ChristenUnie (CU) Wil Meer Holocaust-Onderwijs voor Bestrijding Anti-Semitisme; Twijfelachtige Getuigenissen van Holocaust-Overlevenden Weerlegd; de “Beladen Vraag” aan Holocaust-Overlevende Thomasz Blatt; Géén Reconstructie van het Moordwapen in Bedrijf & Meer, plus een Bonus: Enkele Vroege Holocaust-Vertelsels uit de Talmud.

Een van de dingen die zich in onze samenleving afspelen, is het anti-Semitisme, wat volgens de christelijke partij, de ChristenUnie (CU), flink moet worden bestreden. Woordvoerder en lid van de CU, Joël Voordewind, deelde hieromtrent het volgende mee:

“De ChristenUnie kiest voor: 

Beveiliging van Joodse scholen en synagogen ondersteunt de overheid structureel met een substantiële, financiële bijdrage, nu deze gebouwen al jarenlang het mikpunt zijn van serieuze bedreigingen. 

Antisemitisme en radicalisering al in het onderwijs bestrijden. Docenten staan in de “frontlinie” bij de confrontatie met de radicalisering. Wanneer onderwijs over de Holocaust wordt gegeven, of de actualiteit met aanslagen van IS wordt besproken, verdienen onze docenten onze steun bij het tegenwicht bieden aan jodenhaat en andere extremistische ideeën.” https://www.christenunie.nl/hernieuwde-standpunt-detailpagina/antisemitisme

Daaronder, bij “lees meer”, worden we doorverwezen naar een interview door het Algemeen Dagblad (AD) met de fractievoorzitter van de CU, Gert-Jan Segers. https://www.ad.nl/binnenland/antisemitisme-bedreigt-ook-onze-rechtsstaat~a2e6c60a Segers pleit hier voor strengere straffen tegen het anti-Semitisme.

 

Meer Onderwijs Over de Holocaust & Overige “Joodse Verzinsels.” 

 

Een van de maatregelen die de CU wil nemen, is om er meer lessen over de Holocaust in het onderwijs over te geven. Zou de partij dan ook van zins zijn, hier de volgende getuigenissen van Holocaust-overlevenden uit het verleden over te geven? Hier volgens ze:

Frida Herskovits (overlevende van Auschwitz): De Duitsers maakten gebruik van Duitse herders om er baby’s uit de moederbuik mee te rukken; de huid werd gebruikt om er lampenkappen van te maken. 

Judith Perlaki (overlevende van Auschwitz): Het kamp Auschwitz was vijftig voetbalvelden lang. Duitsers bonden de benen van vrouwen samen om te voorkomen dat die kinderen zouden baren; de zeep was zeep geproduceerd van dode Joden. 

William J. Lowenberg (overlevende van Auschwitz); Beweerde over een magisch dorstlessend steentje beschikt te hebben, waarmee hij maar liefst voor drie jaar zijn dorst had kunnen lessen. 

Yakel Wiernik (overlevende van Treblinka): berweerde dat baby’s in tweeën werden gerukt; bewakers nagelden de oren van gevangenen aan muren.

Jack I. Fishbein (eigenaar van het Joodse tijdschrift, The Sentinel in Chicago): beweerde dat Duitsers Joden dwongen bloed te drinken; bewakers stopten Joodse kinderen in omhulsels van voetballen om er daarna mee over het veld te voetballen. 

En Sol Lurie had zijn eigen ervaringen met Duitsers tijdens de oorlog; Lurie, zijn nicht en haar baby en twee overige nichten hadden zich in stallen verborgen. Er waren kuilen, holtes in, die bestemd waren voor de opslag van voedsel en water voor de winter. Daar hadden Lurie, zijn nichten en de baby zich in verborgen voor de Duitsers door die te bedekken met graan en hooi. Een van de nichten leed echter aan astma waardoor die begon te hijgen en te piepen. Dit leidde ertoe dat zij werden ontdekt en terwijl de Duitsers gilden dat zij tevoorschijn moesten komen, begon de zeven maanden oude baby te huilen. Die werd gegrepen, door de Duitsers de lucht in gegooid om vervolgens op een bayonet te worden gespietst. Lurie zelf wist zich echter in een toilet-gat in de stal in veiligheid te brengen waar hij zich bedekte met uitwerpselen waardoor de Duitsers hem niet konden vinden.

