, stelt ons dit in  staat om beide versies met elkaar te vergelijken, iets wat we amper of niet hadden kunnen doen voordat het internet er was. En er zijn er die dit graag zo hadden willen houden. Maar nu is dit niet langer mogelijk.

vlcsnap-2015-03-02-19h33m40s176

 

Duitsland, de Social Media & Holocaust-Ontkenning. 

 

Recent heeft het Duitse ministerie van Justitie onder minister, Heiko Maas, duidelijk gemaakt de regels voor holocaust-ontkenning flink aan te scherpen. Maas heeft nl. een wetsvoorstel waarmee hij (als dit eenmaal wet wordt) die sociale media die niet onmiddelijk hate speech content verwijderen met financiële boetes wil kunnen bestraffen die op kunnen lopen tot  €50.000.000! https://phys.org/news/2017-03-german-53m-fines-social-media.html Onder de “hate speech” valt ook de “ontkenning” van de holocaust (zoals mevr. Barend en vele anderen dit in hun onwetendheid zien.) “Hate speech” zal ook dat stuk geschiedenis zijn wat handelt over het meest wrede en gewetenloze regime wat de wereld ooit heeft gekend: Het Joods-Bolsjewistisch-Russisch bewind wat verantwoordelijk wordt gehouden voor circa 66.000.000 dodelijke slachtoffers in Rusland van 1917 tot 1954! En zou ook de pagina op de site van Sever Plocker, “Stalin’s Jews”, als “hate speech” worden beschouwd door Maas en het Duitse ministerie van Justitie mocht die later over social media opnieuw gedeeld worden? En wat te zeggen van die Joodse holocaust-hostorici die zelf duidelijk hebben gemaakt dat de getuigenissen over de vergassing van Joden zeldzaam zijn; en díe er zijn dat die eigenlijk onbetrouwbaar zijn? De censuur van en het offensief tegen het revisionisme neemt nu meer ernstiger vormen aan: eerst de massale boekvernietiging van alternatieve boeken over de holocaust (en daarmee gerelateerde werken) door Amazon.com, de film, “Denial” en nu het wetsvoorstel van minister Maas. De strop om de “nek” van de vrijheid van meningsuiting lijkt zich steeds meer te sluiten…

(Het laatste nieuws is dat nu ook Google een symbooltje aan gaat brengen bij datgene wat als fakenews zal worden gedownloaded. Op zich is daar niets mis mee; de mogelijkheid is echter wél aanwezig dat naast het fakenews wat we ook op het internet tegenkomen, ook alternatief nieiws wat waar zou kunnen zijn maar wat “aanstootgevend materiaal” (ofwel een mening die bepaalde lezers niet bevalt) zou bevatten, een dergelijk symbooltje krijgen aangemerkt.)

 

Ton Nuiten – 7 April 2017.

br

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s