De Forward over de “Stabbings”; een Korte Beschrijving van Ahed Tamimi’s door Israëlische Strijdkrachten Verscheurde Jeugd; de Waarheid over het Israëlisch Militair Gerecht & het Proces tegen Abdul-Khaliq & “Israel’s Dark Age Of Terror”

Recent kwam de Israëlische krant, Forward, met een artikel getiteld: “Why Is No One Talking About Ahed Tamimi’s Call For Stabbings?” De strekking van de titel en het artikel zal duidelijk zijn: Waarom wordt er wél aandacht geschonken aan de arrestatie en inhechtenisneming van Ahed Tamimi, maar niet aan haar oproep om aanslagen te plegen via het gebruik van messen?  https://forward.com/opinion/391417/why-is-no-one-talking-about-ahed-tamimis-call-for-stabbings/ Nu is het zo dat élke vorm van dodelijk geweld door wíe dan ook gepleegd of een oproep daartoe, veroordeeld moet worden. Maar waar sommigen in Israël echter niet genegen toe zijn om deze oproep in een groter verband te zien, doen anderen dit echter wél. Eén van hen is Arie Gold, en hier volgt het grotere verband wat hij rond de zaak-Ahed Tamimi heeft beschreven:

“In 2011 was Ahed Tamimi 10 jaar oud toen Israëlische soldaten haar vader arresteerden en hem de misdaad van het wekelijks organiseren van demonstraties in hun dorp tegen de diefstal van land omwille van een nabijgelegen Israëlische nederzetting. Het zou dertien maanden zijn voor hij werd vrijgelaten en zij haar vader weer zou zien. 

Datzelfde jaar schoten Israëlische soldaten Ahed’s 28 jaar oude neef, Mustafa Tamimi, in het gezicht met een traangasgranaat. De helft van Mustafa’s gezicht werd verwoest. De volgende morgen overleed hij in het hospitaal. 

Het jaar daarop toen Ahed 11 jaar oud was, schoten Israëlische soldaten haar oom, Rushdie Tamimi in zijn onderrug met scherp. De kogel kwam in zijn maag terecht en de volgende morgen overleed hij in het hospitaal. 

Toen Israëlische soldaten haar moeder, Nariman Tamimi in haar been schoten met een kogel van 22 kaliber, was Ahed 13 jaar. Voor een aantal jaren was haar moeder afhankelijk van krukken voor zij haar benen weer zou kunnen gebruiken. 

Dit zijn slechts enkele gewelddadige tragedies waar Ahed getuige was geweest en waar zij als opgroeiend kind onder geleden heeft onder de Israëlische bezetting.” https://israelpalestinenews.org/story-behind-ahed-tamimis-slap-cousins-head-shattered-israeli-soldiers-bullet/

ef720a8d902b18f86ae4cb70dfd369c0-1

Ahed Tamimi: a Real Palestinian Patriot & an Icon of Real Courage!

 

Het Israëlisch Militair Gerechtshof te Ofir: De Werkelijkheid. 

 

De korte filmfragmenten waarop te zien is dat Ahed Tamimi geboeid voor het gerecht wordt geleid, hebben we uiteraard ook hier op de Nederlandse beeldbuis kunnen zien. Die fragmenten werden begeleid met wat kort commentaar samengesteld uit enkele woorden van de verslaggever die er verslag van deed. En dat commentaar luidde dat Ahed Tamimi tot een jarenlange gevangenisstraf zou kunnen worden veroordeeld vanwege het slaan en schoppen van een van de twee Israëlische militairen bij haar ouderlijk huis. (Even terzijde: terwijl de media van zowel Nederland als die in het buitenland zowel Donld Trump als Vladimir Putin (en de Russische Federatie kritisch (en regelmatig ook spottend) onder vuur genomen hadden, hebben diezelfde media (enkele uitzonderingen daargelaten), altijd gezwegen over de grootschalige ellende die de Israëlische bezetting al voor jaren over de Palestijnse gemeenschap heeft gebracht en dit nóg doet! Maar goed, dit zoals gezegd, even terzijde). Welnu, hoe het verloop van de rechtsgang tegen de Palestijnse jongen, Abdul-Khaliq, verliep, werd niet verslagen. We lezen eerst het volgende:

 

“De familie Burnat en de hele stad Bil’in, zijn door Zionistische strijdkrachten uitgekozen vanwege hun konsekwente en geweldloze verzet tegen de Muur en de nederzettingen. Abdul-Khaliq werd in december enkele maanden voor zijn afstudering van de middelbare school ontvoerd en zit sindsdien zonder aanklacht gevangen. De Tamimi-familie is een globaal symbool van moed -behalve in pro-Israëlische kringen waar zij gedemoniseerd worden- voor hun volharding daar zij collectief gestraft worden voor hun besluit op te staan tegen de bezettingsmacht. En net als Bil’in, is tevens de hele stad, Nabi Saleh, op de korrel genomen; op 13 januari verklaarden Israëlische strijdkrachten die als een gesloten militaire zone.” 