Rabbi Per Josef Hertz (opperrabbijn van het Britse imperium): Beweerde dat de Nazi’s baby’s gebruikten als ballen om er een voetbalwedstrijd mee te spelen: 

“Hannen Swaffer citeerde woord voor woord een toespraak uit het manuscript van een toespaark van Joseph Hertz, Opperrabijn van het Britse Imperium. Hier is een uitreksel: 

“De Joden werd opdracht gegeven naar het stadion te gaan. De vrouwen kregen de instructie de kinderen in hun armen te houden. Daarna kwam een groep Duitse soldaten in voetbalkleding het stadion binnen. Zij rukten de zuigelingen van de armen van hun moeders en gebruikten die als voetbal en stuiterden en schopten die over de hele sportterrein. Spoedig was de bodem doordrenkt met bloed en het stadion werd gevuld met angstige kreten van vrouwen die terwijl zij hin kinderen voor hun ogen vermoord zagen worden, tot waanzin gedreven werden.” 

Irene Zisblatt (overlevende van Auschwitz): vertelde over diamanten beschikt te hebben tijdens haar verblijf in Auschwitz. Voor een jaar slikte zij de diamanten in (om te voorkomen dat die door de Duitsers zouden worden ontdekt en van haar afgenomen zouden worden) waarna die er later mét haar ontlasting weer mee naar buiten kwamen; dit ging zo door voor een heel jaar. Zij vertelde tevens dat zij was geselecteerd vanwege haar huid waarvan de Duitsers van plan waren om er een lampenkap van te maken. Verder zou Mengele (de vermeende “Engel des Doods”) haar tattoeage hebben verwijderd. Zij bevond zich binnen  in een gaskamer waaruit zij echter wist te ontkomen. Uiteindelijk beweerde Zisblatt uit Auschwitz te zijn ontkomen nadat zij over het onder stroom staande prikkeldraad geworpen werd waardoor zij in een open trein terecht was gekomen. 

Arnold Friedman (overlevende van Auschwitz): Meende met vaststaande zekerheid te weten dat aan de verschillende kleuren van de rook uit de schoorstenen (van de crematoria waar gevangenen gecremeerd werden) te zien zou zijn, welke nationaliteit die gevangenen hadden. “Je kon aan de kleur van de rook zien of het Oekraïners, Polen of slanke of gezette mensen waren die er in de ovens verbrand werden.” 

Moshe Peer (overlevende van Bergen-Belsen): Werd maar liefts zes maal naar de gaskamers gezonden on het desondanks toch allemaal te overleven; beweerde over een “magisch dorstlessend steentje” beschikt te hebben waarmee hij zijn dorst voor drie jaar lang had kunnen lessen. (min of meer hetzelfde getuigenis als van Willam J. Lowenberg)

Halina Birnbaum (overlevende van Majdanek en Auschwitz): “Op een avond was ik een van de tweehonderd Joodse vrouwen die in de gaskamer van Majdanek gegooid werden. De volgende morgen lieten zij er ons allemaal uit omdat zij een tekort aan gas hadden.” Bron: https://fascistbostonian.wordpress.com/2019/03/08/some-of-the-many-atrocious-lies-spread-aboit-the-national-socialists/

 

Ervaringen Holocaust-overlevenden Ontmaskerd als “Joodse Verzinsels.” 

 

Wat nu de bovenstaande ervaringen van deze Holocaust-overlevenden betreft, die worden vandaag de dag zelfs door Holocaust-historici niet langer serieus genomen; die zijn inmiddels ontmaskerd (en weerlegd) als niet meer dan Joodse verzinsels. In die dagen nadat die voor de eerste maal door de overlevenden werden verteld, werden die verzinsels echter zonder meer als op waarheid gebaseerd geloofd. Het enige wat we er nu nog over hebben, is de zgn. massavergassing van miljoenen Joden. En het is nu dit laatste wat nog altijd als absoluut waar wordt gepresenteerd tijdens die schaarse getuigenissen die we er nu soms nog over horen. Eén van die overlevenden was Thomasz Blatz, die samen met Jules Schelvis in het kamp, Sobibor, geïnterneerd was tijdens WW II.

 

“Hebt U Ze Gezien?” 

