“Icescream”: Een Overbodige Roep van Enkele Eenzamen in de Ijzige Wildernis; het Nieuwe Fenomeen “Klimaatvluchtelingen” & het Eiland Tuvalu, Wat Maar Niet Wil Zinken.

Vanavond (vrijdag 16 maart) zal het eerste deel worden uitgezonden en op 23 februari a.s. het tweede deel. Het laatste deel zal te zien zijn op 2 maart. Waar we het over hebben? Juist, weer een documentaire over de alarmerende toename van de werelwijde global warming! Het is de Evangelische Omroep (EO) die deze driedelige serie uit zal zenden. Hoofdrolspeelster in deze gedramatiseerde documentaire is Bernice Notenboom, een “klimaatjournalist”, die met vijf jonge ondernemers op Spitsbergen is geweest om daar persoonlijk getuige te zijn van de geleidelijke aftakeling van de ijsvlakten aldaar, “…want nergens zijn de gevolgen van de klimaatverandering meer zichtbaar dan daar”. Ook is Notenboom op de Noordpool geweest, waar zij samen met de NASA onderzoek heeft verricht. Nu kan het de gewone Nederlander misschien maar weinig schelen of er nu wél of geen ijs op de Noordpool te vinden is, maar, “Wij willen laten zien hoe benard het eraan toe is.” https://portal.eo.nl/over-de-eo/pers/artikel/2018/01/eo-serie-icescream-geeft-alarmerend-beeld-van-klimaatverandering/

 

Zeer Verontrustend. 

 

De documentaire hebben we -hoe kán het ook anders- uiteraard nog niet gezien. We zullen wel de moeite nemen om de eerste aflevering te gaan bekijken. Maar af te leiden uit wat er op de aangegeven site van de EO allemaal over die klimaatverandering te lezen is, klinkt het inderdaad allemaal heel verontrustend en alarmerend. En die vijf jonge ondernemers die met Notenboom waren meegegaan? Zijn die nu zij getuige zijn geweest van het geleidelijke verval van het ijs, van plan om er zowel hun bedrijfsleven als persoonlijke leven hierop aan te passen? Na de vele documentaires en artikelen die we tot nu toe te zien en gelezen hebben, kan het niet anders of het antwoord zal tegeneen zekerheid aangrenzende waarschijnlijkheid een groot en luid, “Ja!” zijn. En … dit moet natuurlijk ook persé van toepassing zijn op al die Nederlanders die het een worst zal zijn of er nu wel of geen ijs te vinden is (zoals schrijver dezes bijvoorbeeld!)

 

“Klimaatvluchtelingen”: Een Nieuw Fenomeen. 

 

Ten zuiden van Kiribati en ten Fiji en Wallis, ligt het tropische eiland, Tuvalu. Gezien dat dit eiland in tropische sferen verkeert, moet het er gezellig toeven zijn. Of … misschien toch niet? Op 14 augustus 2014, wist Sterre Lindhout van De Volkskrant te melden dat leden van een gezin van Tuvalu naar Nieuw-Zeeland gereisd waren om er asiel aan te vragen vanwege de klimaatramp die dit eiland zou bedreigen. En zo ontstond er een nieuw fenomeen, de “klimaatvluchteling.” https://www.volkskrant.nl/buitenland/gezin-uit-tuvalu-eerste-klimaatvluchtelingen-ter-wereld~a3718030/

 

Tuvalu: het Eiland wat maar Niet Wil Zinken. 

 

Nu zou het zo zijn dat dit eiland, Tuvalu genaamd, hét eiland bij uitstek is, wat nu het meest en vaakst in de kijker staat bij alarmerende klimaatologen. Want vanwege de sterk reizende zeeniveaus zal het binnen korte of latere tijd voorgoed onder de natte golven der vergetelheid verdwijnen. Je zou dus kunnen zeggen dat dit Tuvaluaans gezin er al het goede aan gedaan heeft, dit geleidelijk aan zinkende schip te verlaten voordat het te laat is. Het is nl. Tuvalu (wat deel uitmaakt van een eilandengroep), wat bij wijze de graadmeter zou zijn om vast te stellen, hoevér de klimaatopwarming al gevorderd zou zijn. En nu komt de waarheid naar boven: wetenschappers aan de University of Auckland, hebben de geografische veranderingen van deze eilanden die vanaf 1971 tot 2014 plaatsgevonden hebben, bestudeerd. Hierbij heeft men gebruik gemaakt van zowel satellietbeelden als luchtfotos. Zij kwamen hierbij tot de conclusie dat het grondgebied van de eilandengroep zich eerder uitgebreid had dan dat die geslonken zouden zijn. Met andere woorden: deze uitbreiding van de eilanden -waaronder uiteraard ook Tuvalu zelf- wijst er eerder op dat ondanks dat het zeeniveau er tweemaal zo hard steeg, er geen enkel gevaar is dat die uiteindelijk voorgoed ten onder zouden gaan! En dit brengt dan weer met zich mee dat de klimaatopwarming, “global warming” (of hoe men het ook noemen wil), niet meer dan op “ijzig drijfzand” is gebaseerd! http://www.breitbart.com/big-government/2018/02/09/delingpole-sinking-pacific-island-actually-getting-bigger-shock/ Zou het nu niet beter zijn geweest dat zowel Bernice Notenboom als het Tuvaluaans gezin eerst een bezoek gebracht zouden hebben aan de Universiteit van Auckland? Dit zou naar onze mening eerder een goed besluit zijn geweest!

 

Ton Nuiten – 16 Februari 2018.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s