Tegenwoordig is er heel wat te doen over wat ook wel de ‘Epstein class’ wordt genoemd. Dit is een grote groep mensen, ‘de elites’, die betrokken zijn – dan wel waren – bij wereldwijde mensenhandel en seksueel misbruik. Hierbij werden de namen van vele prominenten openbaar gemaakt, zoals Donald Trump; diens naam zou talloze keren in de ‘Epstein files’ voorkomen.
Jeffrey Epstein.
Van Jeffrey Epstein zelf wordt gezegd dat hij zelfmoord zou hebben gepleegd in zijn gevangeniscel; een ander gerucht is dat hij zou zijn vermoord. Mocht het tot een rechtszaak zijn gekomen, dan zou Epstein meer hebben kunnen zeggen dan goed voor hem was. Een derde gerucht – en dit lijkt iets dichter bij de waarheid te komen – is dat hij heimelijk naar Israël zou zijn overgebracht.
Robert Maxwell.
Van de vele namen die worden genoemd, is er één die eruit springt:Robert Maxwell. Hier zit een heel en uitgebreid verhaal achter, verteld door Mnar Adley.
“Ghislaine Maxwell fungeerde als de cruciale schakel die Jeffrey Epstein in staat stelde zijn netwerk voor seksuele uitbuiting te runnen, waarbij zij Europese en Amerikaanse elites onder druk zette en spionageactiviteiten voor Israël faciliteerde. Het blauwdrukmodel voor Israëlische inlichtingenverzameling had zij echter van haar vader, Robert Maxwell, geërfd.
Vele leden van de familie Maxwell onderhouden nauwe banden met de Israëlische inlichtingendiensten, die teruggaan tot het moment waarop de staat Israël werd opgericht. Robert Maxwell stond lange tijd bekend als de ‘super-spion’ van Israël; hij gebruikte zijn prestige, macht en netwerk om een hoogtechnologisch apparaat voor de Israëlische staat op te bouwen; tijdens de Tweede Wereldoorlog zette hij zijn connecties in om wapens naar Israël te sluizen – wapens die door zionisten en de Britten in 1948 werden gebruikt om de staat Israël te stichten en de ‘Nakba’ te bewerkstelligen: de etnische zuivering waarbij honderdduizenden Palestijnen uit hun huizen werden verdreven.
Robert Maxwell, een zakenmagnaat uit het tijdperk van de Koude Oorlog, fungeerde als de belangrijkste inlichtingenbron voor Israël. Hij speelde een sleutelrol bij het creëren van mondiale dominantie op het gebied van databases en geopolitieke spionage, waardoor Israël wereldwijd controle kreeg. Net als Rupert Murdoch bouwde hij een van de grootste en meest invloedrijke media- en uitgeversimperia van de moderne geschiedenis op. Hij kocht populaire tabloids, wetenschappelijke tijdschriften en educatieve uitgeverijen – zoals Macmillan en McGraw-Hill – waardoor hij miljoenen studenten in Amerika en Europa kon beïnvloeden. Dit uitgeverij-imperium bood Maxwell de ideale dekmantel van ‘zachte macht’ [soft power]; het verschafte hem toegang tot bestuurskamers van grote ondernemingen, ontmoetingen met wereldleiders en streng beveiligde wetenschappelijke laboratoria , zonder dat ooit het vermoeden rees dat hij een Israëlische agent was. Bovendien stelde het hem in staat om het ideologische narratief in de massamedia te controleren en de publieke opinie te beïnvloeden in de richting van een pro-Israëlisch standpunt – zelfs binnen linkse kringen.
Hij was bovendien een pionier in de technologiesector; hij verkocht software voor het verzamelen van inlichtingen aan overheden en inlichtingendiensten wereldwijd. Deze software, genaamd ‘PROMIS’, bevatte geheime Israëlische ‘achterdeurtjes’, [1] waardoor Tel Aviv toegang kreeg tot alle verzamelde informatie – zelfs die van vijandige naties.
“Wellicht de meest belastende beschuldigingen brengen hem in verband met het PROMIS-softwareschandaal. Oorspronkelijk ontwikkeld als een beheertool voor het Amerikaanse ministerie van Justitie, zou PROMIS zijn gestolen, voorzien van een Israëlisch ‘achterdeurtje’, [1] en vervolgens zijn verspreid onder tientallen buitenlandse inlichtingendiensten, legers en bedrijven. Hierdoor kon Israël spioneren in vrijwel elk land dat de software gebruikte.
“PROMIS’ hielp Israël bij de ontwikkeling van zijn kernwapentechnologie door toegang te verschaffen tot Amerikaanse nucleaire codes; zo kon de apartheidsstaat een enorme voorraad atoomwapens opbouwen. Toen klokkenluider Mordechai Vanunu de wereld waarschuwde voor de nucleaire realiteit van Israël, hielp Maxwell de Mossad hem op te sporen en te ontvoeren. Kortom, Robert Maxwell speelde een cruciale rol bij het leggen van de basis voor de omvangrijke moderne Israëlische spionageoperatie in de Verenigde Staten en Europa. Dit vormde uiteindelijk de blauwdruk voor zijn dochter, Ghislaine Maxwell, en Jeffrey Epstein, die naar verluidt een omvangrijke spionagecampagne runden, gebaseerd op mensenhandel voor seksuele doeleinden.
