Donald Trump, Benjamin Netanyahu & Iran; Madeleine Albright: “The Price Was Worth It”; Madeleine Albright a.k.a. Magda Korbel; Josef Korbel & Karl Nebrich; George Patton & de Joden.

En ja, eindelijk heeft hij zijn zin; Netanyahu is erin geslaagd Trump ervan te overtuigen dat Amerika zich terug moet trekken uit de Iran-deal die in het verleden tussen Barack Obama, Vladimir Putin en enkele anderen gesloten was. En gisteren was het dan zover; tijdens zijn speech kondigde Trump zijn besluit tot annulering van de deal aan. USA Today deelde negen uur geleden mee dat het de “havikken en Netanyahu” waren. die de “winnaars” waren rond het besluit van Trump de deal te annuleren. https://www.usatoday.com/story/news/politics/2018/05/08/hawks-and-netanyahu-winners-trump-decision-exit-iran-deal/589811002 En acht uur geleden werd meegedeeld dat Netanyahu Trump voor zijn besluit een einde aan de deal te maken, geprezen had. https://www.pbs.org/newshour/world/watch-netanyahu-praises-trump-for-withdrawing-from-iran-nuclear-deal … En tijdens het NOS Journaal waar Trumps besluit werd aangekondigd, verscheen ook Federica Mogherini, hoge vertegenwoordiger van Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid en vice-voorzitter van de Europese Unie, die meedeelde zeer teleurgesteld in Trump te zijn; tegenover de Iraanse leiders en het Iraanse volk deelde zij mee dat “niemand het akkoord onderuit zou halen”. Ook Saudi-Arabië liet blijken zeer verheugd te zijn met het besluit van Trump.

 

 

 

Netanyahu & Israël: “Qui Bono”? 

 

USA Today had dus aangekondigd dat het de “havikken en Netayahu” zijn, die wat de annulering van de Iran-deal betreft, de “overwinnaars” zijn. Wat we hierbij altijd in gedachten moeten houden, is het volgende: “Qui Bono?” Ofwel: Wie heeft er hier iets te winnen van het besluit van Trump de Iran-dela te annuleren? Het antwoord in deze is: Benjamin Netanyahu en Israël! En dit is nu niet alleen het geval met de annulering van de Iran-deal door Trump; ook met de Amerikaanse inval in Iraq op 20 maart 2003 was het slechts Israël dat hierbij alles te winnen had. De Amerikaans-Irakese oorlog: een oorlog voor Israël! https://www.ihr.org/leaflets/iraqwar.shtml Zowel aan Amerikaanse als aan Irakese zijde zijn er toen talloze slachtoffers te betreuren geweest. En de daaropvolgende Amerikaanse bezetting van Iraq heeft het aantal slachtoffers daar slechts vermeerderd. Amerika noch Iraq hebben hier echter enig voordeel bij gehad. Israël had hierbij echter álles te winnen. “Qui Bono”? Juist, Qui Bono voor Israël en Israël alleen! 

 

Christenzionisten: een Stel Argeloze Sullen. 

 

Zouden we hetgeen we hierboven beschreven hebben aan de christenzionisten voorleggen, dan kunnen we er staat op maken dat die beweren weer eens met een “anti-Semiet” van doen denken te hebben. Hoe komt dat? Omdat zij al voor jaren met wat de apostel Paulus noemt, “Joodse verzinsels” opgescheept zitten. De christenzionisten hébben echter niet en wéten verder ook niets alleen dat zij verschillende Oud-Testamentische verzen en passages uit hun verband weten te trekken om daarmee zowat álles aan wat Israël aan misdaden gepleegd heeft en nu nóg pleegt, te rechtvaardigen, te verbloemen, te minimaliseren en te verhullen. Een van de volgende theoretische verzinsels die zij al voor jaren aan het verkondigen zijn, is dat het Joodse volk door al de eeuwen heen altijd “onschuldig” zou zijn geweest en slechts het slachtoffer van een maar niet te verklaren “anti-Semitisme” was geweest. O ja, Israël kan volgens hen wél “zondigen” zoals we dat allemáál wel eens kunnen doen. Maar het plegen van echte misdaden? Nee, dát was (en is nu nóg) slechts voorbehouden aan de niet-Joodse volken! En daar waar dan sommige misdaden van Israël toch tegen alle verwachting de gevestigde media en pers dan tóch mochten bereiken (zoals dit met de vele beelden van de door Israël volkomen platgebombardeerde Palestijnse wijken in de zomer van 2014 het geval was), worden die door de christenzionisten weer gerechtvaardigd doordat die er de leugens van Israël als absolute waarheid over hebben aangenomen. Waarlijk, de christenzionisten zijn eigenlijk niets anders dan een stel argeloze sullen! 

