Nog altijd wordt beweerd dat Palestina, voordat de zionistische Joden er aankwamen, een kaal en leeg land zou zijn geweest. Een van degenen die met dit nieuws kwamen, was Mark Twain. Die deelde mee dat, na er kort te zijn geweest, Palestina er maar treurig en verlaten bijlag.
Rolf Das.
Een van degenen op X [voorheen Twitter] is Rolf Das. In verband met het bovenstaande had hij het volgende te zeggen: ‘Mark Twain zag het Heilige Land rond 1900 als een treurige woestenij. Ook Herman Melville en Gustave Flaubert sleten hun pen op de extreme leegte en verwaarlozing van de regio. Hun vlijmscherpe verslagen vormen nog altijd de kern van felle historische debatten over de opbouw.’ Bron: https://x.com/rolfdas/status/2063904874278838476
Laurence Oliphant.
Ik ben vervolgens op zoek gegaan naar meer informatie hierover. Waarna ik bij Laurence Oliphant uitkwam. Die had er namelijk een boek over geschreven: ‘Haifa, or, Life in Modern Palestine’ uit 1887. Op bladzijde 13 schreef hij er onder meer het volgende over:
“Ik verwelkomde vol verlangen de eerste zonnestralen om te ontsnappen aan de verstikkende atmosfeer waarin de drie anderen naast me hadden geslapen, en om de zon te zien opkomen boven de oostelijke bergen van Palestina. Eenmaal boven de heuvel achter het gehucht, genoot ik van een magnifiek uitzicht. Naar het zuiden volgde het oog de kustlijn tot een punt waar de ruïnes van Caesarea met een verrekijker duidelijk zichtbaar waren. Daarachter rezen de heuvels op vanuit de vlakte van Sharon in glooiende vormen tot een hoogte van ongeveer 600 meter, ongewoon dicht bebost voor Palestina. De rook van talloze dorpen vermengde zich met de ochtendmist. In de verte, in het noordoosten, waren de hoge toppen van Hermon zichtbaar, en verderop de afgeronde top van Tabor, terwijl in het noorden, vlakbij, het Karmelgebergte lag, met de Middellandse Zee aan de westelijke horizon.”
Palestina: niet kaal, maar ‘dicht bebost’, en niet leeg, maar bezet met ‘talloze dorpen.’
Daar Palestina ‘ongewoon dicht bebost’ was, kon dat ook geen ‘kaal’ land zijn geweest; en dat er ook ‘talloze dorpen’ waren, kon dit slechts betekenen dat het ook geen ‘leeg’ land kan zijn geweest.
In de video hierboven wordt er zowel over Mark Twain als over Palestina nog meer gezegd. Laurence Oliphant, die er ook even in voorkomt, gaf over de samenstelling van de tarwevelden en dorpen van Palestina in 1887 deze beschrijving:
“Het lag voor ons als een enorm groen meer van wuivend graan, slechts onderbroken door dorpsbekroningen die er als eilanden uit oprezen; al met al een van de meest treffende beelden van weelderige vruchtbaarheid die men zich kan voorstellen.”
Palestina, kaal, leeg en verwaarloosd? Vergeet het maar. Hierbij moet de slogan ‘een leeg land voor een volk zonder land’ worden aangemerkt als een zionistische mythe. De realiteit is deze: Palestina had al van oudsher een vruchtbare Palestijnse gemeenschap gekend, maar die werd later door uitheemse oost-europese zionistisch-joodse indringers, die er voorheen nooit een voet hadden gezet, totaal verwoest.