Dan lezen we het verslag van het verloop van de eerste rechtszitting tegen Abdul-Khaliq van Lyad Burnat: 

“Het militair gerechtshof te Ofir heeft de rechtszitting tegen Abdul-Khaliq verdaagd tot 11 februari. Vijftig dagen na de ontvoering van mijn zoon, bezocht ik vandaag de ‘rechtszitting’ en het was een lange dag van doelbewuste vernederingen en beledigingen. Mijn vrouw en ik gingen door enkele poorten en vele vernederende onderzoeksinstellingen heen en kwamen toen op een binnenplaats waar de families van de gedetineerden wachtten om de ‘rechtszitting’ tegen hun kind bij te wonen. Na twee uur wachten, gingen we het gerechtshof binnen en wát een gerechtshof dit wel niet is! Een gerechtshof vol met soldaten die militaire uniformen droegen en een kind in een kooi, zijn voeten in ketenen, die een bruin uniform droeg en een brede glimlach. Een lach die zegt, Ik ben sterk. Een lach waarmee hij zijn vader en moeder begroet in een sfeer van vijandigheid en haat. 

Een van de soldaten vertelde ons te gaan zitten op een plaats die voor families van de gedetineerden gereserveerd was en om niet te spreken. Een andere soldaat kreeg de opdracht de ‘aanklachten’ tegen Abdul-Khaliq te herhalen. Met zijn ogen vervuld van leugenachtigheid en kwaadaardigheid begon hij te lezen: Stenen gooien met gebruik van een slinger, het veroorzaken van zware schade aan de Muur, het vormen van een bedreiging voor een ‘beveiligd gebied’, hoge kosten voor de staat vanwege de schade, samen met vele andere aanklachten. 

Rechter, aanklager en bewakers, zijn allemaal soldaten in uniform. Ik heb niet het gevoel gehad in een gerechtshof te zijn; dit was eerder het toneel van een groot onrecht, onderdeel van de Zionistische bezetting. Nadat de aanklachten voorgelezen waren, sprak de rechter zich uit om te verklaren dat de ‘rechtszitting’ zou worden verdaagd tot 11 februari 2018.” https://israelpalestinenews.org/eyewitness-descriptions-military-court-proceedings-great-injustice/

judo-murder-theft-rape-kidnapping-rassault-are-wrong-untiliput-on-my-8186397

En zo behandelt Israël de door haar gedetineerde Palestijnse kinderen al voor zeer lange tijd: zij worden (na een bepaalde tijd van celstraf uit te hebben gezeten) geketend we wel voor een Israëlisch militair tribunaal gebracht, voor een gerechtshof waarvan de leden allemaal in Israëlisch uniform zijn en als zodanig dan ook bindingen met het Israëlische leger hebben, datzélfde leger wat de Palestijnen (zowel mannen, vrouwen als kinderen), zwaar onderdrukt, tiranniseert en martelt! Iets dergelijks zal ook Ahed Tamimi te wachten staan! Vraag je dan nog eens af of er wel wérkelijk recht wordt gesproken! Het zou dan eens goed zijn voor de redactie van Forward en overigen die in “pro-Israëlische kringen” verkeren, om eens zeer goed te gaan kijken naar de jarenlange schendingen van de rechten der Palestijnen in plaats van alleen naar de zgn. “terreuraanslagen met messen” door Palestijnen te verwijzen! En vergeet het niet, de ellende voor de Palestijnen zoals de familie-Tamimi en vele andere Palestijnse families, begon met de beruchte Etnische Zuivering van Palestina door Joodse terroristen en Joodse militante een heden!

 

“Israël’s Duistere Tijdperk van Terreur”. 

 