 

Het is nu weer enige tijd geleden dat er te Sobibor, een van de “beruchte dodenkampen” van de Nazi’s een herdenking werd gehouden om de vele Joodse slachtoffers die er massaal zouden zijn vergast. Nu was er tijdens één van die evenementen (die er regelmatig worden gehouden) een team van het actualiteitenprogramma, “EenVandaag” aanwezig. Dit team dit samen met de interviewster verslag van hetgeen er bij deze herdenking plaatshad, liep er wat rond. En onder hen die de herdenking destijds bijwoonden, waren ook Thomasz Blatt en Jules Schelvis aanwezig; ook zij werden geïnterviewd. Voor we hierop verdergaan, eerst dit: we weten allemaal dat er vele vragen zijn; bijvoorbeeld de vragen, “Kunt u mij de weg wijzen naar Zwolle” of, “Heb je al die nieuwe zomermode gezien?” En dit, beste vrienden, zijn deze en andere gewone vragen waar niemand van opkijkt; zo is het nooit voorgekomen dat een toevallige voorbijganger bij het horen van deze vragen ooit heeft gezegd zoiets van, “Wát een vreemde vraag is dit!”, of, “Deze vraag is werkelijk zeer beschamend” (om maar iets te noemen.) Maar met één vraag die door de interviewster tijdens de herdenkingsdienst in het voormalige Sobibor aan Blatt werd gesteld, was dit een vraag die volkomen verschilde van alle andere vragen die voor ons allemaal zo gewoon zijn. En die vraag was samengesteld uit slechts vier woorden. En die vier woorden bleken een zware lading te hebben. Die vraag luidde als volgt:

“Hebt u ze gezien?”

Ja, dát was de vraag die aan Blatt werd gesteld, “Hebt u ze gezien?”Nu, wát werd mr. Blatt verondersteld tijdens zijn verblijf in Sobibor gezien te hebben? Wát de interviewster eigenlijk vroeg, was dit:

“Hebt u de gaskamers gezien?”

Dus, had Mr. Blatt tijdens zijn verblijf in Sobibor ook die gaskamers daar ook gezien. En zijn antwoord was veelzeggend. Hij zei hier nl. het volgende over:

“Ja, als ik daarbij had gestaan” (hij bevond zich tijdens zijn verblijf in dat kamp op dat moment op enige afstand van de gaskamers naar zijn antwoord te beoordelen), “dan zouden zij mij er ook hebben ingegooid.” 

Aangezien het bestaan van “executie-gaskamers” absoluut bewezen zou zijn, zou het echter logisch zijn geweest dat Mr. Blatt de vraag van de interviewster bevestigend zou hebben beantwoord, “Ja, ik heb ze gezien.” De logische vraag van de interviewster zou dan zijn geweest, “Hoe zagen die er dan uit?” Maar dat deed hij niet; in plaats daarvan gaf hij een soort van ontwijkend antwoord. Zou hij aan de andere kant die vraag hebben beantwoord met “Nee, ik heb ze niet gezien”, dan zou de logische vervolgvraag van de interviewster hebben kunnen luiden als, “Ja, maar het zou toch zijn bewezen dat er gaskamers in Sobibor waren?” Nu, het zal misschien wel duidelijk zijn: Door een ontwijkend antwoord op de vraag van de interviewster van EenVandaag te geven, heeft Blatt vermoedelijk getracht te voorkomen dat dátgene wat anderen misschien al weten: Er waren geen “executie-gaskamers” in Sobibor! De interviewster besloot daarop niet dóór te vragen. En het is nu dit onderdeel van EenVandaag van weer een tijd geleden, wat we destijds niet op video hadden opgenomen. We hebben vervolgens het internet over afgezocht of dit onderdeel er misschien nog ergens te vinden zou zijn. Tot nu toe echter, zijn onze pogingen om dit te achterhalen, vergeefs geweest ) hoewel we er rekening mee houden dat die ergens alsnog opduikt.) Omdat het echter ook voor het team van EenVandaag duidelijk zou kunnen zijn geworden dat dit een zwaar beladen vraag zou kunnen zijn geweest, zou het natuurlijk ook kunnen dat dit onderdeel van het programma intussen is verwijderd!

 

Geen Reconstructie van een Gaskamer in Bedrijf. 

 

Wat we behalve de talloze getuigenissen van vele Holocaust-overlevenden ook nu nog niet gezien hebben, is een gedegen reconstructie van een executie-gaskamer in bedrijf. En dit zou toch volkomen normaal zijn: maak een reconstructie van het moordwapen in bedrijf! Zou dit wé het geval zijn geweest, dán zouden we hebben kunnen beoordelen of al die getuigenissen wel op waarheid zouden zijn gebaseerd. Maar dit is nu net níet het geval! Het is dan ook niet voor niets dat de revisionist, Robert Faurisson, ooit eens de volgende vraag gesteld had:

“Toon mij een foto van een gaskamer of maak er een tekening van.”