Door diners voor de elite, jachtfeesten en privévluchten met de ‘Lolita Express’, te organiseren – waarbij de aanwezigen heimelijk werden geobserveerd – zetten Ghislaine en Jeffrey geraffineerde ‘honingvallen [honeytraps]’ op. Hiermee creëerden zij een middel om druk uit te oefenen op invloedrijke leden van koningshuizen, politici en zakenlieden.
Ghislaine en Jeffrey effenden het pad voor Unit 8200 – de bekendste Israëlische militaire inlichtingendienst – om voet aan de grond te krijgen in Silicon Valley. Tegenwoordig zijn leden van deze eenheid werkzaam bij grote techbedrijven zoals Google, Meta en nu ook TikTok. Spionnen van Unit 8200 hebben bovendien bijgedragen aan de ontwikkeling van oorlogsvoering op basis van kunstmatige intelligentie [AI] binnen bedrijven als Apple, Microsoft en Palantir, die in Gaza een door AI-aangestuurde genocide mogelijk maakten. Dit zijn precies de mensen die de vrije informatiestroom controleren en de telefoons en technologie die wij dagelijks gebruiken inzetten als wapen.
Robert Maxwell was geen doorsneepsion; hij was de ‘super-spion’ van Israël. Toen hij in 1991 op mysterieuze wijze overleed, kreeg hij in Israël een staatsbegrafenis. Hierbij waren de president en de toenmalige premier, Yitzhak Shamir, aanwezig, evenals de zes op dat moment nog levende voormalige leidinggevenden van de Israëlische inlichtingendiensten. Tijdens de begrafenis verklaarde premier Yitzhak Shamir dat Robert Maxwell meer voor Israël had betekend dan op dit moment publiekelijk kan worden gezegd.
Zijn dochters, Isabel en Christine Maxwell, zijn in zekere zin in zijn voetsporen getreden en vertegenwoordigen eveneens de belangen van Israël; Isabel maakt del uit van het bestuur van het Israëlische Shimon Peres Center for Peace and Innovation, terwijl Christine verbonden is aan het Institute for the Study of Global Antisemitism and Policy. Hoewel beide organisaties in de Verenigde Staten zijn gevestigd en als non-profitorganisaties geregistreerd staan, worden ze gefinancierd vanuit Israël. Isabel wordt wel omschreven als de ‘achterdeur’ van Israël in Silicon Valley; ze fungeert als een officiële ‘brug’ tussen Tel Aviv en de Verenigde Staten.
“Isabel’s nauwe banden met voormalige Israëlische staatshoofden en inlichtingenchefs – in het bijzonder met de voormalige premier Shimon Peres – werden na haar betrokkenheid bij het bedrijf CommTouch alleen maar sterker. ‘The Jerusalem Post’ omschreef de relatie tussen Peres en Isabel als ‘hecht’, en stelde dat deze ‘door haar vader tot stand was gebracht.’
Isabel’s zoon, Alex Djerassi, werd vervolgens kabinetchef van de assistent-staatssecretaris voor het Bureau of Near Eastern Affairs, een afdeling van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Vanuit die positie hielp hij bij het vormgeven van het Amerikaanse beleid ten aanzien van Israël en diverse landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Ondertussen werkte Xavier Malina, de zoon van Christine, in het Witte Huis, onder Obama, als medewerker bij het Executive Office van de president. De zonen van Robert Maxwell, Kevin en Ian Maxwell, richtten in Groot-Brittannië een invloedrijke denktank op die samenwerkte met de Britse regering, naar verluidt om het toenemende islamitische radicalisme te bestrijden.
En nu, met Trump aan het roer, hebben de Maxwells een nog nauwere bondgenoot aan de macht. Verwacht dus maar niet dat Trump de ‘Epstein-dossiers’ openbaar zal maken; zijn eigen naam komt er namelijk meer dan 38.000 keer in voor.” Bron: Mnar Adley van Mintpress News op Facebook [met video].
[1]: Backdoor of ‘trapdoor’ [achterdeur]. • Een verborgen toegangspunt tot een programma. • Hiermee kunnen degenen die ervan op de hoogte zijn, toegang krijgen tot het programma door de standaardsbeveiligingsprocedures te omzeilen. • Bij een oppervlakkige controle blijft het verborgen. • Het kan gaan om een nieuw programma dat wordt geïnstalleerd of om een aanpassing aan een bestaand programma. • Via dergelijke ‘achterdeuren’ kan ongeautoriseerde toegang tot een systeem worden verkregen voor ongeoorloofde handelingen. • Ze zijn zeer lastig te blokkeren op besturingssysteemniveau.