Over de massale etnische zuivering die die door Israël in 1947-48 werd gepleegd in Palestina, is al veel geschreven en gezegd. Het grote probleem echter is dat we hier van de media maar weinig of niets van meegekregen hebben en hier nu nóg niets van meekrijgen! En dit brengt ons bij wat er enige tijd geleden in Amsterdam in december 2017 gebeurde, toen er een Palestijnse man onder het roepen van “Alluhu Akbar”, er de ruiten van een kosher Joods restaurant, Glatt Kosher Restaurant HaCarmel, van woede en kwaadheid met een stok waaraan een Palestijnse vlag hing, insloeg. https://www.youtube.com/watch?v=CgWa_uUI5ds (“Palestinian Yelling ‘Allahu Akbar’ Smashes Jewish Restaurant’s Windows in Amsterdam”)  Vermoedelijk deed de Palestijn dit naar aanleiding van de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël door Donald Trump. Hoewel deze geweldsdaad af te keuren is, is die ergens wél te begrijpen; er zal wat de daad van de Palestijn betreft, meer hebben gespeeld dan alleen de erkenning door Trump. Deze Palestijn zal, net zoals Ahed Tamimi, Abdul-Khaliq, en talloze andere Palestijnen dit nu al voor lange tijd ondervonden hebben (en nóg ondervinden) wat het Israëlische leger in de door haar bezette gebieden (West-Over & Gaza) allemaal aan gruwelmisdaden tegen hen gepleegd heeft en dit nu nóg doet, hier ook van op de hoogte zijn! En als we de geschiedenis van de medogenloze terreur die Israël er reeds lange tijd hanteert, is hier een site waar het allemaal wordt uitgelegd. https://www.biblicisminstitute.wordpress.com/2014/09/18/israels-dark-age-of-terror/ Op de site, “Israel’s Dark Age of Terror” (Israël’s Duistere Tijdperk van Terreur), lezen we o.a. dat de Israëlische terreur begon met de bomaanslag op het King David-hotel op 22 juni 1946, gepleegd door de Joodse terreurorganisatie, de Irgun. Dan lezen we over de grootschalige Israëlische zuivering van de Arabieren in Palestina:

“Israëlische bestelwagen met luidsprekers reden door de straten en gaven al de inwoners opdracht onmiddelijk te evacueren en zij die aarzelden om weg te gaan, werden op gewelddadige wijze uit hun huizen verwijderd door triomferende Israëlis wiens beleid er nu openlijk een was, de Arabische bevolking vóór hen, uit te zuiveren. Gedurende de volgende twee of drie dagen, werden al de inwoners van de omringende dorpen en gehuchten ontheemd en op de weg naar Ramallah gezet. Niet langer ws er een ‘redelijke overtuiging. De Arabieren werden platweg verwijderd en gedwongen naar Arabisch territorium te vluchten. Daar waar de Israëlische troepen in dat Arabische land gevorderd waren, werd de Arabische bevolking vóór hen wéggebulldozerd. Om de aandacht van hun eigen terreuracties af te leiden, begonnen de Joden de Palestijnen af te schilderen als terroristen”. 

“Israël heeft Moslims voor 60 jaren gedemoniseerd en heeft het beeld van Moslims als bommendragende zelfmoordterroristen gecreëerd. Israël wist dit te bereiken door false flag-terreur te orkestreren waarna zij dit toeschreven aan Palestijnen. De twee meest bekende operaties waarmee het decor voor hun propagada gereed werd gemaakt, zijn de gijzelingsactie te Entebbe en de ontvoering tijdens de Olympische Spelen, beide bedrog.” 

071217kosher

 

En het zijn deze gruwelijke geschiedkundige feiten (of toch in ieder geval de Arabisch-Palestijnse zuivering door Joodse terroristen in 1947-48) die onze Palestijnse vriend waarschijnlijk nog in het geheugen gegrift staan en die hem tot deze daad bewogen hebben (hoewel het de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël door Trump de spreekwoordelijke “druppel” scheen te zijn die bij hem de emmer deed overlopen).

 

Reactie Palestijnse Ambassadeur Suliaman te Den Haag op de Aanval op het Joodse Kosher Restaurant in Amsterdam. 

 

Naar aanleiding van de aanval op het Joodse kosher restaurant in Amsterdam, kwam de Palestijnse ambassadeur, Sulaiman, met een reactie. En dit had hij erover te zeggen:

“Wij distantiëren met verwijzijng naar de acties van een man die vandaag een Joods kosher restaurant in Amsterdam aanviel, onszelf van het misbruik van Palestina en haar vlag om er religieuze of raciale haat mee toe aan te zetten. De Palestijnse strijd is tegen de militaire bezetting van ons land , niet tegen het Joodse geloof of haar volk waar dan ook.” 

images (35)

En natuurlijk kun je Joodse mensen waar dan ook, datgene wat er al jarenlang in  Palestina plaatsvindt, niet aanrekenen. Het is echter inmiddels ook een welbekend feit dat vele van deze Joodse mensen een zeer hechte band met Israël (en met haar bezettingspolitiek) hebben. Hoe dat zo? De Israëlische vlag die bij het bewuste restaurant hangt, bewijst dit. Zou ook Sulaiman van dit feit op de hoogte zijn of veinst hij er niet van op de hoogte te zijn? En niet te vergeten onze Hanneke Groentenman natuurlijk, die nadat een Nederlands-Marrokaanse jongen haar verteld had dat Israël op moest houden met “het doden van mensen”, zij hem daarop vertelde, “Ik houdt van Israël.” Sulaiman kan zich wel van de actie van de Palestijn in Amsterdam hebben gedistantieerd, maar … wanneer zullen Joodse mensen zoals o.a. Groentenman hier, nu eens bereid zijn zich van Israël en haar wrede bezettingspolitiek te distantiëren?

 

 

Ton Nuiten – 31 Januari 2018.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s