 

Benjamin Netanyahu en Diens Talmudisch Gruwelsprookje over de “Boze Iraniërs en de Atoombom”. 

 

Het is hier al vaker gezegd: al vanaf circa 1993 tot nu toe, heeft Netanyahu ons steeds weer hetzelfde Talmudische gruwelsprookje verkondigd waarin hij meedeelde dat Iran al “over een paar maanden” over een atoombom zou beschikken. Geleidelijk aan echter, vermenigvuldigden die maande zich in enkele jaren; die “enkele jaren” vermenigvuldigden zich weer in véle jaren. En tot nu toe zijn er geen bewijzen geleverd voor de pogingen van de Iraanse overheid voor de vervaardiging van een atoombom! En al die tijd wist deze grote boezemvriend der christenzionisten (en een der “uitverkorenen van God” natuurlijk), de Amerikaanse overheid maar niet zover te krijgen dat die eindelijk eens actie tegen Iran ondernam; natuurlijk, er werden Iran intussen  sancties opgelegd. Maar echt tot een concrete dreiging heeft het er verder niet toe geleid, aangezien de vorige president, Barack Obama, niet in een mogelijk conflict met Iran wilde komen. En Netayahu was hier beslist niet blij mee! En zo bleef het ook. Tot vandaag. Dankzij het besluit van Trump zijn de spanningen die eerder met de door Obama, Putin en Iran gesloten deal flink getaand waren, weer flink toegenomen; de Iraanse president, Rohani, maakte vóórdat Trump definitief zijn besluit zou nemen, vervolgens tijdens een speech duidelijk dat wie de Iran-deal zou verraden, hiervan de “harde gevolgen” zou ondervinden. https://www.haaretz.com/us-news/what-happens-if-trump-pulls-out-of-the-iran-nuclear-deal-1.6031700

 

is (50)

Meer Sancties op Iran & Madeleine Albright, “The Price Was Worth It”. 

 

Mét het besluit van Trump om de Iran-deal op te zeggen, zullen er Iran naar alle waarschijnlijkheid ook meer sancties worden opgelegd. We weten nu dat de sancties die Iraq destijds waren opgelegd vóórdat de Amerikaanse invasie er plaats zou vinden, ronduit destructieve gevolgen voor de Irakese bevolking heeft gehad! Hierbij waren 500.000 Irakese kinderen om het leven gebracht of beter gezegd: vermoord. En wat had de toenmalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Madeleine Allbright, hier later over te zeggen toen haar tijdens een interview met Lesley Stahl tijdens het programma, “60 Minutes” werd gevraagd of die sancties wel de moeite waard waren? Juist, “I think this is a very hard choice, but the price-we think the price is worth it”. https://fair.org/extra/we-think-the-price-is-worth-it En nu wil Amerika dit samen met Groot-Brittanië en Israël hetzelfde met de Iraanse kinderen gaan doen zoals Amerika en Allbright eens met de Irakese kinderen deden. https://www.youtube.com/watch?v=RM0uvgHKZe8

 

Madeleine Albright: “Fascism: A Warning”. 

 

Nu deelde de Amerikaanse zender, MSNBC, tijdens het programma, “Morning Joe” recent mee dat Allbright een boek had geschreven, “Fasism. A Warning”. Zij was daar als gast aanwezig. Hierin waarschuwt Allbright voor tekenen die erop zouden wijzen dat het Fascisme weer een dreiging zou gaan vormen voor de democratie. Vervolgens vroegen de interviewers van de zender Allbright om te vertellen wat haar ervaringen in het verleden met het fascisme en de Holocaust waren; Allbright is nl. van Joodse afkomst evenals haar vader die een Tsjechische diplomaat was, Joods was. Verder blijkt dat Allbright ook niet zo te spreken was over Trump en diens dreiging tegen Rusland toen die het had over raketten die op dit land afgevuurd konden worden vanwege de Russische steun aan Assad. Verder werd er nog wat aan nonsens verkocht. Maar het zal duidelijk zijn dat tijdens dit programma verzorgd door een der fanatieke pro-Israëlische zenders de 500.000 door Amerika en Allbright vermoorde 500.000 Irakese kinderen van destijds, in het geheel niet ter sprake kwam! https://www.youtube.com/watch?v=127x9L8rReo

 

 

Madeleine Albright & het Scripps College (Californië). 

