De Israëlische Aanval op de USS Liberty: 50 Jaar Later. Michael Oren: Aanval op Liberty was Vergissing. En … deAnti-Defamation League, Israëlisch-Joods-Amerikaanse Spionagefabriek in de Verenigde Staten.

Vorig jaar, op 8 juni 2016, hebben we er al aandacht aan geschonken: de Israëlische aanval op de USS Liberty, een lichtbewapend Amerikaans spionageschip wat zich op dat moment buiten de Egyptische kust in internationale wateren bevond. Zie vorr meer gegevens https://wordpress.com/tinthor.org/4192 (“Juni 1967: De Waarheid over de Zesdaagse Oorlog & DeLafhartige Israëlische Aanval op de USS Liberty.”)

 

De Aanval op de USS Liberty: Niet Doelbewust en Niet van Tevoren Gepland. 

 

Ook dit jaar (2017) is er weer aandacht besteed aan de noodlottige dag (8 juni 1967) waarop de USS Liberty door Israëlische gevechtsjagers en torpedoboten werd aangevallen. Een van hen is Dr. Michael Oren, een Israëlische historicus. Hij beweerde dat de aanval op de USS Liberty niet doelbewust werd uitgevoerd maar dat het een tragische vergissing was van de kant van Israël. Dit deelde hij mee naar aanleiding van een in mei van dit jaar in Amerika verschenen boek, “Remember the Liberty!: Almost Sunk by Treason on the High Seas.” In een artikel van de hand van Ofer Aderet in de online-krant, Haaretz, lezen we hoe Oren over de aanval (nu 50 jaar geleden) denkt. Eerst lezen we er dat Aderet zelf schrijft dat nadat Amerikaanse onderzoekscommissies tot de conclusie waren gekomen dat de Israëlische aanval een vergissing was, Israël haar excuses had aangeboden en de nabestaanden van de omgekomen Amerikaanse mariniers compensatie had gegeven. Maar natuurlijk, zoals zo vaak gebeurt, zijn er ook tot op deze dag die geloven dat Israël de USS Liberty aangevallen had met kwaadaardige intenties, zo schrijft Aderet. En het belangrijkste punt wat de auteurs van dit boek willen onderstrepen is dat toenmalig Amerikaans president, Lyndon Baine Johnson, achter de aanval zat met het doel de aanval toe te schrijven aan toenmalig Egyptisch president, Gamal Abdel Nasser, om de Verenigde Staten aan de kant van Israël in de Zesdaagse Oorlog te krijgen. In het boek wordt een verhaal van de voormalig Amerikaanse ambassadeur in Libanon, die een gesprek tussen een van de Israëlische piloten en het commandocenter van de Israëlische luchtmacht had gehoord. Dit zou door een toestel van de National Security Agency (NSA) zijn opgevangen en onbedoeld naar alle afdelingen van de Central Intelligence Agency (CIA) over de wereld zijn verzonden. En dit zou het bewijs ijn dat Israël de USS Liberty bewust zou hebben aangevallen. Michael Oren nu, gelooft desondanks dat Israël het spionageschip niet bewust zou hebben aangevallen daar hijzelf de hele zaak nauwkeurig onderzocht zou hebben. Hij zegt van zichzelf historicus te zijn en bij de feiten betreffende de aanval moet blijven en dat hij niet in kon gaan op “samenzweringen en theorieën.” 

 

Oren gelooft dus hoewel hij dit niet zo openlijk zegt, dat zij die nog steeds menen dat de USS Liberty destijds doelbewust door Israël werd aangevallen (waaronder de auteurs van het genoemde boek), “Conspiracy theorists” (complotdenkers) zijn. En dat de USS Liberty door Israël aangevallen werd omdat het inlichtingen had verkregen dat Israëlische troepen Egyptische krijgsgevangenen vermoordde, valt volgens Oren onder de categorie van “alle vormen van bizarre theorieën.” Maar hoewel uit de conversatie tussen de betreffende Israëlische piloot en het Israëlische commandocentrum nu duidelijk en bewezen is dát Israël wist dat de USS Liberty een Amerikaans schip was en dat het niet het Egyptisch bevoorradingschip, de El Quseir, was zoals Israël eeder had beweerd, weet Oren nog altijd niet, waaróm Israël de USS Liberty aangevallen had. Maar wát is nu de oorzaak waardoor dergelijke theorieën nog altijd worden aangedreven? Want het stuk geschiedenis met de USS Liberty als onderwerp wordt elk jaar weer op tafel gebracht. Oren meent dat die deel uitmaakt van de “theorie” dat Israël samen met Rusland en China de Verenigde Staten bespioneert. Ja, als ambassadeur van Israël voor de VS was Oren getuige van deze onderstroom (“undercurrent”) en die was eveneens soms anti-Semitisch van aard. http://www.haaretz.com/us-news/1.800584

 

Israël: Land met een Geschiedenis aan Spionagepraktijken. 

