Zoals bekend zijn er verkiezingen gaande in Israël. De grootste rivaal van Netanyahu is Gabi Eisenkot. Over zowel Netanyahu als Eisenkot deelde Middle East Eye [MEE] op 28 juli 2026 onder meer het volgende mee:
“Over drie maanden staat de Israëlische premier Benjamin Netanyahu voor de zwaarste verkiezingen van zijn carrière. De nasleep van de door Hamas geleide aanslagen van 7 oktober 2023, Israëls militaire campagnes in het Midden-Oosten en de controversiële kwestie van de dienstplicht voor ultraorthodoxe joodse mannen hebben het politieke landschap van het land hervormd en de steun voor Netanyahu en zijn regeringscoalitie ondermijnd.
Centraal in die verschuiving staat Gadi Eisenkot, de voormalige legerchef die is uitgegroeid tot de sterkste uitdager van de premier. Nu de Israëliërs op 27 oktober naar de stembus gaan, wijzen opiniepeilingen er steevast op dat Netanyahu’s Likud-partij en haar bondgenoten moeite hebben om de benodigde 61 zetels in het parlement te behalen voor de vorming van een regering.
Eisenkot leidt nu een breed oppositieblok dat bestaat uit rechtse, centrum-, linkse, joodse en Palestijnse partijen. Recente peilingen suggereren dat hij tot nu toe de beste kans heeft om een einde te maken aan Netanyahus lange machtsgreep.
Middle East Eye neemt de voormalige militaire commandant onder de loep die mogelijk de volgende premier van Israël wordt.” Bron: https://www.middleeasteye.net/profile/israel-gadi-eisenkot
Nu lijkt Eisenkot een hervormer te zijn; in tegenstelling tot Netanyahu schijnt hij een andere weg in te willen slaan. Toch zijn er enkele minpunten:
“Het was als hoofd van het Noordelijke Commando dat Eisenkot het nauwst in verband werd gebracht met de ‘Dahiyeh-doctrine’, genoemd naar de overwegend sjiitische zuidelijke buitenwijken van Beiroet.
De doctrine bepleit het overweldigende gebruik van geweld door militaire macht tegen civiele infrastructuur in gebieden van waaruit aanvallen worden gelanceerd, met als doel grootschalige verwoesting aan te richten en militaire doelstellingen te bereiken. In een gesprek met Yedioth Ahronoth in 2008, schetste Eisenkot de strategie:
“In elk dorp van waaruit ze op Israël schieten, zullen we buitenproportioneel geweld gebruiken en daar enorme schade en verwoesting aanrichten.” Hij voegde eraan toe dat “vanuit ons standpunt dit militaire bases” zijn, waarmee hij duidelijk maakte dat dorpen van waaruit de aanvallen afkomstig waren, als legitieme militaire doelwitten zouden worden beschouwd.”
“Hoewel Eisenkots ambtstermijn geen militair offensief van de omvang van de Gaza-oorlog van 2024 omvatte, escaleerde het geweld in de bezette Palestijnse gebieden. Tijdens de protesten van de Grote Mars van Terugkeer in 2018-2019 langs het hek tussen Gaza en Israël hebben Israëlische troepen meer dan 200 Palestijnen gedood en duizenden anderen verwond, waarvan velen werden neergeschoten toen ze de barrière naderden.
Een van de bepalende momenten tijdens Eisenkots ambtstermijn vond plaats in 2016 na de dood van Abdel Fattah al-Sharif, die werd gedood door de Israëlische soldaat Elor Azaria op de bezette Westelijke Jordaanoever. Nadat Sharif, die een steekaanval had gepleegd, gewond op de grond lag in de wijk Tel Rumeida in Hebron, schoot Azaria hem in het hoofd. Het incident werd gefilmd en leidde tot brede veroordeling. Ondanks de druk van rechtse politici en demonstranten stond Eisenkot er op dat Azaria voor een militaire rechtbank terechtstond met het argument dat de soldaat de ethische code van het leger had overtreden. Azaria werd uiteindelijk veroordeeld tot 18 maanden gevangenisstraf, hoewel Eisenkot later zijn straf verlaagde naar 14 maanden. Azaria werd na negen maanden vrijgelaten en heeft nooit spijt betuigd.”