 

Werd Madeleine Albright warm onthaald bij zenders als MSNBC, bij de studenten en faculteit van het Scripps College te Californië, dacht men daar heel ánders over; Allbright was daar uitgenodigd om er een ceremonie voor afstuderende studenten aan te kondigen. Het Scripps College is een klein college wat circa 1.000 studenten telt en wat uitsluitend voor vrouwen toegankelijk is. Nu had de president van dit college, Jennie Xu, Albright begin 2015 verzocht, om op 14 mei 2016 de opening van de ceremonie aan te kondigen en om die bij te wonen. Nu was dit uiteraard niet ongemerkt aan de studenten voorbijgegaan. Circa 30 studenten hadden daarom besloten om gezamelijk een open protestbrief tegen de komst van Albright in hun studentenblad te plaatsen; zij verklaarden dat zij uit protest niet bij de ceremonie aanwezig zouden zijn. In de brief noemden de studenten “talloze extreme misdaden” waar Albright verantwoordelijk voor was en wel in Iraq, Rwanda, Joegoslavië en Colombia. Op de site waar we deze gegevens vandaan hebben, lezen we er dit:

“Een VN-rapport had vastgesteld dat van 1991 tot eind 1995 er zoveel als 576.000 kinderen gestorven waren vanwege de harde economische sancties waarvan Allbright een warme pleitbezorger was. De Clinton-regering reageerde hier niet op door de sancties op te heffen, mar eerder door te helpen het oil-for-food-Program van de VN te creëeren, een door corruptie geplaagd akkoord waarin Iraq haar olie weggaf in ruil voor basisbehoeften zoals voedsel en medicijnen die door de sancties beperkt werden”. 

Een van degenen die in 1998 uit protest tegen de wrede sancties op Iraq aftraden, was Dennis Halliday, Humanitarian Coordinator in Iraq: hij had destijds het volgende te zeggen:

“We zijn daar nu verantwoordelijk voor het doden van mensen, het verwoesten van families, hun kinderen, (We) “laten toe hun ouders te sterven vanwege het gebrek aan basismedicijnen”. 

Samen met Halliday traden ook andere VN-ambtenaren af. Wat Rwanda aangaat, zowel de regering-Clinton als Albright zelf, oefenden druk uit op de VN om er de VN-Vredesmacht uit dit land weg te halen terwijl er daar in de eerste twee weken van 1994 een genocide gaande was:

“Het Nationale Veiligheidsarchief te George Washington University had emails van Clinton, het Witte Huis en handgeschreven notities van Susan Rice -toen nog lid van de staf van de Nationale Veiligheidsraad en later Nationaal Veiligheidsadviseur en vormalig ambassadeur bij de VN- verkregen die de rol van Amerika bij de verwijdering van de vredesmacht aantoont. Een rapport, opgesteld door de Organization of Agrican Unity, genoemd door de beursstudenten van Scripps, onthulde dat de Clinton-regering wist dat er een genocide plaatshad en “toch speelden de Amerikanen geleid door Amerikaans ambassadeur, Madeleine Albright, de sleutelrol in het blokkeren van sneller optreden door de VN”.

Albright was tevens een warme pleitbezorger voor de NATO-bombardementen op Joegoslavië. Die waren bedoeld om Rusland in Europa de voet dwars te zetten; het land kreeg hierbij twee keuzes voorgelegd: óf het tekenen van een vredesvedrag waarmee een NATO-bezetting van Joegoslavië mogelijk werd óf een zware regen aan bombardementen. https://www.salon.com/2016/05/11/college_protests_revive_accusations_against_war_criminal_madeleine_allbright_who_defended_deaths_of_500000_iraqi_kids/ Joegoslavië weigerde het aanbod van de NATO (Amerika) en wat de gevolgen waren, zal intussen nog wel bekend zijn met wat er later met Slobodan Miloseviç, Karadziç en Mladic’ gebeurde en de daaropvolgende genocides die er door de Amerikanen gesteunde terreurmilitias werden gepleegd, die echter aan het genoemde drietal werden toegeschreven. Welnu, tijdens de uitzending van het programma, “Major Joe” wat door MSNBC werd uitgezonden, mocht Allbright ook iets over haar ervaringen tijdens WW II en haar vader van wie ze niets anders vertelde dat hij een “Tsjechisch diplomaat” was, vertellen. Hieronder volgt iets, waar Albright -en met gegoede redenen!- niets had verteld tijdens de uitzending van MSNBC. En dit heeft te maken met ene Josef Korbel …

 

Josef Korbel, het Gestolen Zilver & Waardevolle Schilderijen. 

