Sabra, Shatilla, het Luntz-Document & Slobodan Milosoviç vs de Nieuwe Wereldorde & diens Latere Naamzuivering.

Op 16 september 2017 was het 35 jaar geleden dat de Falangisten, een aan Israël geallieerd militant “Christelijk”-Libanees leger, onder het waakzame oog van de Israëlische krijgsmacht de twee vluchtelingenkamp, Sabra en de Libanese wijk, Shatilla, binnenviel. Bij deze gelegenheid had het Israëlische leger het kamp en de kwijk van buitaf hermetisch voor de buitenwereld afgesloten; niemand kon er dus meer in of uit. De Falangisten begonnen daarop een nietsontziende en bloedig slachtpartij onder de Palestijnse bevolking in deze plaatsen:

“Gedurende de anderhalve dag daarna, waren er tegen de 3.500 Palestijnse en Libanese burgers (voornamelijk vrouwen, kinderen en ouderen) in een van de ergste gruwelen in de moderne midden-oosterse geschiedenis. Recent publiceerde de New York Times een opiniepagina met nieuwe details over discussie die zowel vóór als tijdens dit bloedbad gehouden werden tussen Israëlische en Amerikaanse functionarissen. Die onthullen hoe Israëlische functionarissen onder leiding van toenmalig minister van Defensie, Ariel Sharon, Amerikaanse diplomaten misleid en getreiterd hadden door hun zorgen over de veiligheid van de inwoners van Sabra en Shatilla af te poeieren.” https://www.globalresearch.ca/israeli-crimes-against-humanity-remembering-the-sabra-and-shatila-massacre/ 5545969 In dit artikel uit 2012 wat een gedetailleerd verslag van de aanloop tot en de periode tijdens dit bloedbad geeft, lezen we dat de Israëlische journalist, Ron Ben-Yishai,  in paniek een bezoek aan Ariel Sharon bracht:

“Ik vond [sharon] slapend thuis. Hij werd wakker en ik vertelde hem, “Luister, er doen verhalen de ronde over moordpartijen en bloedbaden in de kampen. Veel van onze officieren weten hiervan en vertellen me erover. En als zij het weten zal de wereld het ook weten. U kunt dit nog stoppen.” Ik wist niet dat het bloedbad eigenlijk 24 uur eerder begonnen was. Ik dacht dat het slechts pas begonnen was en ik zei tegen hem, “Kijk, we hebben nog tijd dit te stoppen. Dóe er iets aan.” Hij reageerde niet.” 

Israëlische Gruwelmisdaad door de Wereld Fel Veroordeeld. 

 

Ook de Amerikaanse afgezant in die tijd, Morris Draper, leverde Sharon een woedende boodschap af:

“U moet de bloedbaden stoppen. Die zijn obsceen. Ik heb een officier in het kamp die er de lichamen aan het tellen is. U behoort u te schamen! De situatie is er ellendig en verschrikkelijk. Ze vermoorden er kinderen. U hebt er de absolute controle over dit gebied en bent er verantwoordelijk voor!” 

 En zo kreeg Ron Ben-Yishai gelijk; de wereld kwám het uiteindelijk te weten en heeft deze genocide op kleine schaal destijds fel veroordeeld.

 

Gevolg van de Bloedbaden in Sabra en Shatilla: het Luntz-Document. 

 

Na het einde van de versschrikkingen die de “Christelijk”-Libanese militia er in Sabra en Shatilla hadden aangericht, besloot Israël dat het geen tweede maal meer zou gebeuren dat hooggeplaatsten van andere landen zich nóg eens zo negatief uit zouden laten over de midden-oosterse natie. Dus begon men er een strategie te bedenken waardoor de houding van het buitenland tegenover Israël zou vernaderen. Het gevolg was dat men kwam met het Luntz-Document. Degene die dit had opgesteld, was Frank Luntz, die er (zoals duidelijk zal zijn), hier zijn naam aan verbonden had. http://www.renegadetribune.com/israeli-propaganda-works-luntz-document/

 

“Israël Heeft het Recht Zich te Verdedigen.” 