Hier kwam echter geen enkele reactie op! En dit is natuurlijk naast het ontwijkende antwoord wat Mr. Blatt eens over de gaskamers te Sobibor gaf, het tweede wat zo opvalt. De vraag die nu nog rest, is deze: Zou de CU misschien ook nog zijn geneigd om mét haar dringende aanbeveling voor meer Holocaust-onderwijs om er het anti-Semitisme mee te bestrijden, hierbij ook aandacht willen schenken aan al die vreemde en ondertussen weerlegde getuigenissen van bovenstaande Holocaust-overlevenden? Zouden de heren Gert-Jan Segers en Joël Voordewind zelf ook de bewuste uitzending van EenVandaag hebben gezien? Wat dit laalste betreft, misschien wel, misschien niet; wat het eerste aangaat, zullen die twijfelachtige getuigenissen zeer waarschijnlijk niet mee in het Holocaust-onderwijs worden opgenomen. Al was het alleen maar om “Holocaust-ontkenning” (een eufemisme voor twijfel aan bepaalde aspecten van de Holocaust zoals van die “executie-gaskamers”) te voorkomen!

 

Voormalig Directeur van het CIDI Esther Voet vs. Rapper Appa. 

 

Dan zullen we het nog even doortrekken naar (nu voormalig) directeur van het CIDI (Centrum Informatie en Documentatie Israël), mevrouw Esther Voet. Tijdens een interview wat door de Evangelische Omroep (EO) van haar werd afgenomen, werden er naast de gewone alledaagse vragen door de omroep aan mevrouw Voet ook de vraag gesteld wat zij vond van de opmerkingen van de (islamitische) rapper, Appa. Die had zich zeer kritisch over het CIDI uitgelaten in augustus (waarschijnlijk in 2014 toen de massaslachting van Palestijen in Gaza door het Israëlische leger op zijn hoogtepunt was). Hi had in verband hiermee het volgende gezegd:

“Het enige waarover wordt geproken, is antisemitisme als je het hebt over deze massamoordenaars. En dit is niks meer dan de grootste troefkaart van deze smerige, achterbakse, laffe en hypocriete zionistische lobby, met het CIDI voorop. Esther ‘stink’ Voet, je bent een smerig mens, een harteloze heks, die alles op alles zet om de mensen te verdelen en tegen elkaar uitspelen door antisemitisme te misbruiken, want de oprechte Joden kotsen je uit. En de zionisten, o Allah, jullie gaan deze stijd verliezen op de lange termijn van de waarheid, geloof mij!” https://visie.eo.nl/2015/04/cidi-directeur-esther-voet-vecht-tegen-antisemitisme/

Nu was mevrouw Voet hier niet bepaald over te spreken. En tijdens het interview reageerde zij fel door tevens het volgende te zeggen:

“Wat ik wél heel erg vond, was dat hij vervolgens een podium kreeg in Vrij Nederland en het tv-programma Jou vrijheid, mijn vrijheid. Hij eiste respect voor zichzelf en zijn geloof, maar niemand sprak hem aan op wat hij hier heeft gedaan. Zo iemand behoort gecorrigeerd te worden. Zeker door de journalistiek. Dat dit niet gebeurd is, raakt mij veel meer dan wat hij op de Dam brulde. Dát heb ik als zeer dramatisch ervaren. Het bewijst”-haar vlakke hand petst opnieuw op haar bovenbeen- “dat onze maatschappij nog steeds geen zelfreinigend vermogen heeft ontwikkeld.” 

