“Ik volg de Israëlische media en de sociale netwerken al drie dagen op de voet. Ik moet toegeven dat ik geen enkel moment van zelfreflectie zie. Ze zijn het er allemaal over eens dat Hamas een spectaculaire militaire operatie heeft uitgevoerd. Ze zijn het erover eens dat het Israëlische leger, de Mossad en de Shabak catastrofaal hebben gefaald. Velen van hen geven Bibi en zijn regering de schuld [ondanks het feit dat het juist Ehud Barack was die het Israëlische leger ‘klein en slim’ maakte, maar duidelijk niet zo slim als de vijand].” [Aldus de Joodse jazzmusicus Gilad Atzmon]
Terugblik Op 1982: Het Bloedbad In Het Palestijnse Vluchtelingenkamp Chatila.
“Op dezelfde manier wordt het als gepast beschouwd dat duizenden niet-Joden worden afgeslacht om het leven te redden van een handvol kolonisten die nabij de grens met Libanon onder vuur liggen. Als de PLO zich achter onschuldige burgers verschuilt [of die burgers zich nu wel of niet achter hen willen verschuilen] moeten ze worden gedood. Als 6.000 PLO-strijders Libanon binnenvallen tegen de wil van miljoenen inwoners, dan moeten er vogens deze typische talmoedische logica 18.000 inwoners sterven, nog veel meer gewond raken en dakloos worden. Even talmoedisch is de gewetenloosheid van de Israëlische oorlogsstokers die, nadat ze de vele duizenden inwoners van de dichtbevolkte stedelijke gebieden hadden gewaarschuwd dat ze binnen twee uur gebombardeerd zouden worden, hen precies op schema, ledemaat voor ledemaat, in stukken schoten. Ze hadden blijkbaar geen idee dat het onmogelijk was om zoveel mensen in zo’n korte tijd te verplaatsen. De letter van de wet was immers nageleefd.
En dan is er natuurlijk nog de constante herinnering, zoals blijkt uit het belachelijk lage aantal slachtoffers dat de Israëliërs presenteren – cijfers die zo haaks staan op die van christelijke hulporganisaties en vele andere bronnen – dat de Joden ons, geheel in talmoedische stijl, links en rechts voorliegen. Kan een weldenkend mens de ontkenning serieus nemen van een land dat waarschijnlijk de beste inlichtingendienst ter wereld heeft, dat het enig werkelijk inzicht in de gebeurtenissen van het bloedbad in het vluchtelingenkamp Shatila? Nog erger is die talmoedische arrogantie die boekdelen spreekt over een cultuur, mentaliteit en ambitie die historisch gezien de Jood tegen de niet-Jood heeft opgezet en dat zal blijven doen. In reactie op de wereldwijde eis tot een onderzoek naar het bloedbad van Shatila, barstte [Menachem] Begin uit: “Wat valt er te onderzoeken? Niet-Joden vermoorden niet-Joden, en ze komen de Joden ophangen!” Bron: De Reverend Theodore Winston Pike in zijn boek “ISRAEL: Our Duty…Our Dilemma” [Big Sky Press] Vijfde druk, 2003, bladzijden 72-73 [nadruk toegevoegd]
Net zoals Gilad Atzmon geen enkele vorm van zelfreflectie in de Israëlische media zag, zo was er bij Begin en zijn regering destijds ook niets van zelfreflectie te bekennen. Het waren de goyim die elkaar uitmoordden, vond hij; een kritisch onderzoek naar de moordpartij in Shatila was helemaal niet nodig en de Joden waren – daar zijn we nu meer dan bekend mee – volgens hem [wéér maar eens] de onschuldige slachtoffers.
Hoewel het dan nog vele jaren zou duren tot waar we nu zijn [namelijk dat Israël in onze tijd zo gehaat wordt vanwege de slachtpartijen die het recent nog in Gaza aangericht heeft] was het jaar 1982 de periode waarin het keerpunt zou zijn.
Tinthor's Blog 