 

En inderdaad, dankzij dit document waaruit de Hasbara-methode is voortgekomen, veranderde de houding van de Westerse wereld (Amerika en Europa) tegenover Israël volkomen; werd het land in die tijd nog veroordeeld, nu kon men van hooggeplaatsten zoals George W. Bush, Barack Obama, Mark Rutte et al, horen dat Israël heeft het recht zich te verdedigen.” En dit hoorden we natuurlijk (zoals dit tegenwoordig al enige tijd gebruikelijk is) ook van deze hoge heren (en dames) tijdens de Israëlische slachtpartijen in Gaza in eind 2008/begin 2009 (de operaties, Cast Lead en Protective Edge). 

hqdefault (9)

Ratko Mladiç: Levenslang. 

 

Gisteren  (woensdag 22 november 2017) werd er tijdens de zitting van het Joegoslavië Tribunaal het vonnis over Ratlo Mladiç uitgesproken; tijdens de bloedige burgeroorlog in Bosnië zou Mladiç zich schuldig hebben gemaakt aan genocide in Srebrenica. Het vonnis luidde: levenslange celstraf. https://www.ad.nl/binnenland/boze-mladic- Mladiç had daarna te kennen gegeven in hoger beroep te gaan. Nu kunnen we uiteraard niet bepalen wat Mladiç nu wél of níet misdaan zou hebben. Maar … men zal het boek, “Het Joegoslavië Tribubaal: De vermoorde onschuld van Slobodan Lioseviç. Wie vermoordde Miloseviç en … waarom?” van de onderzoeker en auteur, Robin de Ruiter, moeten lezen dat de rechters (en vele valse teguigen) in de tijd dat Slobodan Miloseviç er berecht werd, de boel flink hadden verdraaid! Wat de gruwelijke burgeroorlog in (voormalig) Joegoslavië betreft, waren het De Wereldbank en het Internationale Monetaire Fonds, die hier de aandrijvers en boosdoeners van waren! Die hadden nl. opdracht gegeven tot bevriezing vad de salarissen in Joegoslavië. Daar die er tevens de prijzen lieten stijgen ging het inkomen van de Joegoslavische bevolking er flink op achteruit. Tevens had dit tot gevolg dat de meerderheid van de Joegoslavische banken failliet gingen. Alle kredietleningen, leningen en handelsovereenkomsten die dit land had, werden zonder enige aankondiging door de Wereldbank en het IMF beëindigd of opgeschort. (blz. 58 en 95) Dit waren slechts twee van de vele maatregelen die deze twee duistere instellingen die eigenlijk twee van de vele armen van de Nieuwe Wereldorde zijn om het er tot spanningen en een wrede en dodelijke burgeroorlog te laten komen. Gedurende dit gruwelijke conflict werden we hier over de televisie geconfronteerd met beelden van vluchtende burgers die er aan de oorlog en de etnische spanningen trachtten te ontkomen. De wáre oorzaak dat deze mensen de vlucht hadden genomen waren de allesverwoestende NATO-bombardementen! Maar het officiële (valse en leugenachtige) commentaar dat ons hierbij werd geleverd, was dat het de Serviërs zouden zijn die in die tijd met een “etnische zuivering” bezig zouden zijn! (blz. 102)

C0JgIhTXcAAFEmX

twitter.com

 

Generaal Wesley Clark, Oppercommandant der NATO-strijdkrachten: Genocidepleger & Massamoordenaar. 

 