 

Michael Oren beweerde dat als zou Israël de Verenigde Staten zou bespioneren, dit niet waar zou zijn en dat dit verwijt soms anti-Semitisch van aard zou zijn. Nu, hoewel het nu eenmaal zo is dat verschillende landen elkaar bespioneren (de USS Liberty verzamelde destijds ook inlichtingen betreffende het verloop van de Zesdaagse Oorlog via spionage), is het met Israël echter ánders gesteld. Een van de gevallen van Israëlische spionage kwam ter sprake tijdens het bezoek aan Jeruzalem van toenmalig adviseur nationale veiligheid tijdens het presidentschap van Barack Obama, Susan Rice, om er het vredesproces in het Midden-Oosten, Iran en andere regionale onderwerpen te bespreken. De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman,  noemde de spionagepraltijken door Israël wat door Rice ter tafel was gebracht, “een kwaadaardig bedrog gericht op beschadiging van de” (Amerikaans-Israëlische) “betrekkingen.” Verder beweerde Lieberman dat “wij” direct noch indirect bij spionagepraktijken in de U.S. betrokken waren. http://www.independent.co.uk/news/world/americas/us-accuses-israel-of-alarming-even-terrifying-levels-of-spying-9341264.html En dit laat een heel ander beeld zien wat Israël’s geschiedenis aan spionagepraktijken betreft.

IsraelNSAmeme1

smoloko.com

 

De Anti-Defamation League (ADL): Joodse Spionagefabriek in de Verenigde Staten. 

 

Een onderdeel van de zowat allesoverheersende Israëlische lobby in de Verenigde Staten is de Anti-Defamation League (ADL). In begin 1993 kwam aan het licht dat de ADL via Roy Bullock, illegaal gegevens had weten te verzamelen over duizenden Arabische Amerikanen, activisten tegen de Afrikaanse Apartheid, en andere groepen en personen. Bullock zou eveneens Arabisch-Amerikaanse organisaties hebben geïnfiltreerd. Tijdens het onderzoek wat verricht werd door rechercheurs, kwam ook naar buiten dat een inmiddels gepensioeneerde politiebeambte die Bullock vetrouwelijke politiedossiers verkocht had waarvan altijd aangenomen was dat die vernietigd zouden zijn. Er volgde een rechtszaak op waarbij de ADL een schadevergoeding aan de eisers moest betalen. http://www.washingtonreport.me/1996-october/adl-pays-up-again-for-stealing-police-files-and-spying-on-u.s.-citizens.html Israël (de ADL beschouwd zichzelf als een deel van “Israël”) houdt zich niet bezig met spionagepraktijken in de U.S.? Nonsens! Hier is een site waar veel meer over de ADL en Roy Bullock te vinden is: https://www.counterpunch.org/2013/06/12/adl-spies/ De vraag is nu: kunnen we Michal Oren wel als historicus vertrouwen daar hij meende dat als zou Israël (samen met Rusland en China) de U.S. bespioneren niet waar zou zijn? Wel, het bovenstaande heeft juist het tegendeel van wat Oren beweerde bewezen! Zo moet ook de complottheorie waarbij Israël de USS Liberty per vergissing aangevallen worden beschouwd. En dezelfde site komt  met meer gegevens rondom de Israëlische aanval op de USS Liberty: https://www.counterpunch.org/2017/06/02/infamy-at-sea-israels-attack-on-the-uss-liberty-50-years-later/ Er is heel wat meer te zeggen over Israël en de ADL maar het bovenstaande over de aanval op de USS Liberty van Israël-kritische alternatieve media maakt al duidelijk dat Israël als bondgenoot gewoon niet te vertrouwen is; een van deze voorbeelden is dat het de Palestijnen altijd weer wegzet als terroristen terwijl Israël zélf de terrorist is; Ilan Pappé, in tegenstelling met Michael Oren een échte Joodse historicus, heeft in zijn boek, De Etnische Zuivering van Palestina” verhaald dat Israëlische terroristische eenheden destijds 800.00 á een miljoen Palestijnen op brute wijze van hun grondgebied hadden verdreven in 1047 en 1948. Benjamin Netanyahu (de huidige Israëlische premier) zei ooit eens -en dat zou korte tijd na de aanslagen op 9/11 zijn geweest- dat Israël maar ál te bekend was met het fenomeen “terrorisme.” Hierbij doelde hij natuurlijk op de (niet zo geavanceerde) raketten die Hamas, de leiders van de Palestijnse verzetsbeweging, al lange tijd op verschillende Israëlische steden afvuurde. Het is echter waarschijnlijker dat het nu juist de Palestijnen zelf zijn die nu al voor zestig á zeventig lange jaren maar ál te beknd zijn met “Israëlisch terrorisme.” Vermoedelijk had Netanyahu even “vergeten” er dit feit bij te vertellen toen hij het had over terrorisme….

 

Ton Nuiten – Dinsdag 11 Juli 2017.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s