Nu zullen we haar laatste hier geciteerde woorden eens analyseren met betrekking tot twee vormen van anti-Semitisme: aan de ene kant de uitlatingen van Appa, aan de ándere kant de “ontkenning” van het bestaan van “executie-gaskamers” in Sobibor en overige “dodenkampen” van de Nazi’s. En het is hier dat we de volgende vraag bij moeten stellen: Hoe komt en kán het nu, dat er aan anti-Semitische uitlatingen van o. a Appa van tijd tot tijd zoveel aandacht wordt besteed in de media, maar geen enkele attentie wordt gegeven aan wat de revisionisten over o. a. die gaskamers te vertellen hebben? Ons aan een met zekerheid grenzende vermoeden is dit: Door mensen zoals Appa in het mediale daglicht te stellen, wil met het doen voorkomen dat ook hier het “anti-Semitisme toeneemt.” De revisionisten die zónder beledigend over te komen een heel ánder verhaal te vertellen hebben over de genoemde gaskamers, werden en worden echter ook nú nog zorgvuldig buiten dit “daglicht” gehouden! Die hebben in tegenstelling met Appa tot nu toe nog nooit een podium bij Vrij Nederland, het tv-programma Jou vrijheid, mijn vrijheid (of welk ander programma dan ook) van de gevestigde media gekregen! En als die revisionisten nu werkelijk zulke “anti-Semieten” zouden zijn, dan zouden we dit toch wél hebben kunnen verwachten, nietwaar? Nochtans wordt er (hoewel zeer zelden), tóch het een en ander gezegd over hen.

 

Het Nederlands Dagblad & de “Nazi-Tour” van David Irving in Polen. 

 

Zo hebben we hier een nieuwsartikel van het Nederlands Dagblad (ND) van woensdag 22 oktober 2010 op blz. 5. De titel van dit bericht in de rubriek “Buitenland”, is “David Irving leidt ‘nazi-tour’ in Polen.” En in dit bericht werd al meteen de toon gezet:

“De Britse Holocaustontkenner David Irving is in Polen om een groep Amerikanen en Britten rond te leiden langs plaatsen die te maken hebben met de bezetting van Polen door de nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog.” 

En dit heeft nogal wat verontwaardiging van de kant van kampoverlevenden en Joodse organisaties geleid. In een brochure waarin de tour stond vermeld, was te lezen dat deelnemers bijna meer dan 1800 euro per persoon moesten betalen. En gedurende de rondleiding zouden die naar “lezingen van echte geschiedkundigen” kunnen luisteren. De Poolse overheid eveneens gealarmeerd door wat Irving van plan was te gaan doen, lieten weten dat hij door de Poolse geheime dienst zou worden geschaduwd.Gedurende de tour zouden eveneens bezoeken worden gebracht aan de Wolfsschanze en de bunker van Heinrich Himmler in Hochwald. Indien gewenst, konden de deelnemers ook een bezoekje brengen aan het kamp, Treblinka. (waarbij ook bezoeken waren gepland aan het voormalige kamp, Auschwitz en het ghetto van Warschau). Ook was er in dit bericht het volgende te lezen:

“Onlangs tekende de Britse krant Daily Mail uit Irvings mond een beschuldiging aan het adres van de Poolse autoriteiten op. Die zouden de plek van het voormalige nazi-kamp Auschwitz “veranderd hebben in een toeristische attractie in Disneystijl.” Tegelijkertijd zouden zij “andere, meer authentieke maar moeilijker te ‘vermarkten’ dodenkampen verwaarlozen ten gunste van Auschwitz.” 

In zowel Groot-Brittannië als Oostenrijk was Irving al veroordeeld vanwege Holocaust-ontkenning; een Britse rechtbank had geoordeeeld dat hij “een antisemiet en een racist” was, die zich inliet “met rechtsextremisten die neo-nazisme promoten.” En in Oostenrijk zelf had een rechtbank aldaar ook al zijn vonnis over Irving gegeven: “De Oostenrijkse rechter verklaarde hem schuldig aan geschiedvervalsing.” Uit dit nieuwsartikel alleen al blijkt dat áls revisionisten al een indirect podium krijgen (waarbij zijzelf nooit zelf uitgebreid aan het woord komen wat hún visie op de nazi-kampen, WW II etc betreft), zij al meteen worden geféteerd als “Holocaustontkenners, “racisten” zoals we dit hier bij David Irving zagen.

 

Paul Craig Roberts & Zijn (Juiste) Visie over David Irving. 