Degene die tijdens de verschrikkingen in Joegoslavië de oppercommandant der NATO-strijdkrachten was, was generaal Wesley Clark. Het officiële commentaar wat we voortdurend via de media en pers hoorden, was dat Milosoviç, Mladiç en Karadziç een stel genocideplegers zouden zijn en daarom tot elke prijs gestopt moesten worden. Het was echter Clark die bevel gaf voor de dodelijke bombardementen van de Joegoslavische burgelijke infrastructuur waardoor er talloze slachtoffers onder de burgerbevolking vielen. Hij was dus zélf een genocidepleger en massamoordenaar van de hoogste orde! Hierbij werden clusterbommen en verarmd uranium bij ingezet! Het Servisch radio en televisiestation wat hij liet bombarderen, werd door de mensenrechtenorganisatie, Amnesty International, een “oorlogsmisdaad” genoemd. Maar hij wist te zeggen dat hijzelf dat níet zo zag. Zie voor deze en meer gegevens: https://www.democracynow.org/2004/1/26/exclusive_democray_now_confronts_wesley_clark Over de televisie vandaag zagen we enkele dunne fragmenten over het vonnis tegen Mladiç waarbij hij zei dat dit een “leugen” was. Tijdens de berechting van Miloseviç zei deze nu voormalige leider van Joegoslavië tegen de Britse rechter, Richard May, dat het tribunaal illegaal en de aanklacht tegen hem vals was. Verder zei hij (maar nu in de Servische taal) dat de rechtzaak die tegen hem aangespannen was, om hiermee de misdaden van de NATO in Joegoslavië te rechtvaardigen. (“Het Joegoslavië Tribunaal: De vermoorde onschuld van Slobodan Miloseviç …” (blz. 137) Milosoviç zei tevens dat het Joegoslavië tribunaal een “mechanisme” was “dat een volkerenmoord op het Servische volk pleegde en dat alle volken en mensen tot slaven wil maken in een nieuwe vorm van kolonialisme.” Verder zei hij dat zijn beulen en de hele wereld er maar al te goed van op de hoogte waren dat hij in Den Haag niet terechtstond aan de hem toegeschreven misdaden maar omdat hij en zijn land de NATO hadden weerstaan. (blz. 138) En hier blijkt wel uit dat Milosoviç en zijn volk zich door zich tegen de NATO te verzetten, zij zich eigenlijk tegen de Nieuwe Wereldorde hadden verzet!

 

p-166871

ejbron.wordpress.com

 

Milosoviç, Karadjiç & Mladiç. 

 

Gedurende de lange tijd van zijn berechting had Miloseviç ook iets te zeggen over Mladiç, die zoals gezegd, vadaag tot levenslang werd veroordeeld. Miloseviç weigerde te worden bijgestaan door een advocaat en voerde zijn eigen verdediging. Hij had het o.a over een getuige voor de rechtsvervolging die een verklaring ondertekend had waarin stond dat er te Srebrenica 7.000 Moslims vermoord waren en waarvan diens “verdedigers” hem schriftelijk hadden beloofd, dit aantal niet in twijfel te zullen trekken. Het zou Mladiç zijn die opdracht tot deze massamoord zou hebben gegeven. Maar zei Miloseviç (en dit was ook de mening van generaal Morillon), MLadiç had zoveel eergevoel dat hij hier nooit opdracht toe zou kúnnen hebben gegeven. Ook andere getuigen zouden in dit verband ondervraagd kunnen worden, zo deelde Miloseviç mee. Ook maakte hij gewag van een bevel op schrift wat op tafel lag. Hierin stond volgens Miloseviç duidelijk dat de burgers beschermd en de Geneefse Conventie moest worden nagekomen. Zo maakte hij duidelijk dat hij juist de bescherming en niet de vernietiging van deze burgers op het oog had! Een van de valse en leugenachtige getuigen echter, Deronjiç, zou beweerd hebben dat Karadjiç hem toegefluisterd zou hebben dat die allemaal gedood moesten worden. De voor Miloseviç belastende doch leugenachtige verklaring van Deronjiç was door de aanklagers ondertekend. (blz. 152) Deronjiç en andere zogenaamde “getuigen” hadden echter de zaak volkomen verdraaid en belogen. Op deze grond werd Miloseviç schuldig beacht en werd Mladiç vandaag tot levenslang veroordeeld! Zij zouden de genocidale hoofdrolspelers in het drama wat zich in de jaren ’90 v. d. vorige eeuw in Joegoslavië voltrok, zijn geweest. Maar wát zij in werkelijkheid hadden gedaan, was dat zij zich als dappere tegenstanders tegen de NWO opgestaan waren om zo de souvereiniteit van hun land te bewaren. Het kan hierbij van belang zijn dat Wesley Clark van Joodse afkomst is en Madeleine Allbright (destijds de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken onder de Clinton-regering), de “moeder van het Joegoslavië Tribunaal” was, en ook zélf van Joodse afkomst is! Daar Miloseviç zijn eigen verdediging voerde en op het punt stond de wáre misdadigers achter de vernietigende burgeroorlog tijdens zijn proces te ontmaskeren, moest hij tot elke prijs dood. De officiële lezing dat Milosoviç zelfmoord zou hebben gepleegd, is dan ook een leugen. (zie voor verdere informatie rondom de dood van Milosoviç de bladzijden 173-186 van het boek).

