Drie Voorbeelden van Israëlische Manipulatie: de USS Liberty, de Kruisiging en Dood van Jezus & de Holocaust.

Twee dagen geleden (8 juni 2018) was het precies 51 jaar geleden dat het Amerikaanse spionageschip, de USS Liberty, op verraderlijke en lafhartige wijze werd aangevallen door Israël. Korte tijd daarna kreeg dit incident wereldwijde bekendheid. De officiële reden voor de aanval op dit schip, zou volgens Israël een “vergissing” zijn geweest wat de identiteit van de USS Liberty betreft. De Israëlische gevechtsjagers die het schip aangevallen hadden, zouden dit per vergissing hebben aangezien voor een Egyptisch vrachtschip (Egypte was een van die landen waarmee Israël destijds in oorlog was in wat we nu reeds lang kennen als de Zesdaagse Oorlog.) De aanval was eigenlijk een gecombineerde aanval door zowel Israëlische gevechtsjagers en Israëlische torpedoboten.

USSlibertyAvatar

Israëlische Massamoord op Egyptische krijgsgevangenen. 

 

Ondanks dat de USS Liberty hevig en fel door de Israëlische toestellen en torpedoboten werd aangevallen, bleef het wonderwel toch drijven. De vraag is nu, waaróm vond Israël het nodig dit schip zodanig aan te vallen dat dit uiteindelijk met bemanning en al naar de kelder zou gaan? Allereerst bevond de USS Liberty zich in internationale wateren ten noorden van het schiereiland, de Sinaï, ten noordwesten van de Egyptische stad, Arish. Het was daar gearriveerd met de opdracht van de Amerikaanse regering om er de activiteiten van zowel Israël als haar tegenstanders te monitoren om de gevens hiervan naar Washington te verzenden. Een deel van deze gegevens bestond hieruit dat de bemanning van de USS Liberty er op deze wijze achtergekomen was, dat Israëlische gevechtstroepen circa 800 á duizend Egyptische militairen krijgsgevangen hadden genomen en die op het punt stonden die gevangenen (met de handen geboeid), te vermoorden. Israël was er op haar beurt achter gekomen wat de USS Liberty inmiddels al wist over deze massamoord. Om te verhinderen dat ook deze gegevens in Washington terecht zouden komen, werd in Israëlische militaire kringen (o. l. v. Moshe Dayan), besloten dat dit schip vernietigd moest worden. Maar zoals gezegd, wisten de overlevende bemanningsleden het schip hoewel het zwaar beschadigd was, desondanks toch drijvende te houden.

 

De Israëlische Manipulatietechnieken om de Verenigde Staten aan de Kant van Israël tegen Haar Tegenstanders in de Oorlog te Krijgen. 

 

Een tweede reden om de USS Liberty aan te vallen, was om ervoor te zorgen dat de Verenigde Staten aan de kant van Israël tegen haar tegenstanders (w.o. Egypte) in de oorlog zien te krijgen; het was de bedoeling dat Egypte de schuld voor de aanval op de USS Liberty zou krijgen wat dan door Amerika zou worden beschouwd als een ongeprovoceerde aanval op haar eigen strijdkrachten, waarna het een vergeldingsaanval op Egypte uit zou voeren. Dit is echter (gelukkig genoeg!) niet gelukt. Dar Israël zag dat haar manipulatietechnieken niet die uitwerking hadden die het verwacht had, ging de Israëlische overheid daarna over tot plan B; de vergissingstrategie. Men zou de USS Liberty “per vergissing” hebben aangezien voor de El Quseir, een vrachtschip.

 

Na de Israëlische Aanval: Zwijgplicht voor Overlevenden van de USS Liberty. 