“Finkelstein beweert dat Gadi Eisenkot een gecertificeerde oorlogsmisdadiger is.”
Norman Finkelstein zei dit tijdens een interview met Piers Morgan, waarbij drie andere gasten aanwezig waren.
“Eisenkot staat vooral bekend als de bedenker van de ‘Dahiyeh-doctrine.’ Wat houdt die ‘Dahiyeh-doctrine’ in? Iedereen die luistert is bekend met het meest fundamentele beginsel van het oorlogsrecht: het onderscheidingsbeginsel. Wat betekent dat? Het is in feite een deftige term voor het volgende: Je mag strijders en militaire doelen aanvallen, maar burgers en civiele doelen zijn verboden doelwitten. In 2006 formuleerde Gadi Eisenkot de Dahiyeh-doctrine, die erop neerkomt dat men civiele doelen – en daarmee burgers – aanvalt. Door het feit dat hij de bedenker is van deze doctrine, is hij volgens het meest fundamentele principe van het internationaal recht – het onderscheidingsbeginsel – aan te merken als een gecertificeerde oorlogsmisdadiger.”
Aldus Norman Finkelstein. Hoewel Eisenkot een hervormer lijkt te zijn en zijn partij ook gelieerd is aan Palestijnse partijen, blijft de vraag of dit voor de Palestijnen op de West-Oever en in Gaza nog iets zal opleveren.
Anna Kasparian over Netanyahu en een reactie daarop.
Anna Kasparian van de zender ‘The Young Turks [TYT] is inmiddels een bekende verschijning. Zeer recent had ze het over de Israëlische verkiezingen en zei ze het volgende over Netanyahu:
“Als je deze premier vervangt en Netanyahu is weg, dan breekt er een nieuwe dag aan in Amerika en Israël; men beweert dat daarmee alle problemen zullen verdwijnen, maar ik denk niet dat dat klopt.”
De reactie.
Iemand die hierop reageerde, is een oprechte Israëliër, een commentator, die dit beaamde. Hij zei het volgende:
“Dat klopt ook nooit; problemen verdwijnen niet zomaar door een regimewissel of een verandering in het leiderschap. In het geval van Israël is dat al helemaal niet waar, omdat de Israëlische staat in de kern inmiddels een genocidale staat is geworden. Sterker nog, er valt heel goed te beargumenteren dat Gadi Eisenkot in veel opzichten nog erger zou zijn dan Netanyahu. Bovendien is er nog een complicatie. Eisenkot zou kunnen beweren: “Kijk, er is een nieuwe dag aangebroken in Israël”, en dat het land “verbeterd” is. Dat zou de druk van sancties, die inmiddels langzaam vorm krijgen, kunnen verlichten. Zijn strategie zou kunnen zijn om bepaalde zeer zichtbare zaken aan te pakken, enkel om Israël een gematigder imago te geven, terwijl hij tegelijkertijd de Israëlische agressie op andere vlakken en locaties juist opvoert. Hij zou oorlogen wellicht sneller kunnen beëindigen of op bepaalde fronten kunnen aansturen op een staakt-het-vuren, maar op de fronten waar hij wel doorgaat, zou hij kunnen uitkomen op een nog meedogenlozere militaire operatie dan we tot nu toe hebben gezien. De militaire operaties van Netanyahu zijn nooit bedoeld geweest om de vijand te verslaan; Hamas bevindt zich in Gaza omdat Israël heeft besloten om geen delen van Gaza te bezetten. Eisenkot is het type persoon dat uiteindelijk ervoor zou kunnen zorgen dat heel Gaza wordt ingenomen. De gevolgen daarvan, in termen van humanitair lijden voor de bevolking van Gaza, zouden zeer verstrekkend kunnen zijn. Het zou dus zomaar kunnen dat we uiteindelijk met het slechtste denkbare scenario worden geconfronteerd. Israël zal aan legitimiteit winnen naarmate het zijn streven naar genocide verder opvoert.” Bron: ‘Candace Owens News [Saquib Iqbal] 4 November’ op Facebook.
Mocht het hierboven geschetste scenario waar blijken, dan zullen we het ergste tot nu toe nog niet hebben gezien…