 

Wat WW II betreft, we weten wat er zich aan en vlak ná het einde van het meest bloedige wereldconflict wat de wereld tot dan toe ooit heeft gekend, heeft afgespeeld: miljoenen Sudeten-Duitsers werden toen op wrede en gewetenloze wijze uit hun huizen en woongebieden in Oost-Europa verdreven waarna die overgenomen werden door Oost-Europeanen en Joden. Verder zijn we op de hoogte van de miljoenen Duitse vrouwen en meisjes (van de leeftijd van 6 tot hoogbejaard), die door de Russen en Mongoolse troepen in Oost-Europa en vnl. in Duitsland zelf, op gruwelijke wijze verkracht en daarna een vele gevallen wreed vermoord werden. Nu hebben we een interessant feitje over Josef Korbel gevonden. Wie was nu Korbel? Korbel was nu net die Tsjechisch-Joodse diplomaat, de vader van Madeleine Albright, waarvan ze tijdens het programma van MSNBC vertelde dat die door de Nationaal-Socialisten tijdens WW II uit Tsjechoslowakije werd verdreven. Albright vertelde er alleen niet bij dat haar vader eigenlijk Korbel heette. Dus heet Albright eigenlijk Madeleine Korbel. En hier is nu weer die bekende tactiek: het verbergen van de eigennaam achter andere namen. Maar goed, later ontdekte Allbright plotseling dat ook zíj Joodse wortel had, wat zij vervolgens ook bekend maakte. Maar het gaat hier dus over Josef Korbel. Nu had die iets gedaan waar de media nooit verslag over had gedaan. En dit had van doen met de nakomelingen van de in Duitsland geboren Karl Nebrich. Die waren nl. te weten gekomen dat Korbel die in het huis wat met geweld van Karl Nebrich was afgenomen, er alle kostbaarheden aan ziver en dure schilderijen gestolen had. De knaap vluchtte tegen het einde van WW II met zijn buit naar Amerika. Philip Harmer, een kleinzoon van Nebrich zei niet te kunnen geloven dat de minister van Buitenlandse Zaken met gestolen zilver (bestek, messen, vorken etc) at. Hij vertelde verder dat deze dingen aan zijn familie moesten worden teruggegeven. Maar wat later wordt de sinistere geschiedenis van Korbel meer duidelijk; nadat Hitler ten tonele was verschenen, ontvluchtte de toen nog zeer jonge Madeleine Korbel met haar familie Tsjechoslowakije. In 1945 keerde haar familie met haar weer terug in de Tsjechische hoofdstad, Praag. Het was daar dat het luxe appartement op de eerste verdieping met geweld van Nebrich afgenomen werd en aan Albright/Korbel gegeven. Nadat Korbel als ambassadeur voor Joegoslavië was aangesteld, verhuisde hij zijn familie en de buit naar Belgrado. Korbel, die lange tijd een informant voor de Britse MI6 en later de Amerikaanse CIA zou zijn, vluchtte met zijn familie naar Amerika toen de Communisten in 1948 een coup pleegden in Tsjechoslowakije. Nadat de familie-Nebrich voor jaren had getracht de Korbels op het spoor te komen, waren hun pogingen vaak tevergeefs geweest. Nadat de pers verschillende berichten over Madeleine Allbright begon te publiceren in 1996, wisten de Nebrichs er na verder onderzoek achter te komen dat Allbright de dochter van Josef Korbel was. En ook haar voornaam Madeleine, bleek achteraf niet haar wáre naam te zijn; ze heette eigenlijk Magda, Magda Korbel dus.  Doris Renner, een dochter van Nebrich, vertelde dat Josef Korbel “zelfs de spijkers in de muren meenam”.  (bron: “A Greater “Miracle” Than The Lost Ten Tribes Discovered… The Dead “Six Million” Uncovered…!” by Brian Alois Clérabaut (Institute for Historical Accuracy and Veracity) 2007, blz. 285-286) Tot dusver is niet bekend of Mgada Korbel de dure kostbaarheden die haar vader eens gestolen en zijzelf die overgeërfd had, ook teruggegeven heeft. Maar het antwoord hierop zal vermoedelijk wel duidelijk zijn. En o ja, tijdens het illegale Joegoslavië Tribunaal waar Slobodan Miloseviç destijds op vele valse aanklachten en leugenachtige beschuldigingen over genocide berecht werd, waren het de hoofdaanklager, Louise Arbour, het hoofd der rechters van dit tribunaal, Gabrielle Kirk MocDonald en Madeleine Albright die in die tijd vaak voor het voetlicht traden. Allbright wordt beschouwd als “de moeder van het Tribunaal”. (“Het Joegoslavië Tribunaal: De vermoorde onschuld van Slobodan Miloseviç. Wie vermoordde Miloseviç en … waarom?” Robin de Ruiter (Maya Publications) 2006, blz. 141) Hier is een zeer korte clip over Allbright tijdens haar aankondiging van de oprichting van het Joegoslavië Tribunaal in 1993: https://www.youtube.com/watch?v=lWfH3GsddE

