Steeds vaker zien we mensen die met één of meerdere tatoeages rondlopen. De één houdt het bij de naam van zijn vriendin met daarbij een beeld van bijvoorbeeld een duif; bij de ander is zowat het hele lichaam met tatoeages bezet.
Ingrediënten van de tatouage-inkt.
Hoewel het voor sommigen mooi is om iemand met tatoeages te zien, zijn ingrediënten van de taouage-inkt toch schadelijk voor het menselijk lichaam:
“Van menige tatoeage-inkt is de samenstelling duister. Sommige bevatten azopigmenten en polycyclische aromaten”, een citaat uit C2W, het vakblad voor chemici [13-9-2008]. Deze stoffen zijn kankerverwekkend. Het artikel vermeldt ook dat bij de verwijdering met laserstralen zeer gevaarlijke stoffen ontstaan.” Bron: https://bijbelenonderwijs.nl/occult-en-licht/tatoeages-2/
Leviticus 19:28.
Op de site van ‘Bijbel en Onderwijs’ gaat het over Leviticus 19:28 waar de Israëlieten het volgende verbod werd opgelegd:
“Gij zult geen insnijding voor een dode in uw lichaam maken en geen tekens in uw huid laten prikken: Ik ben de HERE.” [NBG-vertaling]
Op de site gaat men echter van de vertaling van de Naardense Bijbel uit:
Ge zult uzelf geen inkerving ‘voor de ziel’ geven in uw vlees, – inscripties en tatoeëringen zult ge op geen plek geven: ik, de ENE…”
Volgens de site komt de term ‘dode’ in die vertaling niet voor. Voor de oude Israëlieten was het echter verboden om figuren en afbeeldingen via insnijdingen in hun lichaam aan te brengen.
Missy’s Cody Yeary.
Eén van mijn Facebookvrienden is Missy’s Cody Yeary. Ze is er al jaren actief en heeft al heel wat interessante posts geplaatst. In haar meest recente post gaat ze dieper in op de gevaren van tatoeages; ze schrijft er het volgende over:
“Als je een tatoeage hebt, voert je lichaam momenteel een microscopische oorlog die het nooit kan winnen. Wanneer de naald inkt in je huid prikt, raakt je immuunsysteem onmiddellijk in paniek. Het beschouwt de inkt als een vijandige indringer en stuurt een leger van gespecialiseerde immuuncellen, macrofagen genoemd, op af. Zie macrofagen als de cellulaire vuilniswagens van je lichaam. Hun enige taak is het opslokken en vernietigen van vreemd afval.
Ze snellen naar de plek des onheils en slikken de inkt in. Missie volbracht, toch? Helemaal niet. De pigmentdeeltjes zijn te groot, te taai en chemisch te stabiel voor de cellen om ze af te breken. Dus de macrofaag blijft gewoon zitten en houdt de inkt vast. Hij blijft zijn hele leven op zijn plek. Maar hier wordt het pas echt interessant. Wanneer de immuuncel uiteindelijk het einde van zijn levensduur bereikt en uiteenvalt, neemt hij de inkt niet mee. Het pigment verspreidt zich weer door je huidweefsel.
Onmiddellijk daarna komt een gloednieuwe, net gevormde macrofaag in actie en neemt diezelfde inkt weer op. Immunologen hebben dit bewezen met een briljant laboratoriumexperiment. Ze hadden alle inktdragende immuuncellen in de huid van een getatoeëerde proefpersoon volledig verwijderd en gekeken wat er gebeurde. De tatoeage vervaagde helemaal niet; nieuwe cellen namen onmiddellijk de rol over.
Dit betekent dat je tatoeage niet zomaar stil blijft zitten. Hij wordt doorgegeven, van cel tot cel, generatie tot generatie, in een microscopische estafette die nooit stopt. Je lichaam voert elke dag, de rest van je leven, een verloren strijd tegen je tatoeage.
Dit is ook de reden waarom laserverwijdering zo’n proces is. De laser raakt het pigment met ultrasnelle hitte, waardoor de grote inktklonten uiteenvallen in minuscule stofdeeltjes. Pas als ze zo klein zijn, kunnen ze langs de macrofagen glippen en definitief via het lymfestelsel worden afgevoerd. Verbazingwekkend, hè?”
Tot zover Missy’s Cody Yeary. Hoewel met een intensieve laserbehandeling de verwijdering van de inkt mogelijk is, kan die ‘verloren strijd’ erin bestaan dat het menselijk immuunsysteem al is verzwakt, waardoor het lichaam gevoelig en vatbaar is voor ziekten en kwalen waarvan sommige de dood tot gevolg kunnen hebben. Het laten aanbrengen van tatoeages op het lichaam is dan zeker niet aan te bevelen!
Tinthor's Blog 