 

Maar … zou degene die zo kleinerend en minachtend over Irving in zijn/haar artikel geschreven had, ook eens de moeite genomen hebben, déze site te bezoeken waar Paul Craig Roberts iets ánders over David Irving te vertellen heeft; https://russia-insider.com/en/history/we-need-great-historians-david-irving-our-knowledge-ww2-completely-wrong/ri23744 (Roberts is econoom, die als onderminister van Financiën tijdens de regering-Reagan gewerkt had en redacteur van het Wall Street Journal en professor aan de Georgetown University was) Hij vertelt (waarmee hij naar een artikel van Ron Unz verwijst) dat Irving tijdens zijn onderzoek een brief van de Duitse kanselier van vóór Hitler had ontdekt. Nadat die kanselier naar Engeland was gevlucht vanwege de opkomst van Hitler en de Nazi’s, had die een brief met zich meegenomen en die aan Winston Churchill gepresenteerd. In die brief stond dat twee van de financiers van Hitler Joodse directeuren van de grootste banken in Duitsland, warvan er één een Zionist was, waren. Nadat hij deze informatie bekend had gemaakt, werd Irving van die tijd af vervolgd door Zionisten die er uiteindelijk in slaagden, zijn bron van inkomsten te gronde te richten. Van die tijd af werd hij via een gemene en lasterlijke propagandacampagne betiteld als een “anti-Semiet” en “Holocaust-ontkenner.” En het werd er allemaal niet beter op voor Irving nadat die gewag had gemaakt van documenten die hem duidelijk maakten dat Hitler niet alleen geen opdracht tot een “Holocaust” had gegeven, maar dat de führer het zelf verboden had, de Joden te vernietigen! Toen ging de leugen- en lastercampagne tegen hem pas goed aan de gang. Het ronduit knullerige, gekke en mallerige nieuwsbericht van het ND wat “van onze redactie buitenland” afkomstig was (de naam van deze lasterlijke en lasterende schrijver van dit bericht werd er dus niet bij gegeven!), is hier slechts een klein voorbeeld van die lafhartige leugencampagne!

 

Waaróm Geen Open Podium voor Revisionisten: het Antwoord. 

 

Nu zouden we de volgende vraag kunnen stellen: “Waarom krijgen nu ook de revisionisten geen open podium zoals o. a. de vele Holocaust-overlevenden die in het verleden wél hebben gehad?” En het antwoord hierop is eigenlijk een voudig te krijgen: Zouden die zelf ook een open podium krijgen om er persoonlijk hún visie op WWII en alles wat daarmee samenhangt te vertellen, dan zouden er velen zijn die dan merken dat er twee verschillende visies over deze periode uit de wereldgeschiedenis zijn; en dit zou er automatisch toe leiden dat die “velen” op hun beurt ook zélf (kritisch) onderzoek zouden gaan doen. En het is nu dit laatste wat door de gevestigde media in het algemeen maar Joodse organisaties als bijvoorbeeld het CIDI het meest wordt gevreesd! En wat er dan uit de bus komt, laat zich goed raden! Om die reden werd het wijs geacht, zo min mogelijk aandacht aan de revisionisten te besteden. En gebeurde dit heel soms wel, dan wordt hierover bericht zoals we dit aan het bericht van het ND uit 2010 zagen. Maar dankzij het internet waar zij hun visies nog vrij kunnen verspreiden, hebben zij intussen de aandacht van velen getrokken.

 

4 Maart 2019: Carnaval in Aalst: Belgisch-Joodse Organisaties in Rep & Roer.

 

Zoals er hier in Nederland voor vier dagen het bekende carnaval gevierd hadden, deden dit eveneens onze zuiderburen, de Belgen. En ook daar is het altijd weer gezellig en leuk. Desondanks de pret en de gemoedelijkheid die er heersten, waren er echter enkele uitzonderingen. Er waren nl. twee organisaties die nadat die hadden gehoord wat de carnavalsgroep, de Vismooil’n, met een van haar praalwagens had gedaan, flink geïrriteerd waren geworden. Wat was nu het geval? De Vismooil’n hadden een van hun praalwagens deze maal op een iets andere wijze opgesierd dan normaal. En dat was niet goed gevallen bij het Forum der Joodse Organisaties en het Coördinatiecomité van Joodse Organisaties in België. De betreffende praalwagen was uitgedost met reuze-caricaturen in de vorm van orthodoxe Joden met een rat boveop geldzakken. De Nederlandse opperrabijn, Binyomin Jacobs, was geschokt te zien hoe de praalwagen die de titel, “Sabbatsjoor” meegekregen had, zo was opgesierd; hij veroordeelde dit door te stellen dat dit “typisch anti-Semitische caricaturen  uit 1939” waren. En de beide Joodse organisaties hadden een klacht gedeponeerd bij “UNIA”, een waakhond die racisme bestrijdt. “In een democratie zoals België is er carnaval of niet, geen plaats voor dergelijke dingen”, zo deelden zij schriftelijk mee. https://www.haaretz.com/world-news/carnival-float-features-puppets-of-grinning-jews-a-rat-and-money-bags-1.6996590

 

Opperrabbijn Binyomin Jacobs vs. Pro-Palestijnse Demonstranten. 