 

Na de aanval werd de USS Liberty alsnog in veiligheid gebracht door andere Amerikaanse schepen die haar later te hulp waren gekomen. In totaal waren hierbij 34 bamenningsleden om het leven gekomen en waren er 170 gewond geraakt. Zowel de Amerikaanse president van die tijd, Lyndon Baines Johnson, en de toenmalige minister van Defensie, Robert MacNamara, hadden hierbij een schaamteloze rol in gespeeld door 1, de Amerikaanse gevechtsjagers van een eind verderop gelegen Amerikaans schip van de Zesde Vloot, terug te laten roepen nadat die eenmaal een noodoproep van de USS Liberty hadden ontvangen. Hoewel het eerste wat door de Israëlische jagers lam werd gelegd, de communicatieapparatuur was (waarmee een “vergissing” al volkomen uitgesloten was), wisten bemanningsleden toch het een en ander te improviseren waarmee die een alarmsignaal konden doen uitgaan wat door dat betreffende schip van de Zesde Vloot opgevangen werd. Dat stuurde er vervolgens de Amerikaanse toestellen op af. Nu was het altijd de plicht om hier Washington over in te lichten over wat men tijdens elke gegeven conflict aan militaire actie ondernomen had. Dit was dus ook het geval met de USS Liberty. Men kreeg echter McNamara aan de lijn die opdracht gaf de Amerikaanse jagers terug te roepen. Bij de tweede maal kwam naast McNamara ook Lyndon B. Johnson aan de lijn die inmiddels zeer geïrriteerd, eiste dat ook deze tweede vlucht zou worden geannuleerd, hetgeen ook gebeurde. Later werd de zaak door beide heren in de doofpot gestopt en kregen de overlevenden een zwijgplicht opgelegd; zouden die er ook maar met iemand over praten wat de wáre toedracht rondom de USS Liberty betreft, dan zou hen de krijgsraad met de daaropvolgende celstraffen te wachten staan. Later werden er in het Amerikaanse Congres toch nog de nodige kritische vragen over de Israëlische aanval op de USS Liberty gesteld en deden de overlevenden ook hun verhaal. Hier is een van de vroegste videos over de USS Liberty: https://www.youtube.com/watch?v=bFcHJzUYE-o (“The Attempted Sinking of the USS Liberty (in 1967”)

 

Backflash: Terug de Geschiedenis In: Een van de Vroegste Manipulatietechnieken door Israël: het Showproces tegen Jezus Christus. 

 

Nu zullen we terug de geschiedenis ingaan en wel naar de tijd van het showproces tegen Jezus Christus. Deze gebeurtenis staat natuurlijk los van de USS Liberty, maar heeft op één punt toch een opmerkelijk raakvlak: in beide incidenten had Israël de aandacht voor de verantwoordelijkheid van een door haar gepleegde misdaad getracht af te leiden door er een ander van de schuld te geven. De Nieuw-Testamentische geschiedenis zoals opgetekend in de vier Evangeliën zal de Christenen uiteraard bekend zijn. Een van de vele dingen die we er lezen, is dat Jezus tijdens Zijn bediening in Israël vele heftige confrontaties had met de Farizeeën, de Sadduceeën en meer in het algemeen, de Joden. Een bekend voorbeeld vinden we in het Evangelie naar Johannes 8:30-59. Uiteindelijk werd Jezus dankzij de hulp van een van Zijn discipelen, de verrader, Judas Iskariot, aan het Joodse Sanhedrin overgeleverd waarna Hij voor de Romeinse gouverneur, Pontius Pilatus, werd gebracht. Daar de Joden van die tijd geen wet hadden waarbij zij iemand voor een bepaalde overtreding ter dood konden veroordelen, tarchtten die de Romeinse overheid zodanig te manipuleren dat die dit voor hen zou doen, hetgeen hen uiteindelijk ook gelukte. En we lezen er het volgende over:

“Nadat Pilatus de overpriesters en de leiders en het volk bijeengroepen had, zei hij tegen hen: U hebt deze Mens naar mij toe gebracht als Iemand die het volk afvallig maakt. En zie, ik heb Hem in uw aanwezigheid ondervraagd, maar ik heb in deze Mens niets gevonden dat Hem schuldig maakt aan die dingen waarvan u Hem beschuldigt. Ja, ook Herodes niet, want ik heb u naar hem toegestuurd en zie, er is door Hem niets gedaan wat de dood verdient. Ik zal Hem dan straffen en loslaten. Hij was immers verplicht op het feest voor hen iemand los te laten. Maar de hele meningte schreeuwde als éé man: Weg met Deze, en laat ons Barabbas los. Dat was iemand die een een of ander oproer dat in de stad plaatsgevonden had, en om een moord in de gevangenis geworpen was. Pilatus dan sprak hen opnieuw toe, omdat hij Jezus wilde loslaten. Maar zij riepen terug: Kruisig Hem, kruisig Hem. Hij zei echter voor de derde keer tegen hen: Wat voor kwaad heeft Hij dan gedaan? Ik heb niets in Hem gevonden wat de dood verdient. Ik zal Hem dan straffen en loslaten. Maar zij drongen met luid geroep aan en eisten dat Hij gekruisigd zou worden. En hun geroep en dat van de overpriesters kreeg de overhand. En Pilatus besliste dat hun eis zou worden ingewilligd. En hij liet hun de man los die om oproer en moord in de gevangenis geworpen was, om wie zij gevraagd hadden. Maar Jezus leverde hij over aan hun wil”. (Lucas 23:13-25)

Hier zien we dat de Joden onder leiding van de overpriesters er ondanks de pogingen van Pilatus Jezus na Hem gegeseld te hebben vrij te laten, er toch in slaagden de Romeinse overheid zó te manipuleren dat de druk voor de Romeinse bewindsman te groot werd en hij eindelijk maar toegaf aan hun wensen. Nochtans heerst er tot op de dag van vandaag de mythe onder de christenzionisten als zouden het slechts de Romeinen zijn, die verantwoordelijk zouden zijn geweest voor de kruisiging en dood van Jezus. De apostel, Petrus, had op de Pinksterdag echter een ánder verhaal te vertellen.

jewsorjesus

Petrus de Apostel & de Israëlitische mannen. 

 

En wát de apostel precies te vertellen had, lezen we in het boek, Handelingen, en wel vlak nadat hij door God’s kracht een verlamde man had genezen:

“De God van Abraham, Izak en Jakob, de God van onze vaderen, heeft Zijn Kind Jezus verheerlijkt, Die u hebt overgeleverd. U hebt Hem verloochend vóór Pilatus, toen die oordeelde dat men Hem zou loslaten. U echter hebt de Heilige en Rechtvaardige verloochend en gevraagd dat u een moordenaar geschonken zou worden, maar de Vorst van het leven hebt u gedood, Die God uit de doden opgewekt heeft, waarvan wij getuige zijn”. (Handelingen 3:13-15)

Hier zien we dat Petrus de schuld voor de kruisiging en dood duidelijk bij de Israëlitische mannen legt en niet bij de Romeinen. En zoals we gezien hebben, staan de gebeurtenissen betreffende de USS Liberty en de kruisiging en dood van Jezus volkomen op zichzelf met echter één raakvlak: in beide incidenten was het Israël wat er de grote manipulator van was! En heirbij hebben we er tevens een tweede overeenkomst: in beide gevallen heeft Israël er de verantwoording voor nog steeds niet genomen (hoewel het van de USS Liberty beweerde dat dit een “vergissing” zou zijn geweest.)

 

De “Zes Miljoen” of … Jezus Christus? 