 

George Patton & de Joden. 

 

In verband met wat Josef Korbel allemaal had uitgehaald met zijn geplunder van de kostbaarheden van de familie Nebrich en de woning die hij nadat die met geweld van de Nebrichs ontnomen was toegewezen kreeg, is het interessant om eens na te gaan wat George Patton hier over te zeggen had. Wie was nu George Patton? Hij was een hoge Amerikaanse militair, een generaal, die net als talloze andere Amerikaanse militairen tijdens WW II tegen de Duitsers vochten. Vermoedelijk zou hij het aanvankelijk niet hebben geweten, maar later raakte Patton geleidelijk aan bekend met de ware aard van de Joden. En hij had hier beslist geen vleiende woorden over te zeggen! Over de talloze huisuitzettingen die er in Duitsland van vlak na WW II waarbij Duitse gezinnen uit hun huizen werden verdreven plaatshadden, had Patton hier het volgende over te zeggen:

“Kennelijk werkt het virus van Semitische wraakzucht tegen alle Duitsers wat bij Morgenthau en Baruch begonnen is, nog altijd. Er is op gewezen dat Duitse burgers uit hun huizen moeten worden verwijderd met het doel er ontheemden in te huisvesten, maar het is onjuist om naar Joden te verwijzen als “ontheemden”, want zij zijn  lager dan dieren”. https://www.youtube.com/watch?v=xNl6z9PzNY8 (“General George Patton on Jews and Germans (quotes)”)

 

is (53)

thefedorachronicles.com

 

Patton maakte met deze uitspraak maar al te duidelijk dat de vele gevallen waarbij Duitsers uit hun huis werden verdreven, niet zomar een willekeurig beleid was; het was een door machtige Joden, van tevoren berekend en bepaald beleid geweest! En Karl Nebrich was met zijn gezin een van de talloze andere Duitse gezinnen die dit huiveringwekkende lot ten deel was gevallen! En dat Patton de Joden beschouwde als “lager dan dieren”, heeft hij dit destijds beslist niet overdreven. Zéker niet in het licht van wat Josef Korbel gedaan had en voorál van wat zijn geliefde dochter, Magda Korbel, later met de hulpeloze kinderen van Iraq zou doen, de genocide die zij er in Rwanda vespoedigde door alle VN-hulp aan dat land te blokkeren en de gruwelijke NATO-bombardementen waarvan zij altijd zo een zeer warme pleitbezorger geweest was! Patton was de énige (of in ieder geval een van de zeer weinigen), die de Duitse krijgsgevangenen na de oorlog weer vrij liet gaan. Patton maakte tevens dudelijk, tegen de Nerenberg-tribunalen te zijn (waar hoge Nationaal-Socialisten zoals o.a Rudolf Hess, Goering, berecht werden),

“…evenals het zenden van krijgsgevangenen” (Pows, Prisoners of War), naar vreemde landen om er als slaven te werken, waar velen doodgehongerd zullen worden. Als dat wat we de Duitsers aandoen “Vrijheid” is, geef me dan maar de dood. Ik kan niet begrijpen hoe Amerikanen zo laag kunnen zinken. Dit is geheel Semitisch van aard. Het is vermakelijk te herinneren dat we de” (Amerikaanse) “revolutie streden ter verdediging van de rechten van de mens en de Burgeroorlog om de slavernij af te schaffen en nu op beide principes teruggekomen zijn”. 

Met de woorden, “Dit is geheel Semitisch van aard”, bedoelde Patton te zeggen dat heel die onderneming, vanaf de Neurenberg-tribunalen tot de inzet van Duitse krijgsgevangenen als slaven in het buitenland, een Joodse oorsprong had. Later werd Patton in opdracht van hoge Joden vermoord …

 

Ton Nuiten – Woensdag 9 Mei 2018.

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s