 

Alsof het recente incident met de bewuste praalwagen van de Vismooil’n nog niet genoeg voor opperrabbijn Binyomin Jacobs was, vond er toen hij toen hij op zondag 17 maart jl. een lofrede over de 49 Moslims die er in Christchurh (New Zealand) omgekomen waren, iets plaats wat hij niet verwacht had:

“Jacobs drong er bij zijn luisteraars op aan te denken aan “de talloze mensen die tijdens terreuraanslagen op gebedshuizen en over de hele wereld, waarvan we niets horen: Niet over de televisie, niet in de kranten en zelfs niet op Facebook, maar waar talloze mensen vermoord worden.” 

Op dat moment keerden enkele demonstranten met Palestijnse vlaggen Jacobs demonstratief de rug toe. Op twitter reageerden vele Nederlandse Joden op wat deze demonstranten hadden gedaan; voor hen was dit een vertoon van “anti-Semitisme.” En de burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema, liet samen met ambtenaren van de gemeente haar steun aan Jacobs blijken door schouder aan schouder naast hem te gaan staan. Hidde J. van Koningsveld, die de leiding heeft over de pro-Israëlische groep, CiJo, noemde dat wat de demonstranten gedaan hadden “walgelijk.” https://www.timesofisrael.com/protesters-with-palestinian-flags-turn-backs-on-dutch-rabbis-new-zealand-eulogy/

Hoewel vele Nederlandse Joden, Femke Halsema en een deel van het Amsterdamse gemeentebestuur en Hidde J. van Koningsveld uiting gaven aan hun afkeer over wat die demonstranten gedaan hadden, was het gedrag van die protesteerders wél te begrijpen: Terwijl Binyomin Jacobs sprak over die talloze dodelijke slachtoffers die er in Christchurch omgekomen waren en die, die over de rest van de wereld het slachtoffer van terreur waren, vertelde hij er echter níet bij wat de Israëlische regering talloze Palestijnen al had aangedaan! Hij had verder ook niets te zeggen over de circa 2.200 Palestijnen die er tijdens de Israëlische operatie, Protective Edge in de zomer van 2014 door een in alle opzichten superieur Israëlisch leger letterlijk werden afgeslacht! Ook had hij geen woord te vertellen over de Palestijnen (waaronder kinderen!), die er al tijdens de Mars tot Terugkeer door zwaarbewapende en goedgetrainde  Israëlische sluipschutter waren vermoord of verminkt! En om die reden kunnen wij van de actie van de Joden op twitter, van Halsema en Van Koningsveld slechts het volgende zeggen: Met de actie waarmee jullie je solidair met Binyomin Jacobs hadden verklaard, hebben jullie (eens temeer) bewezen dat de levens van talloze Palestijnen die er door de Israëlische terreur van de aardbodem wéggevaagd zijn, voor jullie geen enkele waarde hadden! En die pro-Palestijnse demonstranten wéten dit inmiddels maar ál te goed; het was dan ook jullie actie die voor hén zo “walgelijk” was! Wij zijn het daarom dan ook volkomen met wat die demonstranten deden, volkomen eens! Want het was jullie optreden wat zoo weerzinwekkend en walgelijk was! 

 

Binyomin Jacobs: Joodse Talmudist.

 

Elders lezen we het volgende over Binyomin Jacobs:

“De orthodox-Joodse opperrabbijn Binyomin Jacobs (1949) is in Amsterdam geboren als zoon van Asjkenazichs-joodse ouders die beiden overlevenden zijn van de Tweede Wereldoorlog. Na het gymnasium heeft hij acht jaar gestudeerd aan Talmoed Hogescholen in Frankrijk, de Verenigde Staten en Israël. Hij heeft zijn rabbinale bevoegdheid onder andere gehaald aan de Talmoed Hogeschool van Opperrabbijn Unterman, de toenmalige Opperrabbijn van Israël.” https://messianieuws.nl/opperrabbijn-geeft-lezing-orthodox-jodendom-anno-2016/

Benyomin Jacobs is dan ook nog eens een Joodse Talmudist. En … wat leerde die Talmud ook alweer? Juist, dat slechts de Joden “mensen” en de niet-Joodse wereld uit “beesten” samengesteld is. (Baba Mezia) En daar vallen de Palestijnen natuurlijk ook onder, nietwaar Mr. Jacobs! En … hoe kómt u erbij om voor die vermoorde Moslims  een lofrede te houden daar u maar ál te goed weet wat uw “heiligste boek” in het Jodendom ook over hén leert?