gog-part-7-65-728

Het Illegale Joegoslavië Tribunaal. 

 

Het Joegoslavië Tribunaal had vanaf het begin echter geen geldige achtergrond. Hoewel die dankzij een resolutie van de VN-Veiligheidsraad tot stand gekomen is, is dit Tribunaal niet bevoegd om rechtzaken zoals die tegen Milosoviç te houden. Dit is de mening van professor Hans Köchler, (professor Filosofie, Rechtsfilosofie, voorzitter van de International Progress Organization (adviesorgaan van de VN in Wenen). De beschuldigingen tegen en de uitlevering van Miloseviç aan De Haag zijn dan overeenkomstig het internationaal recht niet juist. Het zijn echter machtige landen van de Westerse mogendheden die er hun invloed op het Tribunaal laten gelden, daarom dat het proces tegen Milosoviç ook oneerlijk zou zijn. Dát de VN het Tribunaal middels een resolutie tot stand had kunnen brengen, was dankzij de druk die Madeleine Allbright er op uit had geoefend. Op die wijze nam de VN de toevlucht tot bevoegdheden die zij eigenlijk niet had. (“Het Joegoslavië Tribunaal: De vermoorde onschuld van Slobodan Miloseviç ….” (blz. 140)

 

Fikret Alic.

 

Op de website van het Algemeen Dagblad (www.ad.nl) waar we naar verwezen hebben, zien we tevens een foto van Fikret Alic. Wie is Fikret Alic? Hij was naar verluidt, een van de gevangenen van het kamp, Prijedor (eigenlijk Tropoplje), wat een concentratiekamp zou zijn geweest. En vlak na het vonnis tegen Mladiç kon hij zich in dit kamp nog herinneren, zo zegt hij, dat zich daar de verschrikkingen van WW II weer herhaald hadden en dat hij er miden in had gestaan. In zijn handen houdt Alic een exemplaar van het blad, Time, in handen waar een foto op de voorkant van dit blad van dit kamp met hemzelf zichtbaar op de voorgrond, te zien is. En nu was hij terwijl hij in Tropoplje ernstig ziek was, weer helemaal gezond. En het vonnis over Mladiç was voor hem van grote betekenis. En al die tijd wist Alic het zeker: eens zou Mladiç ter verantwoording worden geroepen en dit was nu eindelijk gebeurd. Het is nu deze foto die destijds de hele wereld overgegaan is en die zou bewijzen wat voor schurken Miloseviç, Karadjiç en Mladiç wel niet waren! Tropoplje was een “dodenkamp” en de verschrikkingen die er plaatsvonden waren volkomen aan dit drietal te wijten! Maar … wat was Propoplje nu wérkelijk? Dit “dodenkamp” waarmee de vermeende duivels aard van de drie Servische leiders pas goed zichtbaar zou zijn geworden, was eigenlijk een vluchtelingenkamp! De journalist, Penny Marshall, maakte in opdracht van ITN News waar zij voor werkte, op 15 augustus 1992, opnamen van dit kamp. Om dit toch op een concentratiekamp te laten lijken, had men enkele vluchtelingen geld gegeven om samen met Alic achter een heg van prikkeldraad te gaan staan. Toen al was Alic zwaar ziek. De overige vluchtelingen zagen er echter goed uit. Lokale Servische leiders hadden zelfs om hulp van een delegatie van het Rode Kruis verzocht! Nadat die opnames waren gemaakt, is een van die fragmenten van dit vluchtelingenkamp als “concentratiekamp” de wereld overgegaan! (“Het Joegoslavië Tribunaal: De vermoorde onschuld van Slobodan Miloseviç …” (blz. 71) Ook het actualiteitenprogramma, “Tegenlicht”, had hier ooit eens aandacht aan besteed. Zie de video hier: http://www.dutchanarchy.com/2017/08/07/the-icc-protects-war-criminals/ En uit wat er in deze uitzending allemaal getoond en gezegd wordt, blijkt wel hoe sluw en listig rechter Richard May wel niet was!