 

Nu weten we allemaal dat wat na Hitler en de Nazi’s aan kwaad uitgehaald hadden, het bij vele christenen (en dat zijn zoals gebruikelijk zíj, die beweren er een “onverbrekelijke band met Israël in het bijzonder en met het Joodse volk in het algemeen” op na te houden), de Holocaust is, die voor hen zowat het “middelpunt van de menselijke geschiedenis” is. Jazeker, ook zíj zijn er nog absoluut van overtuigd dat het Christus Jezus is, Die in het centrum van de menselijke geschiedenis staat. Als we hen echter horen praten over de Holocaust, lijkt het er dan nét andersom te zijn. En als het hen dan ook nog wordt verweten wat voor een rol hun eigen christelijke kerk bij de Holocaust gespeeld zou hebben, loopt hen het schaamrood over de kaken. Ach, hadden zij maar eens de moed de brede schijnbaar onoverkomelijke kloof tussen de Joodse fabels (waarvan de Holocaust er “The Greatest Jewish Fable of the Twentieth Century” van is) en de revisionisten te overbruggen en met een eerlijk en open hart de intelligente artikelen en de verhandelingen van de laatstgenoemden te lezen! Dan zou de schaamrode kleur spoedig van hun gelaat verdwijnen. Tot nu toe echter, zijn zij tevens door een ándere Joodse fabel geestelijk aan handen en voeten gebonden: de fabel waarin een onschuldig Joods volk door de eeuwen heen door een zeer anti-Semitische christelijke overheid en kerk ten onrechte zou zijn vervolgd. Maar “Who’s the sacrificial Lamb for mans evils? ‘Jews’ or Jesus?” Aangezien er veel op de Holocaust af te dingen valt en er volgens de gegevens van het Internationale Rode Kruis er in alle Duitse kampen (inclusief de “moeder aller dodenkampen”,  Auschwitz-Birkenau) er in totaal 271. 501 mensen omgekomen waren (en dan door ziekten, executies en natuurlijke oorzaken), blijkt dat de Holocaust niet die “enige en unieke genocide” in de geschiedenis te zijn geweest zoals echter wél beweerd werd! In 1997 schijnt het Rode Kruis echter een ommedraai van 180 graden te hebben gemaakt. Dan  hebben we nog de World Almanac van 1940 waar op blz. 129 het getal van de Joodse bevolking wereldwijd wordt genoemd: 15. 319. 359 wordt genoemd. Diezelfde almanac wist in 1949 op blz. 289 het aantal van 15. 713. 638 Joden wereldwijd mee te delen! Dat waren er dan iets meer dan vlak na het begin van WW II. En op dinsdag 17 juli, 1998 wist The Washington Times mee te delen dat Polen het aantal dodelijke slachtoffers in Auschwitz gereduceerd had tot de schatting van één miljoen terwijl het er daarvóór nog vier miljoen zouden zijn geweest! En zo wordt duidelijk dat er ook met statistieken en getallen flink gemanipuleerd is! Maar wat zeiden de Protocollen der Wijze Ouden van Zion ook alweer?

“Ons wachtwoord is dwang en fantasie”. (Protocol nr. 1)

Ofwel, het door middel van fantasie manipuleren en dan de mensen vervolgens te dwingen in die fantasies te geloven door er -als zij dit niet willen- een zekere straf voor in het vooruitzicht te stellen. En nu zal het duidelijk zijn, waaróm er in verschillende Europese landen al enige tijd de anti-ontkennings wetten betreffende de Holocaust van toepassing zijn. Bewijzen voor de Holocaust werden echter nooit gegeven en werden ook nooit nodig geacht. Geloof nu alleen maar en wees geen anti-Semiet. Ook moeten we maar geloven dat het alleen de Romeinen waren, die Jezus gedood hadden en niet de Joden. En we moeten maar geloven dat Israël zich met de aanval op de USS Liberty slechts “vergist” had (ondanks de bewijzen van het tegendeel.) Nu zijn er uiteraard geen wetten van kracht die ons ook verplichten om in de Israëlische versie rond de USS Liberty te geloven (hoewel dit voor de overlevenden van dit schip niet veel gescheeld had.) Hetzelfde geldt natuurlijk voor de Joodse versie van de dood van Jezus. Maar met de Holocaust is, zo weten we, wel ánders.

 

Ton Nuiten – Zondag 10 Juni 2018.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s