 

Binyomin Jacobs & Sexueel Misbruik. 

 

Maar er is meer; rabbijn Jacobs zou eveneens enkele zedenzaken hebben willen verhullen:

“Jacobs zou in drie zedenaken hebben geprobeerd om de gebeurtenissen onder het tapijt te vegen of om het feitenonderzoek in zijn voordeel te sturen. Dat blijkt uit onderzoek van De Telegraaf. Misbruikslachtoffers en hun ouders trekken aan de bel over de rol die Jacobs speelde. https://www.telegraaf.nl/nieuws/1531/opperrabbijn-wankelt

Dat Jacobs dan nog werd gesteund door twijfelachtige lieden zoals Femke Halsema en aanhang, is wel ergens schandalig! Als het hier echter om een niet-Jood gegaan zou zijn, dan zouden Halsema, haar ondergeschikten en Van Koningsveld misschien mínder geneigd zijn hem te steunen!

 

Tot Slot (1): Enkele Vroege Holocaust-Verhalen uit een Bizarre Variant van de “Duizend en-een Nacht” uit een (even Bizar) Sprookjesboek: de Talmud. 

 

Aangezien we het toch hebben over rabbijn Benyomin Jacobs als een wáre Joodse Talmudist, willen we besluiten met iets uit de Talmud:

Gittin 75 a: Vier miljard Joden gedood door de Romeinen in de stad Bethar. 

Gittin 58a: 16 miljoen Joodse kinderen door de Romeinen in rollen gewikkeld en levend verbrand. 

In die nu ver vervolgen tijden, wáren er niet eens zoveel Joden in de wereld! Zouden er nu destijds wérkelijk zoveel Joden en Joodse kinderen zijn vermoord, dan zou het Joodse ras al lang opgeouden hebben te bestaan en zou er nu -uiteraard- ook geen racistische staat, Israël geheten, zijn!

 

Tot Slot (2): De Ongewoon Opmerkelijke Prestaties van Bar-Kochba, de Joodse Rebellen-Leider & Andere Ongewone Gebeurtenissen. 

 

De geschiedenis van Bar-Kochba, de Joodse rebellenleider, zal bij sommigen misschien bekend zijn. Hij was de aanvoerder van een Joods rebellenleger wat tegen de Romeinen in opstand kwam. Degene die de Joden achter Bar-Kochba wist te krijgen, was rabbijn Akiba (of (Akiva). Die reisde de steden in Israël rond om er te melden dat de Messias eindelijk was gearriveerd. Nu zouden de Joden onder leiding van Bat-Kochba en Akiba eindelijk in staat zijn, het door hen zo gehate Romeinse juk af te werpen. Het Joodse leger wat zich uiteindelijk achter de twee leiders geschaard had, zou samengesteld zijn geweest uit 200.000 man. Van deze rebellenleider zijn de volgende (Talmudische) prestaties bekend:

“Van Bar-Kochba wordt gezegd dat hij zo sterk was, dat toen de Romeinen met katapulten stenen afschoten tot in zijn fort, hij die met zijn knie wist te onderscheppen met zulk een kracht dar hij die terugstootte in de verbaasde gezichten van de Romeinen waarbij velen werden gedood. De Talmud beweert verder dat toen het fort viel, het aantal Joden die gedood werden, 4 miljard “of zoals sommigen zeggen” 40 miljoen was, terwijl de Midrash Rabbah melding maakt van 800 miljoen Joodse martelaars. Om ons te verzekeren dat deze aantallen in ernst opgegeven zijn, worden de hiermee gepaard gaande gebeurtenissen uiteen gezet: het bloed van de gedode Joden reikte tot de neusgaten van de paarden van de Romeinen en wat daarna als een vloedgolf van een afstand van een mijl of vier mijl in de zee gestort werd, reusachtige stenen met zich meevoerend en de zee vier mijlen ver kleurden.” fathersmanifesto.net/bethar.htm

En zo hebben we weer het een en ander aan de kaak gesteld, de Talmudische huichelarij, leugens ontmaskerd en enkele Talmudische verzinsels als bizarre Talmudische sprookjes aangetoond.

 

Ton Nuiten – Zondag 24 Maart 2019.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s