 

Ware Getuigen. 

 

Waar we bijna niets van te horen kregen, was dat er ook wáre getuigen bij dit tribunaal aanwezig waren. Een van de vele beschuldigingen die tegen Miloseviç waren ingebracht, was dat hij een “Groot-Servië” wilde stichten. Tijdens de tribunaalzitting van 1 en 2 december 2004 verklaarde de Russische premier, Jewgenij Primakow, dat Miloseviç dit nooit van plan was geweest. Eve Crépin (medewerker van een hulporganisatie)en Patrick Barriot (militair waarnemer in Joegoslavië) verklaarden tijdens de tribunaalzitting van 11 januari 2005 dat Amerika tijdens de operaties, “Storm” en Flash”, betrokken waren geweest bij de verbanning van de Servische bevolking uit Kroatië. De Kosovo-Albanezen waren niet door Servische veiligheidstroepen verjaagd noch werden zij door deze troepen mishandeld, zo deelde voormalig hoofd van de EU-waarnemers, Dietmar Hartwig, tijdens de tribunaalzitting van 2 tot 8 maart 2005 mee. Joegoslavische militairen die het oorlogsrecht geschonden hadden, waren door de Joegoslavische krijgsraad veroordeeld en waren vervolgens flink gestraft, zo deelde generaal Randomir Gijoviç tijdens de zitting van 15 tot 22 maart 2005 mee. (blz. 155) En zo zijn er vele zaken meer waaruit blijkt dat het hele proces tegen Milosoviç niet meer dan een showproces was. Het kan natuurlijk zijn dat Milosoviç, Karadjiç en Mladiç iets misdaan zouden kunnen hebben, maar de adviseur van het Joegoslavië Tribunaal, James Gow, zei in 2004 al over Miloseviç:

“Het zou beter zijn als Milosoviç tijdens het proces op de beklaagdenbank sterft. Als het hele proces namelijk tot een einde zal komen dan is het zeer goed mogelijk dat hij voor relatief kleine misdaad wordt veroordeeld.” 

Hetzelfde zou van toepassing kunnen zijn op Karadijç en Mladiç.

 

Maar … wat Gebeurde er nu Wérkelijk te Srebenica? 

 

De officiële versie die we tot nu toe hebben gehoord, was dat er te Srebrenica een massamoord werd gepleegd waarbij 7.000 á 8.000 Moslimmannen zijn vermoord en waarvoor Milosoviç, Karadjiç en Mladiç hiertoe de opdracht zouden hebben gegeven. Maar de waarheid wordt op deze site weergegeven: http://www.dutchanarchy.com/2017/07/31/special-report-srebrenica-really-happened-1/

 

Wereld Vervuld met Huichelarij. 

 

De reden dat we hier naast het door het Israëlische leger in 1982 gepleegde gruwelen in Sabra en Shatilla ook aandacht besteed hebben, is het feit dat terwijl er aan de ene kant mannen veroordeeld werden omdat zij hun land liefahdden en dit tegen de NWO verdedigden, Israëlische oorlogsmisdadigers zoals Ariel Sharon, Ehud Barak, Benjamin Netanyahu en overige Israëlische overheidsterroristen tot nu toe niet voor wélk gerechtelijk wereldinstituut dan ook, voor hun gruweldaden ter verantwoording zijn  geroepen. Ariel Sharon werd na het vreselijke drama in Sabra en Shatilla weliswaar tot aftreden gedwongen, maar daar bleef het dan ook bij. Er zijn in het recente verleden wel pogingen gedaan om Netanyahu (en zes voor malige Israëlische ministers) naar Spanje uitgeleverd te krijgen vanwege hun betrokkenheid bij de dodelijke Israëlische aanval op het Gaza Freedom Flotilla in 2010 waarbij tien mensen om  het leven kwamen; de Spaanse rechter, Jose de La Mata, eiste zodra de zeven ook maar een voet op Spaans grondgebied zouden zetten, hij hiervan op de hoogte gesteld wilde worden. Een woordvoerder van het Israëlische minsterie van Buitenlandse Zaken, zei destijds hier het volgende over:

“We beschouwen dit als een provocatie. We werken met de Spaanse autoriteiten samen om dit geannuleerd te krijgen. We hopen dat dit spoedig voorbij zal zijn.” https://www.rt.com/news/322465-netanyahu-arrest-warrant-spain/

Ook voor de regelmatige Israëlische invallen in Gaza in het verleden die over de hele wereld voor veel verontwaardiging hebben gezorgd, is er nog niet één Israëlische premier voor het Internationaal Strafhof (wat zich ook in Den Haag bevindt) gedaagd. En dit bewijst maar weer eens dat we in een wereld vol huichelarij leven! In tegenstelling met Milosoviç, Kradjiç en Mladiç, behoren Netanyahu, de leiders van de Westerse machten tot de Nieuwe Wereldorde. En de drie voormalige Servische leiders werden door hen als een hindernis voor hun orde beschouwd. Daarom moesten zij verdwijnen en staan Netanyahu en de overige aanhangers van deze orde nog altijd onschendbaar op het toneel.

 

Huldebetoon aan een Slinkse Rechter. 

 

Hoe gemeen Richard May en de aanklagers ook waren, zij hebben Miloseviç nooit zodanig in een hoek kunnen drijven dat zij hem ook daadwerkelijk veroordeeld konden krijgen. En om te voorkomen dat Miloseviç oom de kans zou krijgen de ronduit misdadige rol van de NATO en de hoofdverantwoordelijken aan de kaak te stellen, hebben zij hem maar vermoord. Uiteindelijk werd rechter May ziek, en … overleed hij op 65-jarige leeftijd. Ondanks zijn kwaadaardige rol om Miloseviç veroordeeld te krijgen, vonden Ian Traynor, Illtyd Harrington en Geoffrey Nice, die hem al die tijd zeer behulpzaam waren geweest, May een huldebetoon te geven. https://www.theguardian.com/news/2004/jul/02/guardianobituaries.warcrimes

Slobodan Miloseviç: Alsnog Vrijgepleit van de Beschuldigingen van Oorlogsmisdaden. 

 

Na de verschrikkingen in voormalig Joegoslavië en het daarop volgende Srebrenica-debacle, denderden de media en pers nog even door met Milosoviç te beschuldigen van allerlei oorlogsmisdaden, totdat … hij in 2016 van alle aanklachten werd gezuiverd. Het Internationaal Straftribunaal voor het Voormalige Joegoslavië (wat een vervolg is op het Joegoslavië Tribunaal),  had Milosoviç van de tussen 1992 en 1995 gepleegde oorlogsmisdaden in Bosnië ontslagen! En de media en pers die altijd met de vreselijkste berichtgeving en gruwelbeelden en -fotos waren gekomen hielden de “posthume vrijspraak” van hem nu onder de pet! https://www.globeresearch.ca/milosevic-and-the-destruction-of-yugoslavia-unpleasant-truths-nobody-want-to-know/5540873 Voor zover wij weten, hebben we hier ook nu nog niets van de media en pers van vernomen. Hóe dit alles in elkaar zit, weten we niet; misschien dat er toch nog een straaltje van licht in de inmiddels goed verduisterde harten van deze lieden op is gekomen? Wel, mócht dit tegen alle verwachting het geval zijn, dat die later misschien weer een een helder moment zullen krijgen waarna zij achter Netanyahu aan zouden kunnen gaan; wie weet …

 

Ton Nuiten – Donderdag 22 November 2017.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s